In debt เป็นหนี้ ก็ชดใช้ด้วยร่างกายสิครับ 2/2 [NC20]
2133 คำ
ตอนที่ 2
“ถ้าไม่ห้าม ผมไม่หยุดนะ”
เสียงทุ้มเอ่ยเชิงเตือน แต่เข้มก็ยังปิดปากแน่นเป็นคำตอบ คิณถึงได้รุกไล่ต่อทั้งที่อยู่ในรถ ไม่ได้สนใจว่าใครจะบังเอิญผ่านไปมาแถวนี้ ทั้งความมืดภายนอกและฟิล์มที่มืดสนิทของตัวรถช่วยพรางพวกเขาได้ไม่มากก็น้อย
คิณบดจูบเข้าหาริมฝีปากได้รูปที่เผยอรออยู่อีกครั้ง
“อะ อือออ…”
รถยนต์สี่ที่นั่งคันหรูมันไม่ได้เหมาะเจาะเท่าไรสำหรับผู้ชายสองคนที่จะเบียดเสียดเข้ามานั่งอยู่ด้วยกันที่เบาะข้างคนขับ แต่พวกเขาก็ไม่ได้ใส่ใจเท่าไรนัก
เจ้าของรถหนุ่มเอื้อมมือไปกดสวิตช์ข้างเบาะเพื่อปรับให้เข้มนอนราบลงไป โดยที่มีเขาตามไปบดจูบดึงสติเข้มให้หลุดลอยออกไปซ้ำ ๆ
“อึ้กกก อื้ออ…!”
ผมสีดำยาวระคอที่ถูกมัดเอาไว้ก่อนหน้ามันเป็นอิสระแล้วเรียบร้อย ยิ่งพอผมดำมันยุ่งเหยิงเท่าไร ก็ยิ่งขับใบหน้าของเข้มให้ขาวขึ้นเท่านั้น แก้มสองข้างของเจ้าตัวแดงก่ำจากอารมณ์ สองแขนกอดต้นคอแกร่งเอาไว้แน่น
“อา อ๊ะ!...”
ร่างของเข้มสะท้านวาบตอนที่มือหนาสอดเข้ามาล้วงคลึงจุดอ่อนไหวของตัวเอง เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากางเกงมันถูกปลดออกไปตอนไหน ได้สติอีกทีก็ตอนที่ความเสียวซ่านแล่นไปทั่วตัวแล้ว
คิณฝังปลายจมูกโด่งซุกอยู่ที่ซอกคอขาว มือหนาปลดกางเกงของตนออกแล้วล้วงเอาส่วนแข็งขืนของตัวเองออกมาด้วยเช่นกัน
“อา!...ค…คุณ!”
เจ้าของดวงตาเรียวยิ่งหรี่ปรือลงเมื่อแกนกายพวกเขาสัมผัสเข้าด้วยกันโดยมีมือใหญ่ของคิณรวบจับมันเอาไว้แล้วเริ่มรูดรั้งขยับข้อมือขึ้นลงอย่างไม่ให้เสียเวลา
เข้มเกร็งตัวทุกครั้งที่มือหนารูดไปถึงส่วนปลาย สะโพกมนกระดกรับเหมือนจะบอกอีกฝ่ายว่าเขารู้สึกที่ส่วนปลายมากเป็นพิเศษ
แน่นอนว่าร่างกายที่เขยื้อนเข้าหาแบบนั้นก็ไม่เล็ดรอดสายตาคมของคิณไปได้
“ชอบตรงนี้เหรอครับ?”
เสียงทุ้มกระซิบถามแล้วเลื่อนมือไปตรงส่วนปลาย หัวแม่โป้งลงน้ำหนักบดเบียดที่รูเล็กถี่ ๆ เสียจนเข้มสะดุ้ง
“อ๊ะ!...ย…อย่า มัน…ฮื่อออ เสียว”
บอกว่าอย่า…แล้วตามด้วยความรู้สึกเสียวนั่นน่ะ จะให้หยุดได้ยังไงไหว?
