Chapter 20

3275 คำ

Nasa ikalawang baitang na kami ng elementarya noong mga panahon na yun. Palagi kaming magkakasama nina Karldren at Karldrick. Sa lahat ng mga gawin namin ay kaming tatlo ang magkasangga. Naging masaya ang pagsasamahan naming tatlo. Sa paglalaro at pati na rin sa pag-aaral. Dumating ang isang pagkakataon na sumubok sa akin. Palaging nag-aaway ang aking mga nagulang noon. Palagi akong nasa bahay nina Karldrick noong mga panahon na yun dahil ang bahay namin ay sa tapat lang ng bahay nila. Ayaw ko kasing marinig ang mga bangayan ng aking mga magulang noon. Tanging si Karldren lamang ang nandyan dahil si Karldrick ay abala sa pag-aaral niya. Si karldren ang naging kaagapay ko sa aking kalungkutan. Si Karldren ang dumadamay sa akin. Siya ang nagpapatawa sa akin kapag umiiyak ako. Siya kasama ko

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม