ซาตานซ่อนรัก

สนามบินสุวรรณภูมิวันนี้ดูจะคึกคักเป็นพิเศษ มีผู้คนมาใช้บริการสนามบินเป็นจำนวนมาก ทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ บางคนเดินทางเข้ามาในเมืองไทย บางคนเดินทางออกนอกประเทศ ไม่เพียงแต่คนที่ใช้บริการสนามบินเท่านั้นที่มีสถานที่โอ่อ่าแห่งนี้ ยังมีคนบางกลุ่ม บางคนมารับ-ส่งญาติสนิทมิตรสหาย ทำให้จำนวนคนที่มาใช้บริการหนาตาและพลุกพล่าน อาจะเป็นเพราะช่วงนี้เป็นช่วยไฮซีชั่น จำนวนนักท่องเที่ยวจึงมากกว่าปกติ คงเหมือนคนกลุ่มหนางนับร้อยคนยืนอออยู่หน้าประตูผู้โดยสารขาออก ทั้งหมดชะเง้อไปยังประตูบานนั้นตลอดเวลา บางคนก็ดูนาฬิกาข้อมือตัวเอง ราวกับว่ากำลังรอคอยการเดินทางมาของใครสักคนอยู่ ใช่แล้ว...วกเขาต่างมีจุดมุ่งหมายเดียวกัน มารอคอบุคคลที่ตัวเองชื่นชอบ “กรี๊ดดด กรี๊ดดด พี่เดวิส กรี๊ดดด” เสียงกรีดร้องของสาวจริง สาวเทียมดังไม่ขาดสาย เมื่อชายร่างสูงหน้าตาหล่อเหลาเดินออกมาจากประตูผู้โดยสารขาเข้า เข้าของดวงตาสีฟ้าส่งยิ้มให้เหล่าแฟนคลับที่มาคอยต้อนรับเขาด้วยความจริงใจ ไม่ได้เสแสร้งแกล้งทำเหมือนดารา นายแบบหรือนักร้องคนอื่น เขาคิดเสมอว่าหากไม่มีแฟนคลับเหล่านี้ เขาก็จะไม่ได้แจ้งเกิดโด่งดังในวงารนายแบบจนถึงทุกวันนี้ “กรี๊ดดด พี่เดวิสขอลายเซ็นด้วยค่ะ” แฟนคลับสาววัยยี่สิบสองปีตะโกนบอกนายแบบหนุ่มเป็นภาษาสาหลที่อยู่ในวงล้อมของบอดี้การ์ดร่างยักษ์ เดวิส แคนดี้ นายแบบหนุ่มวัยสายสิบสองปีชื่อดังของกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษหยุดเนแหวกวงล้อมของชายร่างใหญ่มายังสาวน้อยที่ร้องขอลายเซ็น “เซ็นตรงไหนครับ” น้ำเสียงทุ้มต่ำนุ้มๆ ภาษาอังกฤษเอ่ยถามพร้อมกับส่งรอยยิ้มบาดใจสตรี คนที่มองเห็นใบหน้าและรอยยิ้มของนายแบบในฝันแทบจะกรี๊ดสลบยื่นสมุดเล่มหนุ่งส่งให้กับชายหน้าหล่อ เดวิสเปิดสมุดเล่มนั้นออกมองภาพถ่ายของเขาในอิริยาบถต่างๆ ด้วยความปลาบปลื้มใจ เขาไม่คิดว่าแฟนคลับที่เมืองไทยจะมากมายขนาดนี้ กะเอาไว้ว่าไม่น่าจะเกินสิบคน แต่นี่คนมาต้อนรับเขานับร้อย เดวิสรู้สึกดีใจเป็นที่สุด คาดไม่ถึงว่าความโด่งดังจากวเทีแคทวอล์คจะเดินทางมาถึงประเทศไทย ประเทศที่อยู่ห่างนับพันๆ ไมล์ “ขอบคุณมากครับ” พูดพร้อมยื่นสมุดเล่มนั้นคืนให่เจ้าของเมื่อเซ็นชื่อกำกับเรียบร้อย ไม่แปลกที่จะมีสมุดและกระดาษของคนอื่นยื่นมาให้เขาเซ็น ซึ่งเดวิสเองก็เต็มใจแจกลายเซ็นของเขาให้กับทุกคน