Dangerous ฮอตเนิร์ดวิศวะ

ตึง ตึง โป๊ะ! ตึง ตึง โป๊ะ เสียงเพลงจังหวะสนุก ๆ ดังขึ้นทั่วลานกิจกรรมรับน้องตรงสนามหญ้ามหาวิทยาลัยเซนเทียร์ งานรับน้องปีนี้ถูกออกแบบมาให้เป็นกันเอง ไม่มีความรุนแรง ไม่มีการบังคับ ทุกอย่างมีแต่รอยยิ้มและเสียงหัวเราะ เพราะเพื่อนสนิทของฉัน เฟย์ และ จีน่า เป็นเฮดจัดการในปีนี้ และพวกเธอก็ชอบอะไรที่เน้นความสนุกสนานเป็นหลัก ส่วนฉันยืนพิงใต้ต้นไม้อยู่ห่าง ๆ คอยดูแลเรื่องงบประมาณตามหน้าที่ จริง ๆ แล้วฉันไม่ชอบความวุ่นวายเท่าไหร่ เลยเลือกเป็นคนซัพพอร์ตอยู่ด้านหลังมากกว่าจะเข้าไปแจม "เอ้า! ปีหนึ่งที่โดนจับได้ ต้องลุกขึ้นมาเต้นซะดี ๆ!" เสียงเฟย์ประกาศผ่านไมค์ด้วยน้ำเสียงสดใส กลุ่มรุ่นน้องที่โดนเลือกถูกดึงขึ้นไปยืนเรียงกันหน้าเวทีเล็ก ๆ หนึ่งในนั้น... ฉันเห็นเขา เด็กหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง ใบหน้าหล่อเหลาภายใต้แว่นหนาเตอะที่บดบังเสน่ห์บางส่วนไปบ้าง แต่ก็ยังดูดีอยู่ดี ผมสีน้ำตาลเข้มดูยุ่งเล็กน้อย นัยน์ตาคู่นั้นดูสงบนิ่งราวกับคลื่นทะเลที่ไม่มีลมพัด เขายืนอยู่ท่ามกลางเสียงเฮของเพื่อน ๆ ปีหนึ่งที่เหลือ "โอ้โห ปีนี้เด็กเนิร์ดงานดีมากเลยอ่ะ" เฟย์แซวเสียงดัง ทำเอาทั้งสนามฮือฮาตาม “เออจริง ฉันอยากลองกินเด็กดูบ้างจัง” จีน่าเริมพร้อมสูดน้ำลายที่กำลังหก "เต้นหน่อยเร็ว พวกพี่และเพื่อน ๆ นายอยากเห็นกันแล้ว” เฟย์ตะโกนผ่านไมค์โครโฟนอีกครั้ง สร้างบรรยากาศตื่นเต้นมากขึ้น “กรี๊ดด! เต้นเลย เต้นเลย!” เสียงเชียร์จากรุ่นพี่และสาว ๆ รอบข้างเริ่มดังขึ้นเรื่อย ๆ บางคนถึงกับตะโกนชื่อคณะที่เขาอยู่ พร้อมกับเสียงหัวเราะสนุกสนาน แต่เจ้าตัวกลับไม่ได้มีท่าทีตกใจหรือลนลานเลยสักนิด เขาเพียงแค่ยิ้มบาง ๆ มุมปาก ยกมือขึ้นปรับแว่น พร้อมยักไหล่เล็กน้อย ก่อนจะขยับตัวไปตามจังหวะดนตรีแบบพอให้ผ่าน ๆ ตามกฎกิจกรรม เสียงกรี๊ดดังขึ้นมากกว่าเดิม เมื่อหนุ่มเนิร์ดร่างสูงคนนั้นเข้าลีลาส่ายเอว แม้มันจะดูเงอะงะ แต่กลับดึงดูดสายตาฉันไม่น้อย ‘ทำเป็นเนิร์ดใส่แว่นหนา ๆ แบบนั้น ดูทรงคงเจ้าเล่ห์น่าดู’ ฉันยืนกอดอก มองภาพตรงหน้าอย่างพิจารณา ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ ฉันก็ไม่สามารถละสายตาจากเขาไปได้ "สนใจล่ะสิ?" เฟย์เดินมาสะกิด ทำให้ฉันที่กำลังตั้งใจยืนดูถึงกับผงะตกใจ ฉันกระแอมไอเบา ๆ พยายามทำตัวไม่ให้มีพิรุธ รีบตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่มั่นคง "อะ แฮ่ม! บ้าเหรอ ไม่ใช่สเป็กสักหน่อย อย่างฉันต้องหนุ่มแซบแบบแบดบอยต่างหากล่ะ ที่สำคัญฉันไม่ชอบเด็ก" แน่นอนว่าฉันไม่ชอบเด็กเนิร์ดเฉิ่ม ๆ ที่ดูไม่มีอะไรให้น่าสนใจ แต่ถึงกระนั้น ฉันก็ไม่ใช่คนที่จะหวั่นไหวกับคนหน้าตาหล่อเหลาง่าย ๆ ทว่ามันช่างน่าแปลก ที่ฉันสนใจเขาคนนั้น คงเพราะเสียงกรี๊ดเชียร์รอบข้างแหละมั้ง ไม่มีอะไรหรอก "หืม? แต่เธอมองไม่เลิกเลยนะ" “ก็แค่มองเฉย ๆ เอง แกนี่หาเรื่องจับผิดฉันอยู่ได้ หันไปสนใจน้อง ๆ โน่น” ฉันทำท่าดุเฟย์ไปนิดหน่อย “โถ่เพื่อน แกก็โสดมานาน ไม่ใช่ตั้งแต่เกิดเลยเหรอ เสียดายหน้าสวย ๆ หุ่นแซบ ๆ ของแกฉิบหาย ถ้าฉันเป็นแกนะ จะกินผู้ชายวันละสิบคน” จีน่า หรือชื่อเดิมว่าพงษ์ หล่อนเป็นLGBT เพิ่งมาเปลี่ยนชื่อตอนขึ้นปีหนึ่ง “อย่าเวอร์ ๆ ฉันก็แค่อยากหาคนที่จะมามอบประสบการณ์เซ็กส์ที่ดี มากกว่าหาแฟนที่ต้องมาผูกมัด เพียงแค่ตอนนี้ยังไม่เจอเท่านั้นแหละ” ฉันไม่ใช่คนหัวโบราณที่ต้องเก็บพรหมจรรย์สำหรับคนที่ต้องแต่งงานด้วย และไม่ได้ซีเรียสว่าครั้งแรกตั้งเป็นคนที่รักหรืออะไรหรอก แค่อยากให้ครั้งแรกของฉันดีที่สุดเท่าที่จะหาได้ ไม่อยากมีภาพจำเซ็กส์ที่ไม่ดีเหมือนที่เคยฟังมาจากเพื่อน ๆ “จ้า ๆ งั้นก็ลอง ๆ หาดูนะ เผื่อจะเจอหนุ่มแซบ ๆ ที่แกใฝ่ฝัน ไม่แน่ว่าหนุ่มเนิร์ดที่ชื่อภามคนนั้นอ่ะ” จีน่าชี้ไปที่ชายหนุ่มที่กำลังเต้นท่ามกลางเสียงกรี๊ดของสาว ๆ “อาจจะเด็ดก็ได้ เชื่อฉันสิ อย่าดูคนแค่ภายนอก ฉันสัมผัสได้จากจิตวิญญาณ” ฉันฟังจากจีน่าเล่าจนเผลอคิดตามอย่างลืมตัว ก่อนจะสะบัดหัวไล่ความคิดนั้นไป ถึงยังไง…ไม่ชอบเด็กก็คือไม่ชอบ เด็กปีหนึ่งที่เพิ่งเปิดโลกกว้าง จะมาสอนประสบการณ์บนเตียงให้ฉันได้ไงกันล่ะ แต่ว่า…พอได้มองดูเขาดี ๆ…เขาคนนั้นดูมีความมั่นใจ ไร้การเขินอาย และแฝงความอันตราย เสียงดนตรีดังอย่างต่อเนื่อง แต่ฉันกลับรู้สึกว่าหัวใจตัวเองกำลังเต้นไม่เป็นจังหวะ แย่แล้วสิ ตอนนี้ฉันไม่สามารถสลัดความคิดเรื่องของเขาคนนั้นได้เลย เป็นเพราะยัยจีน่ามาพูดกรอกหูฉันแน่ ๆ ฉันเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าตัวเองกำลังสนใจเขาในฐานะ เหยื่อที่ควรไม่สนใจ หรือ เหยื่อที่อยากลองล่าเอง กันแน่