Chapter 34

1043 คำ

Dahil sa perfect score nga sa quiz si Jordan at malakas ang udyok niya sa akin, nandito kami ngayon sa malawak na bench ng court kahit pa nga napakainit naman sa lugar na 'to. Pinanood namin ang mga naglalaro ng basketball at panay ang hiyaw ng anak ko sa tuwing makaka-shoot ang paborito niyang manlalaro. Mabuti na lamang at hindi ang grupo nila George ang paborito niya dahil kung nagkataon, uuwi talaga ako. Napahikab ako dulot nang pagkabagot na aking nadarama. Wala naman kasi talaga akong hilig manood ng mga sports kaya wala rin akong interes na manood sa ganitong laro. Malakas na bumunghalit ng iyak si Jordan dahilan para mataranta ako. "Susmaryosep! Humikab lang ako, naghurumintado na agad!" reklamo ko sa isipan. "Baby, humikab lang ako," pagdadahilan ko sa anak. "Mommy!" patu

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม