พรางรักเสน่หา

ตืดดด ตืดดด โทรศัพท์มือถือในกระเป๋าสีดำสั่น ภายในรถช่วงเวลาสองทุ่ม ตรงบรรยากาศเงียบสงัด สาวสวยออกมาตามนัดหมายของใครบางคนและกำลังจะกลับบ้าน ดวงตากลมโตคลอด้วยน้ำหยดใสคล้ายเพิ่งผ่านการร้องไห้ หมับ! มือเรียวควานหามือถือแต่ขณะเดียวกันก็ต้องมองเส้นทางเพราะค่ำมืดรอบข้างมีแต่ป่ารกร้าง 'บ้าเอ๊ย!' น้ำเสียงสบถอย่างหงุดหงิด แม้กระเป๋าใบเล็ก ทว่าการขับรถลำพังทำให้ไม่สะดวกในการหยิบจับ บรื้นนน กรี๊ดดดด จู่ๆ ก็เกิดเสียหลักกะทันหัน เมื่อรถเลี้ยวตาม GPS แต่กลับไร้ซึ่งหนทาง เสียงกรีดร้องดังลั่นตามมาด้วยอุบัติเหตุที่ไม่คาดฝัน โต้ม!! วีว๊อ วีว๊อ เที่ยงคืน "ผมเป็นสามีทำไมจะเข้าไปพบภรรยาตัวเองไม่ได้!" น้ำเสียงแข็งกร้าวตวาดใส่ผู้ชายที่ยืนขวางประตูห้องฉุกเฉิน "ขอโทษด้วยครับคุณทรงศักดิ์สั่งเอาไว้" "อะไรนะ..." "ท่านบอกว่าไม่อนุญาตให้ใครเข้าไป จนกว่าท่านจะบินมาจากอเมริกาพรุ่งนี้เช้า แม้แต่คุณหมอลีโอครับ" ผู้ชายตัวสูงขมวดคิ้ว เขาเป็นสามีที่ถูกต้องตามกฎหมายของหญิงสาวที่ประสบอุบัติเหตุ เหตุผลที่มาช้าเนื่องจากว่าเขาเองก็เป็นหมอแต่อยู่ในแผนกนิติเวชชันสูตร หมอลีโอ รูปร่างสันทัดสูงเกินร้อยแปดสิบ ใบหน้าหล่อคม นัยน์ตาสีเทาเข้ม คิ้วหนา เขามีหน้าที่การงานมั่นคง เป็นหมอนิติเวชไฟแรงอายุเพียงสามสิบสองปี พิมาลา หรือ พริ้ม อายุยี่สิบสี่ปี สาวสวยผมดำขลับตากลมโตแต่ฉายแววโศกเศร้า นิสัยดีเรียบร้อย ดำรงตำแหน่งเลขาส่วนตัวพ่วงด้วยการเป็นภรรยาของคุณหมอลีโอ เพราะคำสั่งที่เด็ดขาดของ ทรงศักดิ์ ชายวัยกลางคนผู้ที่เป็น ผอ.โรงพยาบาล อีกทั้งมีศักดิ์เป็นคุณอาของพริ้ม เขาจึงจำใจต้องรอ เช้าวันต่อมา ในห้องทำงานติดฟากสวนหย่อม คือห้อง ผอ. หรือ ผู้อำนวยการของโรงพยาบาลแห่งนี้ ทรงศักดิ์ลงจากสนามบินตรงดิ่งกลับเมืองไทยทันทีเมื่อรู้ว่าหลานสาวประสบอุบัติเหตุ "ขอโทษด้วยที่อาไม่สามารถให้หมอลีโอเข้าไปเจอพริ้มได้" แว่นตาหนาเตอะขยับพร้อมรอยยิ้มเป็นมิตร "พอดีตอนนี้อาสั่งให้หมอจากปารีสเดินทางมารักษา" "พริ้มอาการหนักขนาดนั้นเลยหรือครับ" "ก็หนักเอาเรื่องอยู่นะ แต่ไม่ต้องห่วง อาจะดูแลหลานพริ้มเป็นอย่างดี" "ผมฝากด้วยนะครับ" คำพูดที่เย็นชาออกมาจากปากสามี ก็แน่นอนสิ! เพราะเขาเองไม่ได้รักใคร่หรือหลงใหลเธอแม้แต่น้อย ที่ต้องแต่งงานเนื่องด้วยเหตุผลบางประการ   คอนโดฯ ดอกสีทอง "คุณหมอไม่เบาเลย แบบนี้เดซี่ก็ช้ำพอดี" น้ำเสียงอ้อยอิ่งอ้อนของนักศึกษาสาวมหาวิทยาลัยดังปีสี่ "คิดถึงคุณหมอจัง" "อืมมม ช่วงนี้ฉันอาจไม่ค่อยได้แวะมาหา" "ทำไมล่ะคะ?" "พริ้มประสบอุบัติเหตุมีแต่เรื่องวุ่นวายเต็มไปหมด ไหนจะตำรวจไหนจะทนายความ" เดซี่ สาวสวยผมบลอนด์ ดาวคณะชื่อดัง เธอตกเป็นทาสบำเรอกามให้กับคุณหมอที่อายุมากกว่า แต่เขาหล่อเหลาจนยากปฏิเสธ ทั้งสองคนคบหากันอย่างลับๆ เป็นเวลาเกือบสองปี เดซี่อยู่ในพื้นที่ของตัวเอง และได้ทุกอย่างตามที่ต้องการ กระเป๋านาฬิกาแบรนด์เนมหรือแม้กระทั่งรถที่ขับ หมอลีโอเป็นผู้ซื้อให้ทั้งหมด มือน้อยโอบกอดรัดแน่น วางแก้มแนบแผ่นหลังที่ไร้การสวมใส่เสื้อผ้า "คุณหมอจะกลับแล้วหรือคะ" วาจาที่เชิญชวนเชิงหวานกระซิบกระซาบ "ถุงยางหมดกล่องแล้วจะให้ฉันอยู่ทำไมล่ะ? หรืออยากต่อกันอีกสักยก หืมมม" เวลาผ่านไปหนึ่งเดือน แกร๊ก ในห้องผู้อำนวยการโรงพยาบาลมีคุณหมอลีโอนั่งอยู่เขาไม่เคยได้แม้แต่ไปเฝ้าภรรยา จนกระทั่งเธอหายดีเป็นปกติ ใบหน้าเรียบนิ่งที่เขาเห็นจนชินวันนี้เเปลกตา เนื่องด้วยรอยยิ้มมุมปากของเธอทำให้ความรู้สึกเขาสับสนใจอย่างประหลาด "สวัสดีค่ะคุณสามี ทำหน้าให้เหมือนกับดีใจสักหน่อยไม่ได้หรือไงคะ? เจอภรรยาทั้งทีทำหน้าเหมือนกับเจอผี" รอยยิ้มหวานของพริ้มส่งผ่านแววตาที่แฝงเร้นไปด้วยบางอย่าง แต่ที่แน่ๆ พริ้ม คนเดิมไม่เคยใช้คำพูดและมีกิริยาเช่นนี้แม้แต่สักครั้งเดียว