แสงแฟลชและเสียงกดชัตเตอร์ถี่รัวดังออกมาจากกล้องถ่ายรูปนับสิบที่ระดมบันทึกภาพของชายในฝัน บ้างก็บันทึกภาพลงในกล้องวิดีโอ “ไปเถอะเดวิส เสียเวลามากแล้ว” ผู้จัดการหนุ่มเอ่ยบอกเด็กในสังกัด เดวิสส่งยิ่มให้กับแฟนคลับก่อนจะเดินเลี่ยงเข้าไปในอยู่ในวงล้อมของบอดี้การ์ดตามเดิม “ฉันไม่คิดเลยนะว่าแฟนคลัยของนายที่เมืองไทยจะเยอะขนาดนี้” วอลเตอร์กระเทยอังกฤษวัยยี่สิบสองปี เอ่ยบอกเดวิสเมื่อเข้ามานั่งในรถตู้ของทางโรงแรมที่อำนวบความสะดวกมารับเขากับคณะเดินทาง “ฉันก็ไม่คิดเหมือนกัน เยอะกว่าที่คาดการณ์ไว้มาก” เดวิสพูดด้วยน้ำเสียงดัใจ ใบหน้ามีแต่รอยยิ้ม มองดูแฟนคลับสาวเทียม หญิงแท้ที่ยืนอยู่ข้างๆ รถตู้ด้วยรอยยิ้ม “แฟนคลัยของเดวิสที่นี่เยอะนะคะ ดูจากยอดสั่งจองอัลบั้มรูปก็รู้ว่าเยอะแค่ไหน ตอนแรกก็คิดเอาไว้ว่าไม่น่าจะเกินร้อย แต่นี่ยอดสั่งจองมาเป็นพันๆ เกินความคาดหมายมากๆ” เอมม่าคนดูแลเรื่องแฟนคลับเป็นคนพูดขึ้น “เหรอ! ทำไมฉันไม่รู้เรื่องนี้มาก่อนเลย” วอลเตอร์เอ่ยถามด้วยความตกใจ เขาเป็นผู้จัดการส่วนตัวของเดวิสแท้ๆ ทำไมจึงไม่รู้เรื่องนี้ ตกข่าวไปได้อย่างไร “เอมม่าบอกคุณแซมแล้วค่ะ แต่คุณแซมมั่วแต่ยุ่งอยู่กับเคที่ เมอร์ฟี่ นางแบบดาวรุ่งของวงการอยู่ คำพูดของเอมม่าก็เลยเข้าหูซ้ายทะลุหูขวาคุณแซมไงคะ” เอมม่าพูดเหน็บแหนมวอลเตอร์ตรงๆ เธอไอม่ขอบหน้าเคที่มากนักเพราะเห็นแววเย่อหยิ่งมาแต่ไกล นี่ขนาดไม่ดังสมใจหวังวอลเตอร์ยังหยิ่ง ไม่เห็นหัวคนขนาดนี้ หากดังขึ้นมาจะขนาดไหน เอมม่าไม่อยากจะคิด เคที่ เมอร์ฟี่คือดวงดาวดวงใหม่ที่สอลเตอร์ตั้งใจจะปั้นให้ดังกระหึ่มในวงการแคทวอล์ค เจริญรอยตามเดวิสที่ปั้นแต่งให้โด่งดังมาแล้ว รวมทั้งดวงดาวอื่นๆ ในสังกัด “ทีหลังแกก็พูดดังๆ สิ ฉันจะได้ได้ยิน” “ค่ะ คราวหน้าเอมม่าจะใช้โทรโข่งเลย คุณแซมจะได้ได้ยินถนัดๆ” วอลเตอร์ส่งค้อนให้ลูกน้องสาวปากกล้า เชิใส่ตามสไตล์ของเขา “ไปได้แล้ว ฉันอยากแช่น้ำอุ่นเต็มทีแล้ว” วอลเตอร์เอ่ยบอกพนักงานขับรถของโรงแรม พลขับขับเคลื่อนออกจากสนามบินสุวรรณภูมิทันทีที่ได้รับคำสั่ง เดวิสโบกมือให้แฟนคลับที่น่ารักทุกคน ส่งจูบให้หลายครั้งและทุกครั้งกก็จะมีเสียงกรีดร้องตามมา เขามองภาพแฟนคลับเหล่านั้นจนลับสายตา เก็บภาพความประทับใจไว้ในห้วงของความทรงจำ พอมาถึงโรงแรมชั้นหนึ่งใจกลางเมืองหลวง ทุกคนต่างแยกย้ายไปพักผ่อนตามห้องที่ได้จองเอาไว้ เดวิสพักอยู่ในห้องสวีทของโรงแรมโดยมีวอลเตอร์พักอยู่ห้องข้างๆ เดวิสอาบน้ำเป็นอันดับแรกเมื่อเข้ามาในห้องพักสุดหรู แช่น้ำอุ่นผ่อนคลายความเมื่อยล้าจากการเดินทางข้ามน้ำข้ามทเลมาสิบชั่วโมงกว่าๆ เขาใช้เวลาอยู่ในห้องน้ำนานร่วมหนึ่งชั่วโมง ก่อนจะเดินทางออกมาจากห้องน้ำด้วยผ้าขนหนูเพียงผืนเดียว แต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วเดินออกมานอกห้องนอน ตั้งใจว่าจะโทรไปสั่งอาหารมารับประทาน แต่ต้องชะงักเมื่อพบว่า ผู้จัดการส่วนตัวจอมยุ่งนั่งดื่มไวน์คอยเขาอยู่ในห้องรับแขก “ฉันมาบอกโปรแกรมงานในวันพรุ่งนี้ ขอเวลาเดี๋ยวเดียว” วอลเตอร์ชิงพูดก่อนที่เดวิสจะเอ่ยอะไรออกมา วอลเตอร์รู้นิสียของเดวิสดี เวลานี้เป็นเวลาพักผ่อนของเด็กในสังกัด มักจะไม่ให้ใครมาแย่งชิงเวลาอันีค่านี้ไปเด็ดขาด เวลาพักผ่อนของนายแบบชื่อดังมีน้อยอยู่แล้วถึงเวลาพักผ่อนเดวิสก็อยากพักจริงๆ ใช้เวลาที่มีน้อยอยู่นี้ให้มีค่ามากที่สุด “ห้านาที ฉันให้ได้เท่านี้” “พรุ่งนี้นายต้องไปงานปาร์ตี้กับแฟนคลับตอนบ่ายโมง ห้าโมงเย็นเราจะเดินทางไปกระบี่ด้วยเครื่องบินเจ็ทส่วนตัวของนาย คืนวันมะรืนนี้เราจะจัดงานวันเกิดให้นายที่กระบี่ โดยมีแขกพิเศษมาร่วมงานด้วย แขกคนนั้นก็คือเจ้าของหมายเลขการสั่งจองอัลบั้มรูปของนายที่เราสุ่มหมายเลขขึ้นมา แค่นี้แหละ ฉันบอกนายแค่นี้ พักผ่อนได้แล้ว” วอลเตอร์เดินออกไปจากห้องพักของนายแบบหนุ่มผู้ร่ำรวยทันทีที่พูดจบ เครื่องบินเจ็ทราคาหลายล้านปอนด์ของเดวิสคือน้ำพักน้ำแรงของเขาที่ทุ่มเททำงานในวงการเดินแบบมาตลอดหลายปี ซึ่งเขาไม่เคยใช้เงินของบิดามารดาที่เสียชีวิตไปเลยแม้แต่ปอนด์เดียว มีทรัพย์สินเท่าไรก็อยู่เท่านั้น อีกทั้งยังเพิ่มพูนมากขึ้นจากการบริหารงานนิโคลัสญาติผู้พี่บริษัทที่เขาไม่เคยคิดจะเหยียบย่างเขาไปดูแลเลย เนื่องจากเขารักในงานเดินแบบมากกว่า “แซม...หาผู้หญิงให้ซักคนซิ” เดวิสพูดไล่หลังผู้จัดการหนุ่ม “อืม” อีกฝ่ายรับคำ ไม่มีใครรู้หรอกว่าเดวิส แคนดี้เป็นคนใช้ผู้หญิงเปลืองคนหนึ่ง จะพูดว่าเจ้าชู้ก็ได้ มีผู้หญิงมากมายเข้ามาในชีวิต แต่ไม่คิดจริงจังกับใครสักคน เขามีความคิดอย่างหนึ่งว่าหากวันใดที่เขาเจอผู้หญิงที่หัวใจบอกว่าใช่ ทำให้เขารักได้ เดวิสจะหยุดพฤติกรรมใช้ผู้หญิงเปลืองทันที แล้วจะรักซื่อสัตย์ต่อผู้หญิงคนนั้นคนเดียว หนึ่งชั่วโมงต่อมาผู้หญิงที่เดวิสต้องการก็เดินทางมาถึงห้องของนายแบบหนุ่ม การดำเนินเกมสวาทจึงเริ่มขึ้น กว่าเดวิสจะได้พักผ่อนจริงๆ ตามที่ตนเองต้องการก็อีกสองชั่วโมงต่อมา