เจาะเวลาหาขงเบ้ง : The Chronicles of Finding Kongming

'ดำรงค์' ชอบเล่นกีฬามาตั้งแต่เด็กจนเข้ามหาวิทยาลัยก็ไม่หยุดเล่น   'มวยไทย'   แต่การกินที่โหดร้ายของเขา ทำให้หุ่นที่ควรจะเป็นหุ่นนักกีฬามวยไทย กลับกลายเป็นนักมวยปล้ำหรือนักกีฬาซูโม่เสียอย่างนั้น ..อ้วนจนคล้ำ ..อ้วนจนดำจากผิวหนังที่แตกลาย อย่างน่าอนาถ   ตุ๊บตั๊บๆ ต่อให้รูปลักษณ์ไม่น่าดู แต่ตรงกันข้ามกันกับวิชามวยซาดิสม์ของเขา   พั้วๆๆ !! "พอๆๆ ออมมือให้หน่อยดิ"   เรียนจบหลายปีแล้ว..   หากจะเทียบกับตัวละครในการ์ตูน เขาคือไจแอนท์ แต่ก็เป็นไจแอนท์ที่นิสัยดีมากๆ และมีความสุภาพจนเกินจำเป็น ..ไม่ชอบรังแกใคร หน่ำซ้ำยังชอบช่วยเหลือผู้อื่น.. แต่นี่ไม่ได้ทำให้เขาได้ทำงานอย่างที่ตั้งใจ   "บริษัทจะติดต่อกลับไปอีกทีนะคะ..." สาวสวยงาน HR (Human Resources)  แจ้งเขาไปอย่างกล้าๆกลัวๆ ..แม้ชายหนุ่มพูดจาสุภาพอ่อนโยน ไม่ต่างจากผู้ดีที่ผ่านการอบรมสั่งสอน แต่รูปลักษณ์ของเขาที่ตัวใหญ่มากกกก ..มันไม่ต่างกับพวกชอบใช้กำลัง     ผ่านไปวันแล้ววันเล่า ..เดือนแล้วเดือนเล่า จนเป็นปีๆ!!!   ทุกคนล้วนตัดสินเขาไปแล้ว จากรูปลักษณ์ที่เห็น   มีแต่ต้องสร้างงาน!! ที่ดินมรดกผืนสุดท้าย ถูกแปลงเป็นสินทรัพย์ผ่านการจำนองธนาคาร.. หากไม่จำเป็นจริงๆ .. 'ดำ' ไม่ต้องการใช้วิธีนี้เลย แต่เมื่อลงมือแล้ว จะต้องลุยอย่างเต็มตัว   เริ่มด้วยตัวคนเดียว 'ดำ' ต้องไปติดต่อ dealer ใหญ่ที่ประเทศจีน ..ด้วยตัวเอง   เรียนเก่งมาก ทั้งมีความสามารถด้านภาษาน่ายกย่อง ..แต่ดูเหมือนที่ไหนๆต่างไม่เชื่อถือเขาเท่าไหร่ ตอนนี้เขาเริ่มรู้สึกแล้วว่า ควรจะจ้างผู้ประสานงานที่บุคลิกดีๆมาทำงานที่เหมาะสมกว่าเขามากกว่า ..เฮ้อ   เงินทุนของเขาน้อยจนเกินไป ..ประธานบริษัทขอเวลา 5 วันในการตัดสินใจ เพื่อดูแนวโน้มของธุรกิจ โดยเสนอให้ 'ดำ' กลับไปรอที่เมืองไทย   แต่ไหนๆ ก็มาถึงนี่แล้ว แถมกลับไปก็ไม่มีอะไรทำอยู่ดี 'ดำ' ยืนยันจะรอคอยคำตอบด้วยตัวเอง มันอาจจะทำให้ทางนี้เห็นถึงความตั้งใจอย่างแท้จริงของเขาก็ได้   เริ่มหาที่พึ่ง สิ่งศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ 'ดำ' เทิดทูนมหาอุปราชขงเบ้ง ซึ่งเป็นตัวแทนของสติปัญญา เขาอ่านสามก๊กมาตั้งแต่เด็ก และยึดถือขงเบ้งเป็นอาจารย์   ***************************   ศาลเจ้านักรบ-หวู่โหวฉือ *****สร้างขึ้นเพื่อบวงสรวงสักการะมหาอุปราชขงเบ้งที่สร้างขึ้นแห่งแรกมานานเกือบ ๑,๘๐๐ ปี ณ ค่ายบัญชาการรบของขงเบ้งที่ฮันต๋ง ขงเบ้ง  หลังทำความเคารพด้วยจิตใจที่บูชาอย่างลึกซึ้ง ดำยังเหลือเวลาอีกมากในการชมพิพิธภัณฑ์ต่างๆ   "โลหะนี่แปลกประหลาดมากๆ ?" คล้ายโลงอันเล็กๆ และที่น่าแปลกใจกว่าคือ ป้าย!   "ปกติเขาต้องพิมพ์ว่าห้ามสัมผัสไม่ใช่เหรอ ?" .. แล้วกลับติดป้ายเชิญชวนเสียอย่างนั้น   อาจจะเป็นหลักจิตวิทยา .. ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ และยิ่งเชิญชวนกลับเกรงอันตราย ..แต่มันไม่ใช่ดำ!!   เขาสัมผัสมันเบาๆ ..   แข็ง!   โลหะอะไรก็ต้องแข็งเป็นธรรมดาน่ะสิ...   "คำว่าสัมผัส เนี่ย ...อาจจะหมายถึงการสัมผัสด้วยอย่างอื่น" และท่านจูกัดเหลียง ( Zhuge Liang : ***) หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ ขงเบ้ง ย่อมเป็นผู้สัมผัสสงครามด้วยสติปัญญา   "ลวดลายเหล่านี้ ประหลาดจริงๆ ? " ดำเริ่มใช้ปัญญา .. เส้นนี่ ไปชนกับนี่ ไล่ดูอย่างเพลิดเพลิน .. วกมานี่ แล้วมาโผล่ที่นี่เฉยเลย!   สมาธิเกิดขึ้นในชั่วขณะ ..เขาพัฒนาตัวเองได้โดยไม่รู้ตัว   ขณะที่ชี้ โดยไม่ได้ใช้นิ้วสัมผัส .. แต่พลังลมปราณที่ดำไม่เคยเรียนรู้ กลับแผ่พุ่งออกไปเข้าตรงจุด   เฟี้ยววววว..   ร่าง 'อ้วนดำ' หายไปอย่างปราศจากร่องรอย ????