รวมเรื่องสั้น พ่อผัวระรัวรัก

แนะนำเรื่อง คุณหญิงอยากได้หลาน ส่วนลูกชายดันไม่เต็มใจทำให้ และยังโง่ไปปรึกษาผิดคน ทำให้เมียต้องด่างพร้อย มีรอยราคีเพิ่ม งานนี้พ่อผัวจึงต้องเหนื่อยคอยไกล่เกลี่ยกับทุกฝ่าย สุดท้ายพ่อผัวทำยังไง ทำท่าไหนนะถึงได้หลานมาให้คุณหญิงเชยชมสมใจ ติดตามอ่านได้ใน สถานีเสียว สถานีเสียว รวมเรื่องสั้นเสียวๆ ไว้อ่านก่อนนอน ใครชอบแนวนี้กดติดตามได้เลยนะคะ บทที่1 ความลับ "ยัยปิ่น เมื่อไหร่เธอจะมีหลานมาให้ฉันอุ้ม เหมือนกับลูกสะใภ้บ้านอื่นเขาบ้างสักทีเหอะ!" คุณหญิงเก็จมณีโบกพัดไปมา ขณะนั่งไขว่ห้างคุยกับลูกสะใภ้ ที่แต่งงานมากับลูกชายนานกว่า 3 ปีแล้ว แต่ยังไร้วี่แววที่จะมีทายาทมาสืบสกุล มณีรัตนโชติช่วง ของท่าน "เออ..คือว่า" "เฮ้อ..ก็มั่วอ้ำอึ้งอยู่นี่แหละ" คุณหญิงมองค้อนลูกสะใภ้ ที่เอาแต่ก้มหน้าก้มตาบีบมือนั่งพับเพียบอยู่ที่ข้างโซฟาตัวที่ท่านนั่ง "นี่หล่อน หัดแต่งเนื้อแต่งตัวซะบ้างสิ อยู่บ้านก็แต่งหน้าทาตา ทาปากให้มันแดงๆ มีสีที่มันสดๆ กว่านี้บ้างรึเปล่า นี่อะไรดูสิปากซี๊ดซีด ไม่น่ามองเอาซะเลย แต่งตัวเฉิ่มเชยแบบนี้ แล้วลูกชายฉันจะกลืนเธอลงได้ยังไง หาชุดมาเปลี่ยนซะบ้างนะ ชุดนี้หน่ะฉันเห็นเธอใส่มาหลายปีแล้วไม่ใช่หรอ" ปิ่นมุกยิ่งฟังก็ยิ่งมีสีหน้าสลดลง เธอจะไปเอาเงินจากไหนมาซื้อของ ทุกวันนี้มีแค่เงินจากที่ผัวแบ่งมาให้ใช้ เดือนละไม่กี่พัน ไหนจะจ่ายค่าน้ำ,ค่าไฟ,ค่าอาหารในแต่ละเดือนก็แทบจะชักหน้าไม่ถึงหลังอยู่แล้ว มีเพียงหน้าตาทางสังคมเท่านั้นที่ดูเหมือนว่าร่ำรวย เพราะพ่อผัวของเธอเป็นถึงนายทหารยศนายพล เมียได้รับเกียรติเป็นถึงคุณหญิง มีลูกชายเพียงคนเดียวที่พวกเขาส่งเสริมให้ได้เป็นนายพัน ทั้งที่อายุยังไม่ถึงสามสิบปีด้วยซ้ำ ทั้งคู่แต่งงานกันเพราะความเห็นชอบของผู้ใหญ่ เดิมทีพ่อของปิ่นมุกก็มียศเป็นนายพลเหมือนกัน แต่ท่านประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตกระทันหันไปเสียก่อน แม่เลี้ยงที่ถือทะเบียนสมรสจึงฮุบเอาสมบัติเก็บเรียบไปจนหมด แล้วย้ายไปอยู่กับผัวใหม่ที่อังกฤษ เหลือเพียงสมบัติเล็กน้อยให้ลูกแท้ๆ อย่างเธอได้ดูต่างหน้า ทำให้หลังจากนั้นแม่ผัวที่เคยเห็นเธอเป็นลูกสะใภ้ดีเด่นก็เปลี่ยนท่าทีไป ท่านเร่งให้เธอมีลูกผลิตทายาทมาสืบสกุลมณีรัตนโชติช่วงให้เร็วที่สุด