เช้าวันเสาร์ที่มาถึงพร้อมกับความตื่นเต้นของมาธวี หญิงสาวตื่นตั้งแต่เช้า เธอจัดกระเป๋าเตรียมไว้ตั้งแต่เมื่อวานเย็น เช้านี้ทุกอย่างจึงเรียบร้อยก่อนเวลา เธอสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตาคู่กับกางเกงขายาวทรงสุภาพ เธอตั้งใจแต่งกายให้ดูเป็นมืออาชีพที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อสร้างความน่าเชื่อถือให้กับบริษัท เธอมาถึงสนามบินดอนเมืองก่อนเวลาที่นัดไว้
หลังจากยืนรออยู่ไม่นานก็เห็นชไมพรเดินมาพร้อมกับองศา ที่แต่งกายด้วยชุดสูทพอดีตัวเหมือนกับทุกครั้งที่เข้าบริษัทเพราะจากตารางที่กำหนดไว้เขาจะต้องไปเจอลูกค้าเมื่อลงจากเครื่องทันที
“สวัสดีค่ะคุณองศา สวัสดีค่ะพี่แก้ว” มาธวีรีบยกมือไหว้
“สวัสดี” องศาตอบสั้น ๆ และมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก ก่อนจะหันไปสนใจบอร์ดเที่ยวบิน
“สวัสดีจ้ะ มารอพี่นานแล้วเหรอผึ้ง”
“ไม่นานค่ะ พี่แก้วเป็นอะไรหรือเปล่าคะ ดูไม่สบายเลย” มาธวีถามด้วยความเป็นห่วงเมื่อสังเกตเห็นว