คิณรวบมือขาวที่กำลังหาอะไรจับอย่างเก้ ๆ กัง ๆ ให้มากอบกุมแกนกายพวกเขาเอาไว้ ส่วนตัวเองก็จับซ้อนกระชับอีกชั้นแล้วขยับมันไปด้วยกัน
เสียงลมหายใจหอบกระเส่าดังก้องอยู่ภายในตัวรถที่ไม่ว่าจะเร่งแอร์ยังไงก็สู้ความร้อนเร่ากับฉากรักนี่ไม่ได้
เข้มคิดอะไรไม่ออก ได้แต่เผยอปากร้องครางเสียงหวานออกมาอย่างที่ไม่เคยเป็น…
เขาเองก็เคยมีอะไรกับผู้หญิงมาบ้าง กับผู้ชายยังไม่เคยลองของจริง มีแต่ของเล่นที่เคยแอบใช้อยู่เงียบ ๆ ครั้งสองครั้งมันก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกดีมากเลยเอาเก็บเข้ากรุไป
แต่ใครจะคิดว่าพอมีมือสากของคนตรงหน้าที่ขยับถูรูดเร็ว ๆ ช่วยอยู่มันจะดีจนเขาเกร็งตัวเพราะทนไม่ไหว
“ฮึ อื้อออออออ!!”
เสียงครางอื้ออึงดังออกไปพร้อมกับของเหลวที่ปลดปล่อยจากรูเล็ก เลอะเทอะเปื้อนฝ่ามือของพวกเขาทั้งสอง แต่คิณแค่ฮัมรับแล้วโน้มลงไปกดจุมพิตบนริมฝีปากบางอย่างแผ่วเบา
หลังจากนั้นทุกอย่างก็เหมือนภาพที่เลือนรางไปหมด
เข้มจำได้ว่าร่างสูงผละกลับไปนั่งตรงคนขับเหมือนเดิม แล้วคว้าทิชชู่มาเช็ดทำความสะอาดให้คร่าว ๆ ก่อนบึ่งรถตรงกลับไปยังคอนโดหรูใจกลางเมืองของตน
เข้มแทบจะถูกอุ้มลงมาจากรถ พาขึ้นมาบนห้องนอนราคาแพงที่ไม่แม้แต่จะทันได้ชื่นชมความสวยของมัน ร่างกายเขาก็ถูกดันให้ติดประตูพร้อมกับริมฝีปากร้อนเบียดจูบอย่างหนักหน่วงเข้าหา
ทั้งที่ไม่ได้เมา…ไม่มีแอลกอฮอลล์อะไรในร่างเลย แต่ทำไมเข้มรู้สึกเหมือนไม่สติเอาเสียเลย เขาโดนอีกฝ่ายชักจูงแต่ก็ตอบรับกลับไปด้วยความเต็มใจ
คิณกระซิบบอกชื่อตัวเองกับเข้ม ก่อนสุดท้ายพวกเขาจะมาจบกันอยู่ที่โซฟากว้าง เสื้อผ้าปลิวว่อนกระจัดกระจายไปคนละทิศละทาง เหลือแต่ผิวกายเปล่า ๆ ที่เบียดบดกันทำให้เข้มร้อนวาบไปทั้งตัว
ร่างกายบึกบึนไปด้วยมัดกล้ามของคนตรงหน้ามันชวนให้ใจเต้น ทั้งต้นคอแกร่งที่มองไล่ลงมาเห็นบ่ากว้าง กล้ามแขนแข็งแรงที่สามารถแบกเขาเดินจากประตูห้องมายังโซฟาได้แบบสบาย ๆ ลอนหน้าท้องยิ่งเด่นชัดขึ้นอีกตอนคิณโน้มตัวลงมาใกล้…ก่อนจะเหลือบมองพร้อมกระซิบถาม
“ทำไมคุณถึงลังเลตอนหมอนั่นถามว่าให้ไปเป็นของมัน?”
