ราชินีหนังโป๊

หนี้ก้อนโต

"เนยเหรอ? " เสียงของขุนพูดขึ้นอย่างแผ่วเบา "อย่าเข้ามาลูก!!"

ช้าไปแล้ว...

"ไปจับเด็กผู้หญิงคนนั้นมา" เสียงอันทุ้มต่ำที่ฟังดูเยือกเย็นของใครบางคนดังขึ้น ทำให้หญิงสาวที่กำลังมีแต่คำถามในหัวถึงกับสะดุ้งโหยงพร้อมกับชายชุดดำคนหนึ่งโผล่มาจากไหนก็ไม่รู้ได้รวบแขนของหญิงสาวไว้โดยที่ไม่ได้ตั้งตัวหญิงสาวตกใจสุดขีดกับสิ่งที่เกิดขึ้นแล้วพยายามดิ้นหนีสุดชีวิต แต่ด้วยเรี่ยวแรงที่ไม่เยอะเท่าผู้ชายร่างสูงคนนี้ ทุกอย่างที่เธอทำนั้นไร้ผล

"ลี! อย่ายุ่งกับลูกกูนะ!! " ขุนตะคอกอย่างโกรธเกรี้ยวที่ 'เสี่ยลี' ชายหนุ่มร่างสูงใบหน้าหล่อคมที่กำลังนั่งอยู่ในเก้าอี้เบาะนั่งตัวใหญ่หันหน้ามาหา 'ลูกหนี้' พร้อมกับปืนพกในมือ ใบหน้าของเขาดูไม่สบอารมณ์ที่ต้องมาทวงหนี้ด้วยตัวเองทั้ง ๆ ที่ไม่จำเป็นเลยด้วยซ้ำ

"ก็แค่ยอมจ่ายหนี้มาให้หมดซะก็หมดเรื่อง" เสี่ยลีถอนหายใจ

"นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นเนี่ยพ่อ!? " เนยเริ่มสะอึ้นอย่างหวาดกลัว

"ไม่มีอะไรหรอกลูก นี่เป็นเรื่องของผู้ใหญ่ เด็กไม่เกี่ยว" ขุนพูด จู่ ๆ ก็โดนของแข็งกระแทกที่ใบหน้าจนเลือดกกปากเขาถุยเลือดลงพื้นพร้อมกัดฟันอย่างโกรธแค้นปนความเศร้าและความละอายใจที่สื่อออกมาจากดวงตาของคนเป็นพ่อคนที่ซัดหน้าของขุนนั้นคือเสี่ยลีนั่นเอง

"พูดให้ดี ๆ กับลูกหน่อยไอ้ขุน" เสี่ยลีนั่งยองตรงหน้า

ขวัญเอาแต่ร้องให้จนน้ำตาเปื้อนพื้น ทำให้เครื่องสำอางที่อุตส่าห์แต่งมาอย่างปรานีตต้องหลุดไม่มีชิ้นดี ทำให้ใบหน้าของหล่อนเปรอะเปื้อนไปหมด

"อย่าทำลูกฉันเลย ขอร้องล่ะค่ะเสี่ยลี" ขวัญสะอึ้น น้ำลายที่ลืมกลืนได้ไหลออกมาจากปาก ยิ่งทำให้สภาพของหญิงสาววัยกลางคนดูไม่จืดเลยทีเดียว

ฝ่ายของมาเฟียหนุ่มใบหน้าหล่อเหลาที่แฝงไปด้วยความโหดเหี้ยมไม่ได้เข้าใจในสิ่งที่ผู้หญิงคนนี้พูดแม้แต่คำเดียวเนื่องจากตัวเองไม่เคยมีลูก แม้ว่าเขากำลังมีความรักกับลูกจ้างคนหนึ่งที่เขาเปิดซิงไปนั่นเอง แต่ความสัมพันธ์ระหว่างเจ้าตัวกับ 'นิด' นั้นไม่ได้ขยับเลยแม้แต่น้อย

