อย่าล้ำเส้นพันไทม์ (Don’t Cross The Line)

“เป็นนักศึกษาอยู่ดีๆ อยากผันตัวมาเป็นหัวขโมยเหรอ” “ไม่ใช่นะ เอ่อคือ ฉันโดนบังคับให้ทำแบบนี้” “โดนบังคับ?” “อะอื้ม ฉันโดนบังคับจริงๆ ฮึก..นายต้องเชื่อฉันนะ” “หึ” พันไทม์ ชายหนุ่มรูปร่างสูงล่ำในคราบเจ้าพ่อเสือร้ายเปรยยิ้มมุมปากอย่างชอบใจกับคำตอบ ใบหน้าหล่อขาวเนียน สันจมูกโด่ง ริมฝีปากเป็นกระจับสวย ดวงตาสองข้าง..ที่มีสีแตกต่างกัน ข้างหนี่งเป็นสีเทาอ่อน อีกข้างเป็นสีเขียวมรกตสวยงาม มันคือสิ่งที่ทำให้หญิงสาวขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจ แทบไม่น่าเชื่อ..ขนาดเขามีข้อบกพร่องพวกนี้ก็ยังหล่อจนเธอหยุดมองไม่ได้ “เป็นข้ออ้างที่แปลกดีนี่ ใครกันที่มันบังคับให้เธอเข้ามาเสี่ยงอันตรายแบบนี้” เขาพูดพลางใช้มือหนาค่อยๆลูบไล้ใบหน้าสวยที่สั่นเทา พันไทม์แค่อยากจะฟังเหตุผลไร้สาระนี่อีกสักหน่อย “พวกคนที่..เขาเกลียดฉันน่ะ” “หมายถึงใคร เจ้าหนี้เหรอ” “เพื่อนที่มหาลัย” ปลายดาว เอ่ยความจริงออกมาด้วยสีหน้าที่เจ็บปวดเกินจะรับไหว หญิงสาวหน้าตาน่ารักไว้ผมหน้าม้า เธอพยายามจะปรับตัวเข้ากับเพื่อนที่คณะแต่ก็ถูกความอิจฉาริษยาเล่นงาน สาวน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มคนนี้จึงได้ตัดสินใจบุกเข้ามาในถ้ำเสือแบบนี้ยังไงล่ะ พรืบ.. “อ๊ะ!!” ปลายดาวร้องท้วงด้วยความตกใจเมื่อคนที่คร่อมร่างของเธออยู่ใช้มืออีกข้างเลื่อนลงมาด้านล่างเอว แววตาหื่นกระหายราวกับสัตว์ป่า รอยยิ้มร้ายกาจบนใบหน้าหล่อเหลา นัยน์ตาสองสี..ที่มันกำลังดึงดูดร่างกายของเธอ “ฉันมีทางเลือกให้เธอสองทางนะสาวน้อย ทางเลือกแรก เธอจะได้เครื่องเพชรกลับไปให้คนพวกนั้น..แต่ก็ต้องแลกด้วยการที่เธอมีอะไรกับฉันตอนนี้” “ว..ว่าไงนะ” “ทางเลือกที่สอง ถ้าเธอปฏิเสธ..ฉันจะขังเธออยู่ที่นี่จนกว่าฉันจะพอใจ และเธอก็จะไม่ได้เครื่องเพชรราคาแพงนั่นกลับไปด้วย ก็ลองคิดดูสิว่าถ้าเธอไม่มีมัน คนพวกนั้นจะทำยังไงกับเธอ” “ฮึก..” เธอรู้ดีอยู่แก่ใจว่ามันไม่ใช่คำขู่..แต่เขากำลังยื่นข้อเสนอให้เธอจริงๆ ไม่ว่าทางไหนมันก็เลวร้ายทุกทาง เธอเอาแต่โทษตัวเองในใจเป็นร้อยครั้งพันครั้งที่ก้าวเข้ามาเหยียบบ้านหลังนี้ “เริ่มต้นด้วยการจูบก่อน ฉันจะให้โอกาสเธอตัดสินใจแค่สิบวินาที ถ้าทำได้ก็ทำ แต่ถ้าทำไม่ได้.. ก็ไม่เป็นไร” เขากล่าวด้วยแววตาเรียบเฉยที่เริ่มก้าวเข้าสู่ความน่ากลัวมากยิ่งขึ้น พันไทม์ใช้ดวงตาคมจ้องมองหญิงสาวราวกับเป็นการท้าทาย ยิ่งเธอกลัวจนตัวสั่น ยิ่งเธอร้องไห้จนได้ยินเสียงสะอื้น เขาก็ยิ่งชอบใจมากเท่านั้น “สิบ” “เก้า” “น..นาย..” “แปด” เสียงทุ้มที่เอ่ยออกมาด้วยความเลือดเย็น เขาจ้องมองหญิงสาวแปลกหน้าพร้อมกับเวลาที่เริ่มลดถอยลงอย่างช้าๆ “เจ็ด” “หก” “ฮึก..ได้โปรดเถอะนะ” “ห้า” “ให้ฉันทำอะไรให้นายก็ได้ ต..แต่ต้องไม่ใช่แบบนี้ ฉันไม่อยากได้ของมีค่าอะไรของนายทั้งนั้น” “สี่” “สาม” “สอง..” เพียงชั่ววินาทีเดียวที่ความกลัวสามารถเอาชนะทุกสิ่งทุกอย่างได้ แม้เธอไม่อยากจะทำแบบนี้ก็ตาม แต่สถานการณ์ตรงหน้าก็บีบบังคับให้เธอจำยอมต่อผู้ชายที่เลวยิ่งกว่าอะไรดี เธอเป็นเพียงแค่หญิงสาวแปลกหน้า..แต่ทำไมกัน ทำไมเขาถึงฉวยโอกาสเธอตั้งแต่เจอหน้ากันครั้งแรก พึ่บ! อุ๊บ.. ปลายดาวจึงตัดสินใจเลือกข้อเสนอแรกโดยการโอบรั้งคอขาวของคนด้านบนมาจูบ เธอหลับตาแน่นราวกับว่าฝืนทน ลมหายใจของเธอติดขัดไปชั่วขณะ เพียงแวบเดียวเท่านั้นที่ริมฝีปากของพันไทม์ประกบจูบ ความต้องการในเรื่องอย่างว่าก็พุ่งทะยานเกินกว่าจะหยุดยั้งมันได้ “หึ.. เลือกได้ดีนี่” เขากระตุกยิ้มเสร็จก็โน้มลงไปมอบสัมผัสอันเร่าร้อนผ่านริมฝีปากนุ่มอีกครั้ง หนุ่มหล่อร้ายบดขยี้มันไปมาอย่างเมามัน สองมือหนาเริ่มลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างของหญิงสาวในชุดนักศึกษา ก่อนที่เขาจะผละริมฝีปากออกพร้อมกับจ้องมองเธอด้วยแววตาชอบใจ “ฉันหยุดไม่ได้แล้วนะ” “อึ่ก..” “ถ้าเธอครางดี.. เดี๋ยวฉันมีรางวัลให้”