แม่หญิงของข้า

__________________ [บทนำ] พ่อสรวงยังมิดับเทียน ต้องนอนร่วมหอกับหญิงที่มิคุ้นเคย พ่อย่อมประหม่ามากอยู่ พยายามข่มตาให้หลับ พลิกซ้ายทีขวาที หาท่าเหมาะๆ แต่มันหลับมิได้ จักหลับได้เยี่ยงไร กลิ่นหอมจากกายคนที่นอนใกล้ กวนใจพ่อนัก พ่อเลยค่อยๆ ขยับเข้าไป นางหาใช่คนอื่นไกล อย่างไรก็เมีย ลางทีหากใกล้ชิดกันมากขึ้น ความประหม่าอาจลดลง คำปันขยับถอยอีกนิด แขนของผัววางลงเบาะนอนของนาง พ่อสรวงสะดุ้งโหยง พ่อคาดว่าแขนตนคงได้สัมผัสเนื้อตัวอุ่นๆ ของนาง แต่มันมิใช่! “เจ้าสิ่งที่เย็นเฉียบอยู่ใต้แขนข้า มันคือสิ่งใด” “หึๆๆๆ” คำปันหัวร่อเจ้าเล่ห์นัก นางดึงสิ่งนั้นมากอดไว้ พ่อสรวงลุกขึ้นเร็วไว คว้าเอาเชิงเทียนหนึ่งก้านที่อยู่ใกล้ มาอังไว้กับหน้าเมีย “นี่เอ็ง!? ไยเอาอีโต้ขึ้นเบาะนอน!” พ่อเหลือจักกล่าว นางลุกมานั่ง มือหนึ่งถืออีโต้ไว้มั่น ราวกับมันคือของวิเศษ “มิได้ดอกเจ้าค่ะ หลังจากเห็นท่านขุนประเคนหมัดประเคนตีนให้เมียแล้ว ข้ามิอาจละเลย” “ข้าหาใช่ผัวชั่ว!” “ไว้ใจมิได้เจ้าค่ะ เป็นพี่น้องกันแท้ๆ” “แม่คำปัน?” “เจ้าคะนายท่า” “คุณพี่! เรียกข้าว่าคุณพี่ ข้าเป็นผัว!” คำปันอมยิ้ม เอาละหนา ผัวก็ผัวเจ้าค่ะ คำปันมิขัดข้องดอก “เฮ้อ...เอาเถิด นอนได้แล้ว” “คุณพี่นอนก่อนเจ้าค่ะ” “นอนตอนที่เอ็งถืออีโต้ไว้เยี่ยงนั้นรึ” “เจ้าค่ะ” “มิได้ เอามา!” พ่อเอื้อมคว้าเอามือเมีย แต่เมียมิให้ “คุณพี่! นี่อีโต้ของข้า!” “เอ็งเอาของมีคมขึ้นเบาะนอนได้เยี่ยงไร พลาดพลั้งบาดเนื้อตัวไป ได้เลือดตกยางออก” “มิบาดดอก มีไว้ข้าอุ่นใจ อย่าขัดข้า” “คำปัน!” *************** สั่งจองหนังสือได้ที่ อัญจรี นักเขียน หรือแฟนเพจ อัญจรี writer ราคา 369 บาท (บัญชีโอนเงิน ต้องชื่อ อัญจรี เท่านั้น) แถมที่คั่น โปสการ์ด ที่คั่นแม่เหล็ก (มีเพียง 300 ชิ้น โอนก่อนได้ก่อนค่ะ) ส่งนิยาย 20/12/68 อีบุ๊กวางขายราวๆ ปลายเดือน พย. รายตอนยังไม่มีติดเหรียญนะคะ ขออภัยจ้า