“อย่ามองฉันเหมือนปีศาจ”เขายิ้มบาง ราวกับรู้คำตอบอยู่แล้ว“เพราะถ้าฉันคือปีศาจ เธอก็คือกระต่ายน้อยที่เต็มใจยื่นคอให้ฉันกัดเอง”เธอรู้ว่าเขาอันตราย รู้ว่ากรงของเขาไม่มีทางหนี และรู้ดีว่าความรักครั้งนี้อาจทิ้งไว้เพียงรอยแผลลึกกว่าครั้งไหน ๆแต่สุดท้ายเธอก็ยังเลือกเลือกอยู่ในอ้อมแขนที่ทั้งอ่อนโยนและโหดร้ายเลือกฝากหัวใจไว้กับคนที่อาจทำลายมันได้ทุกเมื่อเพราะบางครั้ง คำพิพากษา ที่เจ็บปวดที่สุดไม่ใช่สิ่งที่ใครยัดเยียดให้แต่คือสิ่งที่เธอเต็มใจรับไว้เอง
ในห้องนอนกว้างขวางบนชั้นสูงสุดของคอนโดหรูใจกลางเมืองเชียงใหม่ ท่ามกลางกลิ่นไวน์หอมกรุ่นจากแก้วที่คว่ำเกลื่อนพื้น ห้องมืดสลัวด้วยแสงเทียนเล่มใหญ่ที่สั่นไหวตามลมจากหน้าต่างเปิดกว้าง คุณเปรม ปภาณ วิรงคพิทักษ์ กำลังครอบครองร่างกายของเธออย่างดุร้ายและละโมบราวกับสัตว์ป่าที่หิวโหยมานานหลายเดือน ขวัญ อัญชิสา นอนแผ่หลาอยู่บนเตียงผ้าซาตินสีดำ ร่างกายเปลือยเปล่าของเธอสั่นสะท้านภายใต้สัมผัสหยาบกระด้างของเขา มือใหญ่ทั้งสองข้างของเขาจับข้อมือเธอเหนือศีรษะ กดตรึงไว้กับหัวเตียงไม้แกะสลักอย่างแน่นหนา ขณะที่ปากร้อนผ่าวของเขากำลังดูดกลืนยอดอกสีชมพูอ่อนของเธออย่างหิวกระหาย ลิ้นของเขาตวัดวนรอบห***มที่แข็งชัน ฟันคมกัดเบา ๆ จนเธอครางออกมาอย่างอดไม่ได้ “อ๊า...คุณเปรม...” เสียงครางแผ่วเบาของขวัญดังขึ้น ทรวงอกของเธอโค้งขึ้นรับสัมผัสนั้นโดยไม่รู้ตัว ร่างกายเธอตอบสนองเขาอย่างสมบูรณ์แบบ ราวกับถูกฝึกฝนมาหลายปีให้เป็น
Dreame - ขวัญใจบรรณาธิการ
Secret Love ซ่อนรักคุณหมอมาเฟีย
ยั่วรัก หม้ายสาวสายแซ่บ
เมียแต่งที่คุณไม่เคยต้องการ
พลาดรักนายคาสโนว่า
บำเรอรักขัดดอก
พี่สามีอย่ารังแกข้า
