เวลาผ่านไปกว่าห้าเดือนเหลือเวลาอีกแค่สองอาทิตย์ก็จะถึงกำหนดงานแต่งงานแล้วคุณชีคฮาซันว่าที่สามีก็มีความจำเป็นต้องกลับวังโดยที่เราไม่ได้เจอหน้ากันอีกเลยจนกว่าจะถึงวันแต่งงาน แม้คิดถึงกันแค่ไหนก็ทำไดัเพียงแค่โทรหากันฟังเสียงลมหายใจของอีกฝ่ายจนหลับไปทุกค่ำคืน
ส่วนมากเขาจะเป็นคนหลับก่อนตลอดเพราะทำงานหนักและช่วยท่านแม่ฮะซีนุเตรียมงานส่วนฉันอยู่โยงเฝ้าเรือนหอจัดสวนจัดบ้านเพิ่มเติมอีกนิดหน่อย
ตี๊ด..ตี๊ด เสียงสมาร์ทโฟนดังขึ้นพร้อมระบบการสั่นสะเทือนครืดคราด
"คุณฮาซัน..." ฉันรีบปัดหน้าจอรับสายทันทีกลัวเขางอน
บาหลี : ฮัลโหลค่ะ
ชีคฮาซัน: ฮาบีบีคุณทำอะไรอยู่
บาหลี : เตรียมห้องนอนค่ะพรุ่งนี้พ่อกับแม่จะมาแล้วค่ะ
ชีคฮาซัน: จะมากันแล้วเหรอเสียดายผมออกไปพบคุณไม่ได้ช่วงนี้ ไม่เห็นหน้ากันหลายวันเหงาหรือเปล่า
อืม...จะบอกว่าสบายดีเขาจะงอนเอาอีก
บาหลี : เหงาด้วยคิดถึงด้วยค่ะคิดถึงทั้งเช้ากลางวันเย็นกลา
