กว่าหนึ่งเดือนแล้วที่ฉันกลับจากประเทศไทยครั้งนั้นคุณชีคฮาซันก็ปักหลักนอนค้างที่นี่ไล่เท่าไหร่ก็ไม่ไปโดยอ้างว่า จะสอนภาษาอาหรับให้ฉันติวแบบตัวต่อตัว ซึ่งเอาเข้าจริงก็ไม่ได้อะไรจากเขามากเพราะเขาหอบเอางานมาทำทุกวัน
อย่างวันนี้ก็เช่นกันตัวฉันซะอีกที่รับบทหนักทั้งต้องเรียนภาษาและยังต้องศึกษาคัมภีร์อัลกุรอานในเวลาเดียวกัน
พอเขาเห็นฉันเคร่งเครียดมากเข้าเขาก็จะบอกว่า" ผมรักคุณนะ"
"หืม..ว่าไงนะคะ" ตอนที่เขาพูดออกมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยทำให้คนฟังรู้สึกคันยุบยิบที่หัวใจอย่างบอกไม่ถูก แม้ว่าจะถูกบอกรักมาแล้วหลายครั้งก็ตาม
เขาขยับตัววางโน๊ตบุ๊คบนโต๊ะทำงานแล้วมานั่งใกล้กันกับฉันที่โซฟาตัวเดียวกันจับมือฉันไปกุมไว้หลวมๆ
"ผมขอบคุณที่คุณเสียสละยอมทำในสิ่งที่ยากที่สุด"
"อะไรคะ"
"ก็การที่คุณยอมเปลี่ยนศาสนาเพื่อผม"
"ไม่ใช่เพื่อคุณค่ะเพื่อเราต่างหาก" พอฉันพูดจบเขาก็ยิ้มจนเครากระดิก
"บาหลีเคยได้ยินตั้งแต่