เขาทำใบหน้านิ่งและไม่สนใจคำพูดอ้อนวอนแต่อย่างใด

"ลูกสาวมึงก็หน้าตาดีใช้ได้เลยนะ" เสี่ยลีเดินเข้าไปหาหญิงสาวที่กำลังตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว แล้วก็ไปหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ"ยังใส่ชุดนักศึกษาอยู่เลย ดูท่าก็น่าจะอายุเกินสิบแปดแล้วสินะ"

เสี่ยลีแสยะยิ้มและยื่นมือไปขยำหน้าอกของเนยอย่างมันส์มือ ลมหายใจของเขาถี่ขึ้นเล็กน้อย แต่จังหวะการสูบฉีดของหัวใจยังคงเป็นเหมือนเดิม

"ฮึ้ก!! " เนยกัดฟัน

ให้ตายสิ...รู้สึกสมเพชตัวเองจริง ๆ แต่ก็รู้สึกเสียวในเวลาเดียวกันแหะ

"นมนุ่มดีแหะ พวกมึงลองมาจับดูสิ" เสี่ยลีเรียกลูกน้องที่ยังจ่อปืนที่ขุนและขวัญ พวกมันผละจากเหยื่อมารุมขยำหน้าอกของเนยจนเจ้าตัวรู้สึกอยากตายให้รู้แล้วรู้รอด

"จริงด้วยครับนาย" ลูกน้องคนหนึ่งพูด

"เสียดายที่ไททันวางมือไป พลาดของดีไปหมดแล้ว" ลูกน้องอีกคนพูด

"ไททันมันมีเมียใหม่แล้ว ก็คงที่กูไปเปิดซิงมาไง" เสี่ยลีถอนหายใจ

"นายคิดจะไปแย่งคืนหรือเปล่าครับ? " ลูกน้องคนแรกถาม

"ถ้าใช้กำลัง กูก็แพ้สิวะ ต้องแย่งมาด้วยวิธีที่ทำให้ไททันรู้สึกเสียเปรียบที่สุด" เสี่ยลีพูด

"จะว่าเถอะนาย ผมอยากจะจับนมน้องหนูคนนี้จะแย่อยู่แล้ว" คนที่ล็อกตัวเนยพูด

"ไม่ต้องหรอก เสียเวลา" เสี่ยลีพูดพร้อมหันหลังไปหาลูกหนี้ทั้งสองคนที่ตอนนี้มีสภาพสะบัดสะบอมทั้งสองคน "จะเอายังไง? หนี้ที่พวกมึงได้ก่อขึ้นมามันบานปลายจะแย่แล้วนะ แบบนี้ทั้งชีวิตก็คงใช้ไม่หมดหรอก"

ความคิดในหัวของเนยปั่นป่วนไปหมด มีคำถามเป็นร้อย ๆ ลอยอยู่ในนั้น

'หนี้อะไร...? ครอบครัวเอาเป็นถึงบริษัทอสังหาริมทรัพย์ที่โคตรใหญ่แล้วมาติดหนี้พวกนี้ได้ยังไง? "

"หนะ...หนี้อะไร...? " เนยถาม "ครอบครัวของหนูไม่เคนมีหนี้เสียหน่อย"

"พ่อแม่ของหนูไม่เคยบอกเหรอ? " เสี่ยลีถอนหายใจ "ก็เหงล่ะ ลูกสาวยังเด็กนี่เนาะ"

ขุนคลานมาจับขากางเกงของเสี่ยลี

"ขอร้องล่ะ...ปล่อยลูกฉันไปเถอะ" น้ำตาของเขสไหลลงมาตามใบหน้า "ได้โปรด..."

เสี่ยลีมองขุนด้วยสีหน้าที่เรียบเฉย จากนั้นก็เอามือล้วงเข้าไปในกระโปรงของหญิงสาวทันที!!

"!!!! "