“ก็…เอ่อ ถ้าหนี้หมด แค่เสียซิงไปก็ไม่เป็นไรหรอก”เข้มยิ้มแหย “ผมก็ อะแฮ่ม เป็นไบอยู่แล้ว…ถึงจะไม่ได้ทำกับคนหล่อ ๆ ก็เถอะ”
“งั้นถ้าทั้งหล่อและจ่ายหนี้ให้ด้วยล่ะ?”
“เอ้อ นั่น…ถ้าหล่อแบบคุณคิณ ผมโอเค”
ถึงเข้มจะพูดแบบอึกอักแต่ดวงตาที่ปรือหรี่ลงตั้งแต่พวกเขามาอยู่กันที่โซฟานั่นก็ทำให้คิณพอใจมากแล้ว
“อ๊ะ!...อืออออ คุณคิณ!”
เข้มตะปบบ่าเปลือยเจ้าของชื่อเอาไว้ ตอนที่อีกฝ่ายใช้ริมฝีปากขบงับยอดอกของเขา ลิ้นชื้นดุนดันมันเล่นอยู่ในโพรงปากจนมันแข็งชันเป็นไต
เขาไม่เคยถูกปรนเปรอมาก่อน จนไม่รู้ว่าตัวเองรู้สึกดีและชอบสัมผัสทั้งหมดนี้ของอีกคนเป็นอย่างมาก
ดวงตาคมสีดำขลับเหลือบมองใบหน้าขาวที่แดงซ่านไปด้วยอารมณ์ ขยับปากครางเรียกชื่อตัวเองอย่างน่ารักจนแกนกายที่ถูกสวมเครื่องป้องกันเอาไว้อยู่แล้วกระตุกรับ
ริมฝีปากของคิณดูดดึงสะกิดเขี่ยยอดอกแข็งในปากตัวเอง ส่วนอีกมือก็เลื่อนขึ้นไปบีบคลึงที่อกอีกข้างไปด้วย
“อื้อออ ด…ดี!...อ๊ะ ลิ้นคุณ…ฮื่อออ ร้อน”
“อื่มมมม…”
คำพูดบอกความรู้สึกนั่นทำให้คิณต้องมุ่นคิ้วแน่น เขาพยายามสะกดกลั้นความอยากกระโจนแล้วเบียดกายตัวเองฝังเข้าไปในร่างคนตรงหน้าอย่างเร็วที่สุด ก่อนจะเลื่อนมือข้างที่ว่าง กดนิ้วยาวเข้าไปในโพรงปากร้อน ทั้งกดทั้งเขี่ยเล่นกับลิ้นนุ่มของเข้มจนมันชุ่มโชกไปหมด
เข้มดุนดันปลายลิ้นเล่น ครางเสียงอื้ออึงกับความเสียววาบในทุกจุดที่คิณสัมผัส ก่อนจะสะบัดหน้าครางดังขึ้นตอนที่มือหนาถอนนิ้วออกไป แล้วบดเบียดที่ร่องรักของตนแทน
“อื้มม!!...”
