Nakita ko si JC na nakaupo sa may harapan ng piano habang tumitipa ang mga daliri niya sa keyboard.
Agad ko siyang hinanap pagdilat ko pa lamang ng mga mata ko sapagkat siya ang huling taong naalala kong kasama sa loob ng aking kwarto habang takot na takot sa kulog at kidlat.
Hinanap ko siya upang magpasalamat dahil kung wala siya kagabi ay tiyak na nakakulong ako sa loob ng kabinet at nagtatago hanggang ngayon.
Nagsumiksik ako rito sa gilid ng pader ng ‘di makita ni JC upang hindi rin siya magambala sa kaniyang pag-awit.
Tell me what to do,
There is nothing else to ask for.
There's no one else, just you.
Just love me and I'll love you.
Hindi ko alam kung ba’t apektado ako at tumatagos sa puso ko ang awitin gayong alam ko namang hindi iyon para sa’kin. Nakadama pa ako ng kirot sa b
