โปรเจกต์ลับฉบับเด็กฝึกงาน

ตอนที่ 1 Bamboo Bar บาร์กึ่งร้านอาหารบรรยากาศอบอุ่นแสงสลัวสีส้มนวลจากโคมไฟดีไซน์เก๋สาดส่องทั่ว ผนังอิฐเปลือยประดับด้วยภาพวาดแนวนามธรรมสีสันสดใส เสียงเพลงแจ๊สคลอเบา ๆ ผสมกับเสียงพูดคุยหัวเราะของกลุ่มคนที่นั่งจับกลุ่มกันตามโต๊ะไม้เนื้อดี กลิ่นอาหารหอมกรุ่นลอยมาจากครัวด้านใน โต๊ะยาวริมหน้าต่างกระจกบานใหญ่ถูกจับจองโดยกลุ่มเพื่อนของกรกฎและแพรไหม แก้วไวน์แดงถูกรินอย่างพิถีพิถัน อาหารเรียกน้ำย่อยนานาชนิดวางเรียงรายอยู่ตรงกลาง กรกฎหัวหน้าฝ่ายการตลาดของเครื่องสำอางแบรนด์ยี่ห้อดัง ใบหน้าหล่อเหลาฉายแววความสุข ดวงตาคมเข้มเป็นประกายเมื่อมองไปยังกลุ่มเพื่อนที่มาร่วมฉลองครบรอบแต่งงาน 7 ปีกับ แพรไหม ภรรยาสาวสวยสง่า เพื่อนในกลุ่มต่างพากันอิจฉาแพรไหมที่ได้หัวใจของหนุ่มหล่อคนนี้ไปครอง แต่ทั้งคู่ก็ยังไม่มีลูกด้วยกัน รอยยิ้มหวานละมุนที่มุมปากบ่งบอกถึงความสุขและความมั่นใจ เธอนั่งเคียงข้างสามีอยู่บนเวที “ขอบคุณมาก ๆ นะครับ ที่มาฉลองครบรอบ 7 ปีของผมกับคุณแพรไหม” กรกฎกล่าวบนเวทีพร้อม ๆ กับส่งไมค์ให้กับภรรยาที่เป็นถึงลูกเจ้าของบริษัท แพรไหมคลี่ยิ้มหวานและพลางกล่าวเสริม “และวันนี้ เราสองคนก็มีข่าวดีจะบอกว่า ปีนี้เราสองคนจะเพิ่มโบนัสเป็นตั๋วไปเที่ยวญี่ปุ่นหากยอดขายสูงกว่าปีที่แล้ว” แพรไหมกล่าวจบเสียงปรบมือจากพนักงานในบริษัทก็ตามมา แพรไหมเธอแต่งงานกับกรกฎที่เคยเป็นอดีตฝ่ายขายของบริษัทเครื่องสำอางในบริษัทของตัวเอง และตอนนี้กรกฎก็ได้เลื่อนขั้นเป็นหัวหน้าฝ่ายขาย จากนั้นพอกรกฎลงมาจากเวทีเขาก็ขอชนแก้วกับกลุ่มเพื่อน ๆ พี่น้อง ๆ ในแผนกของเขา ไทเพื่อนรุ่นพี่ของกรกฎ หนุ่มอารมณ์ดี ขี้เล่น แต่มักจะแพ้ทางสาวสวย ยกแก้วตาม พร้อม ๆ กับดินหนุ่มรุ่นน้องแผนกฝ่ายขาย “ยินดีด้วยนะไอ้กร! เจ็ดปีแล้วเร็วจริง ๆ เมื่อก่อนพี่ยังเห็นแกตามจีบคุณแพรเค้าอยู่เลย” เสียงหัวเราะครื้นจากกลุ่มเพื่อนสนิทร่วมโต๊ะดังขึ้น ดินหนุ่มโสดมาดเซอร์ มีเสน่ห์แบบดิบ ๆ แววตาเจ้าเล่ห์นิด ๆ ยกแก้วไวน์แดงขึ้นจิบตามสองหนุ่มรุ่นพี่บ้าง “เออนั่นสิ เวลามันผ่านไปไวเหมือนโกหก ว่าแต่… มองเผิน ๆ นึกว่าเพิ่งจีบกันเมื่อวานซืนนะเนี่ย แหม!… ความหวานไม่เคยจางเลยนะคู่เนี้ย” สายตาคมกริบของไทพลันเหลือบไปจับจ้องชมพู่ เพื่อนสนิทของแพรไหมที่นั่งอยู่โต๊ะของกลุ่มสาว ๆ เธอเป็นสาวสวยของบริษัทเฮ้าท์โปรดักชั่น ที่แพรไหมเรียกใช้บริการอยู่บ่อย ๆ เธอกำลังคุยอย่างออกรสกับ มิ้นท์ เพื่อนสนิทของเธออีกคนที่ร่วมเปิดบริษัทเฮ้าท์โปรดักชั่นมาด้วยกัน ไม่นานนักชมพู่ก็รู้สึกถึงสายตาที่จับจ้อง ก่อนจะหันมาสบตาไทเล็กน้อย แล้วหันกลับไปคุยกับมิ้นท์เพื่อนสาวของเธอต่อ มิ้นท์เองก็เหลือบมองไทด้วยความสนใจปนสงสัย ดินสังเกตเห็นสายตาของรุ่นพี่ที่มองสาว ๆ อยู่ ก็แอบยิ้มอย่างมีเลศนัยก่อนจะเอ่ยปากถาม “ฮั่นแน่!!!...พี่ไท… มองอะไรอยู่รึ?” “ก็มองบรรยากาศในงานสิวะ!!! มีแต่ทั้งขาวทั้งสวย ทั้งนั้นเลย” ไทรีบกลบเกลื่อน กรกฎหัวเราะเบา ๆ “ระวังหน่อยนะพี่ ยัยชมพู่น่ะเพื่อนสนิทแพรเค้า นิสัยก็ไม่ต่างกันหรอก” ไททำท่าไม่ยี่หระ ก่อนจะยิ้มขำ ๆ แล้วพูดขึ้น “โธ่ไอ้กร!! พี่คงไม่กล้าไปจีบหรอก แค่ชื่นชมความสวยก็พอแล้ว” ไทตอบ “บ้าเอ๊ย!!! แมร่ง!!..คนหรือหลอดนีออนวะนั่น!” ไม่นานนักไทก็แอบกระซิบกับดินรุ่นน้องที่ทำงาน ก่อนจะหัวเราะคิกคัก จากนั้นดินหนุ่มรุ่นน้องของไทก็เริ่มยุยงให้ไทจีบชมพู่ แต่เธอก็เป็นถึงผู้บริหารของบริษัทโปรดักชั่น มีรึไทจะกล้าจีบ แต่พอดินหนุ่มรุ่นน้องคะยั้นคะยอ บวกกับฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ ไม่นานไทจึงยอมเปลี่ยนใจ “เหอะน่าพี่ไท! นาน ๆ จะเจอกันสักครั้ง ลองคุยกับคุณชมพู่เค้าก่อนสิ เผื่อจะอาจคลิก!” ไทลังเลเล็กน้อย แต่ก็เริ่มมีท่าทีสนใจ “เอาเหอะพี่ อุตส่าห์เจอคนที่ชอบทั้งที ลองไปคุยดูก่อนก็ไม่เสียหายนี่ บางทีพี่อาจจะมีอุปสงค์แล้วคุณชมพูก็อาจจะเป็นอุปทานก็ได้นะ” “กูเชื่อล่ะ ว่าทำไมมึงถึงทำยอดขายทะลุเป้าทุกปี” ไทประชด เอาน่าพี่ กล้า ๆ หน่อย” ไทลุกขึ้นขยับเก้าอี้แต่ก็ยังไม่กล้าเดินเข้าไปทักทายสาวงาม ดินจึงอาสาช่วยด้วยการใช้สองมือหนาผลักร่างหนุ่มรุ่นพี่ทันที “เฮ่ย!! อย่าผลักสิวะ!!” ชมพู่ที่เห็นหน้าเหว่อ ๆ ของไทพุ่งมาอยู่ตรงหน้า เธอก็หันมายิ้มบาง ๆ ให้เขา “มีอะไรหรือเปล่าคะ?” เสียงหวานนั้นทำให้ไทรวบรวมความกล้า “เอ่อ… คุณ คุณคือ คุณชมพูเจ้าของโปรดักชั่นเฮ้าท์..ที่เราจะได้ร่วมงานกันอาทิตย์หน้าใช่มั้ยครับ” ชมพู่ยิ้มตอบอย่างเป็นมิตร “ค่ะ” “ผมไทนะครับ เป็นฝ่ายการตลาด” “อ๋อค่ะ.. ถ้างั้นเร็ว ๆ นี้เราอาจได้ร่วมงานกัน หากคุณกรฝ่ายการตลาดเลือกบริษัทของเราผลิตโฆษณา”