ปลายนิ้วยาวที่ชุ่มด้วยน้ำลายกดสอดเข้าไปจนสุดข้อนิ้ว คิณผละใบหน้าออกมาจากยอดอกแล้วตามไปประกบจูบกับริมฝีปากนุ่มนั่นต่อ เรียวลิ้นแทรกเข้าไปในโพรงปากเป็นเวลาเดียวกันกับที่เขาเริ่มขยับข้อมือส่งนิ้วยาวเพิ่มจำนวนเข้าไป
เข้มบิดตัวเร่า อยู่เฉยไม่ไหวจนต้องยกสะโพกสวนกลับ ดูดกลืนปลายนิ้วนั่นให้เข้ามาลึกขึ้นอีกจนคิณคำรามกระหึ่มรับในลำคอ
ไม่รู้เลยว่าเขาจะทนได้อีกนานแค่ไหน…ถ้ารู้ว่าเจ้าของร้านน่ากินขนาดนี้เขาคงไม่ปล่อยเวลาให้ผ่านเลยมานานจนวันนี้หรอก
ปลายนิ้วทั้งสามส่งเข้าไปเบิกทางด้านในจนเข้มแทบลืมหายใจ
“หายใจทางจมูกสิคุณ”
คิณเลยต้องผละจูบออกมาเพื่อกระซิบบอก เดี๋ยวจะหน้ามืดไปเสียก่อนถ้ามัวแต่จดจ่ออยู่แบบนี้
“แฮ่กกก อือ…อ๊ะ! ตรงนั้น มัน…”
เข้มมุ่นคิ้วตอนที่ปลายนิ้วยาวกระดิกเขี่ยอยู่ภายในตัว มันสะกิดถูกจุดเสียวจนสะโพกขาวเด้งรับขึ้นมา เรียกเสียงหัวเราะหึเบา ๆ ในคอของคิณได้อย่างง่ายดาย
ถึงปากจะยิ้ม แต่ข้างล่างนี่ก็ปวดหนึบจนจะทนไม่ไหวแล้ว…คิณก็ไม่รู้ว่าตัวเองคีพคูลมากขนาดนี้ได้ยังไงกัน…
“ผมเอาออกแล้วนะ”
“อึก!ช้า…ช้าหน่อยนะ ผมยังไม่อยากตาย”
ถึงเข้มจะยังไม่เห็นท่อนเนื้อร้อนที่กระตุกรับของอีกฝ่ายเต็มตา แต่จากมือที่สัมผัสเข้าไปก่อนหน้าก็รับรู้ได้ว่ามันใหญ่เอาเรื่องแค่ไหน
“หึ คุณไม่ตายหรอกน่า”
คิณหลุดขำออกมาแล้วกดหอมที่ซอกคออุ่น ขบเม้มงับมันเบา ๆ ขณะจับแกนกายของตนเบียดจ่ออยู่กับช่องทางร้อนที่กระตุกรับราวกับกำลังรออยู่
อึดใจเดียวแกนกายร้อนก็ชำแรกเข้าไปภายในความคับแคบที่คิณต้องขบกรามแน่น
“อ่ะ อ๊างงงง!”
มือขาวตะปบเอวของร่างสูงเอาไว้เมื่อความอึดอัดและร้อนผ่าวของอุณหภูมิร่างกายอีกฝ่ายกดเข้ามา แต่คิณไม่หยุดเท่านั้น เขายังดันสะโพกเข้าไป มือหนากระชับบั้นท้ายแล้วบีบแน่นยกมันขึ้นมาให้รับของเขาได้จนหมด
เพลงรักบรรเลงต่อเนื่องอย่างทันทีเพราะไม่อาจทนรอได้ไหว ร่างสูงขย่มกระแทกกายเข้าออกภายในช่องทางที่บีบรัดเขาแน่นจนเป็นฝ่ายสมองโล่งเสียเอง
“คุณคิณ!...อ๊า มัน…แฮ่กก ฮ้า!”
“ตรงไหน บอกผมสิ?”
เสียงของคิณแหบพร่าไปหมด มือหนาลูบไปทั่วร่างขาว จ้องมองกลุ่มผมสีดำที่ยุ่งเหยิงแล้วดูเซ็กซี่จนมันกระตุ้นความอยากของเขาให้กระเจิงไปหมด
“ตรงนั้น…อื้อออ นี่ด้วย อ๊ะ ดี ดีมากเลย!”