ไม่อย่างนั้นท่านจะหาลูกสะใภ้คนใหม่มาแทน ปิ่นมุกนั้นทุกข์ใจมากๆ เธอจะไปผลิตทายาทคนเดียวได้ยังไงกัน วันๆ ลูกชายของคุณหญิงเอาแต่ทำงาน กว่าจะกลับถึงบ้านก็เกือบห้าทุ่มไปแล้ว เรื่องการทำการบ้านกับเมียก็แทบจะนับนิ้วได้ สามปีที่แต่งงานมา นอนด้วยกันยังไม่ถึงสิบครั้งเลยด้วยซ้ำ เธอเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันทำไมเขาถึงไม่สนใจทำเรื่องอย่างว่ากับเธอ ทั้งที่รูปร่างหน้าตาของหญิงสาวใช่จะขี้ริ้วขี้เหร่ เดินไปที่ไหนในกรมทหาร ก็เห็นแต่ทหารในค่ายต่างแอบชำเลืองมองเธออยู่บ่อยครั้ง "อ้าว..ลูกชายแม่..กลับมาแล้วหรอ" สีหน้าของคุณหญิงเก็จมณีเปลี่ยนไปทันทีเมื่อเห็นลูกชายสุดที่รักกลับถึงบ้าน "สวัสดีครับคุณแม่..จะมาทำไมไม่บอกล่วงหน้า" ลูกชายสุดหล่อของคุณหญิงรีบวางของในมือ ก่อนจะปรี่เข้ามาสวมกอดผู้เป็นมารดา คุณหญิงจับแก้มลูกชายแล้วหอมชื่นใจไปสองฟอดเต็มๆ "เป็นยังไงบ้างจ๊ะ ไปทำงานมาเหนื่อยไหมลูก" "ก็นิดหน่อยครับคุณแม่ แล้วพ่อล่ะครับไม่มาด้วยหรอ" "พ่อเขาติดงาน แต่ไม่ต้องห่วงนะแม่ให้พ่อเขาจัดการย้ายลูกกลับไปที่จังหวัดของเราแล้ว" เขตแดนถึงกลับหน้าเสียนิดหน่อยเพราะใจจริงเขาไม่ได้อยากย้ายไปอยู่ที่นั่นเลย การย้ายมาอยู่คนละจังหวัดเขาเป็นอิสระมากกว่า จะไปไหนมาไหนก็ไม่ต้องคอยรายงานพ่อแม่ จะมีเพียงมารดาเท่านั้นที่ไม่พอใจที่เขาต้องอยู่ที่นี่ "ครับคุณแม่" ชายหนุ่มทำได้เพียงอมยิ้ม ก่อนจะหันไปคุยกับปิ่นมุก "คุณเตรียมอาหารเย็นแล้วหรือยัง" "เรียบร้อยแล้วค่ะ รอคุณกลับมาก็ตั้งโต๊ะได้เลย" เขตแดนจึงพยักหน้าและบทสนทนาบนโต๊ะอาหารก็เป็นของมารดาเขาซะเป็นส่วนใหญ่ หลักๆ ไม่มีอะไรนอกจากกดดันให้เขารีบมีลูกได้แล้ว "นี่ตาเขต เมียลูกเธอเป็นหมันหรือเปล่า" หลังปิ่นมุกขอตัวไปล้างจานที่หลังบ้าน คุณหญิงก็เริ่มบทสนทนากับลูกชายกันสองต่อสอง "ไม่หรอกมั้งครับ" "แล้วทำไมแต่งงานมากันตั้งนาน ถึงยังไม่ท้องสักทีล่ะลูก แม่ว่าไปหาโรงพยาบาลดีๆ แล้วลองตรวจอีกสักทีดีไหม" "อาจเพราะเธอกินยาคุมมานานหลายปีก็เป็นได้ครับแม่ เห็นหมอบอกว่าแบบนั้น" เขตแดนโบ้ยให้เป็นความผิดของปิ่นมุก ทั้งที่เขารู้ความจริงอยู่แก่ใจ . . . "อื้อ…อ้าาซ์ แรงอีกสิสิทธา" Talk เอ๋..ความลับอะไรกันนะ ทำไมถึงเสียงกระเส่าแบบนี้ หุหุ