ไม่เคยเป็นของใคร

โปรย ภายใต้คำว่าเพื่อนของลูกพีช การ์รันย์เป็นแค่ทาสคนหนึ่งเท่านั้นที่คอยยัดเหยียดความเจ็บปวดทุกข์ทรมานใจให้ทุกครั้งที่เจอกัน แต่สำหรับการ์รันย์แล้ว ลูกพีชเป็นเหมือนของขวัญล้ำค่าเพียงคนเดียวที่อยู่ในใจมาตลอดตั้งแต่แรกเจอ แต่ด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ทำให้ทั้งคู่ล้ำเส้นของความสัมพันธ์… "ไอ้กระจอก อย่าสะเออะมาอยู่ใกล้กู มึงมัน.." "กูรักมึงไงพีช!!" "มึงหัดดูสภาพตัวเองก่อนมั้ยว่าตัวเองทุเรศแค่ไหนไอ้เหี้ย ก่อนจะมาบอกว่ารักกู" "อึก อือ...อออ" "แค่กูเมา แล้วเผลอมีอะไรกับมึงก็เป็นเรื่องเหี้ยที่สุดในชีวิตกูแล้ว ตอนนี้กูโคตรขยะแขยงตัวเองสุดๆ เลยวะ!!" มิหนำซ้ำก่อนจากกันไกลลูกพีชยังทิ้งความเจ็บปวดปางตายฝากบาดแผลขนาดใหญ่ไว้ในใจให้การ์รันย์มานานเกือบ 9 ปี กระทั่งโชคชะตาฟ้าลิขิตขีดเส้นให้ทั้งคู่หวนกลับมาเจอกันอีกครั้ง ความรู้สึกของลูกพีชที่เคยมีกลับเปลี่ยนแปลงไปตลอดกาลทันทีที่เจอหน้าการ์รันย์เพียงแค่เสี้ยววินาทีเดียว... "หมดเวลาแล้วค่ะคุณพีช หมดเวลาที่ต้องมานั่งร้องไห้คร่ำครวญถึงเรื่องในอดีตแล้วนะคะ ถ้าชอบคุณการ์รันย์จริงๆ…ลุยเลยค่ะ!!" การกลับมาครั้งนี้ลูกพีชจะตามง้อการ์รันย์ได้หรือไม่...ฝากเอ็นดู กดเข้าชั้น กดหัวใจ และคอมเมนท์เป็นกำลังใจกันด้วยนะคะ❤️ คำเตือน นิยายเรื่องนี้ถูกแต่งขึ้นมาจากจิตนาการของไรท์ล้วนๆ ไม่ได้มีเจตนาพาดพิงถึงคนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง หรืออาชีพอื่นๆ อาจมีคำหยาบคายและพฤติกรรมที่รุนแรง เหมาะสมกับผู้มีอายุ 25 ปีขึ้นไป ขอให้นักอ่านใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