สะโพกสอบกระแทกเข้าไป มือหนาเลื่อนขึ้นไปสะกิดเขี่ยยอดอกทั้งข้างสอง บดขยี้มันด้วยหัวแม่โป้งจนเข้มสะดุ้งรับ สัมผัสปรนเปรอทุกส่วนตามคำบอกอย่างเต็มใจ
เสียงครางปนหอบหายใจของเข้มกระซิบพูดไม่หยุดในตอนที่ถูกกระตุ้นจากหลายช่องทาง การปลดปล่อยครั้งหนึ่งในรถเหมือนจะไม่ช่วยลดระดับความต้องการให้น้อยลงเลยสักนิด
“อ่ะ อ๊ะ! เสียว… อื้อ ดี อ๊ะ อา ผม…เหมือนจะเสร็จ ฮื้ออออ!”
คิณรวบร่างอีกฝ่ายให้ขึ้นมานั่งซ้อนแล้วเท้ามือไปด้านหลังเพื่อกระแทกขยับเบียดขึ้นไปหา อยู่ในท่านี้แล้วยิ่งรู้สึกได้ว่าเข้าไปลึกมากกว่าเดิม
เข้มจิกบ่ากว้างแน่น ฝากรอยเล็บเอาไว้หลายแห่ง แต่คิณก็มัวเมากับรสสัมผัสจนไม่ทันได้สนใจความเจ็บแปลบที่แล่นอยู่
“แฮ่กก!...อา อื่มมมม”
เสียงทุ้มครางรับ มือข้างหนึ่งยันตัว อีกข้างจับเอวสอบของร่างขาวแล้วกระแทกขึ้นไป อีกฝ่ายเริ่มขย่มกลับลงมา สอดประสานจังหวะให้ร้อนแรงมากยิ่งขึ้น
อารมณ์ความต้องการพุ่งขึ้นสูงจนแทบทะลุปรอท คิณรั้งท้ายทอยอีกฝ่ายเข้ามาประกบปากจูบเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะส่งพวกเขาทั้งคู่ขึ้นสวรรค์กันไปพร้อมกับลมหายใจหอบถี่ราวกับจะขาดใจ
แขนแกร่งกอดร่างขาวที่หอบแฮ่กไม่หยุดกับอกตัวเอง อยู่ค้างไว้แบบนั้นเพื่อปรับลมหายใจของพวกเขาทั้งคู่
จนกระทั่งเข้มอ้อมแอ้มถามขึ้น
“เอ่อ…นี่ เรื่องหนี้น่ะ ผมผ่อนจ่ายได้ไหม?”
“ไม่เป็นไร ผมยกให้”
“หา อ…อ้าว งั้นเหรอ งั้นก็หายกัน ไม่ต้องชดใช้อะไรแล้วดิ?”
เข้มผละออกไปมองอีกฝ่าย พูดเสียงแผ่วลงเหมือนเสียดาย แก้มสองข้างก็แดงขึ้น
โอเค เข้มยอมรับว่าเสียดาย เพราะเขาเพิ่งจะมีเซ็กส์ที่โคตรดีจนเหมือนขึ้นรถไฟเหาะก็ไม่ปานไปเมื่อครู่นี้เอง
“หึ ถ้างั้น ให้ผมกินอาหารฟรีตลอดชีวิตแล้วกัน ส่วนคุณก็มานั่งกินด้วย”
“โอ้…คุณเป็นลูกค้าประจำนี่นะ”
เข้มทำหน้าประหลาดใจ แต่ก็เกินกว่าจะหุบยิ้มลงได้แล้ว นี่เขาต้องบ้าไปแล้วแน่ นี่มันส้มหล่นชัด ๆ เลยไม่ใช่เหรอไง!? บางทีชาติที่แล้วเขาอาจไปช่วยใช้หนี้ให้อีกคนมาก่อนก็ได้เลยลงเอยอย่างนี้น่ะ
คิณฮัมรับเบา ๆ ในลำคอแล้วเอ่ยพูดต่อออกมาโดยไม่รู้สึกอายอะไรสักนิด
“ใช่ ส่วนเมนูที่ผมชอบที่สุด คือหัวใจเจ้าของร้าน”
เพราะมันเป็นเมนูที่คิณอยากชิมมาตลอดไงล่ะ…
END
- ผู้เขียน
