ลองกินเพื่อน

“อ้ะ โร…มือนายมันโดนนมฉันไม่เห็นหรือไง”เสียงแว้ดของหญิงสาวร่างเพรียวเล็กที่อยู่ในสระน้ำด้วยชุดบิกีนี่แสนจะวาบหวิวดังขึ้นเมื่อเพื่อนหนุ่มของเธอที่ซ้อนตัวเธออยู่ด้านหลังนั้นเอามือมาแตะ ไม่ใช่แค่แตะสิ! กอบกุมไปทั้งเต้านี่มันเรียกว่าจับมากกว่า “เห็นสิ แต่อยากจับมันใหญ่ดี”เขาพูดกรอกหูเธอเบาๆ โดยที่มืออีกข้างกอดเอวบางไว้แน่นจนเธอเสียววูบวาบม้วนท้องน้อยไปหมดแล้ว หากว่ายน้ำเป็นก็จะไม่ขอความช่วยเหลือจากเขาให้พามาเล่นน้ำหรอก แล้วไอ้คนที่ว่ายน้ำเป็นก็ยังมีหน้ามาใช้ห่วงยางเธอล่ะหมดคำจะพูด “สอนฉันว่ายน้ำหน่อยฉันไม่อยากพึ่งพานายไปตลอด” “ไม่สอน” “นี่ น่านะ..แค่สอนว่ายน้ำเอง” “สอนไปเธอก็ว่ายไม่เป็นไม่อยากเสียเวลา”น้ำเสียงที่ราบเรียบบอกก่อนจะขยับตัวจากที่ยืนกลางสระไปยืนข้างขอบสระ พรึ่บ! แล้วยกตัวของเพื่อนสาวตัวเล็กให้ขึ้นไปนั่งบนขอบสระโดยที่ตัวเขายืนอยู่ตรงหน้าของเธอ สายตาคมจับจ้องไปยังหน้าอกที่อวบใหญ่จนมันแทบจะทะลักออกมาจากบิกีนี่ตัวเล็กนั่นอยู่แล้ว “สายตานายหื่นมากเลยรู้มั้ยโร?” “รู้ แล้วเธอรู้ว่ามั้ยว่าตัวเองน่ากินมากเลย” “ยิ่งนับวันนายยิ่งจะทำตัวหื่นใหญ่แล้วนะ”กอดอกทำหน้ามุ่ยใส่คนตรงหน้า บลูเบลล์ คือชื่อของเธอ ไพเราะเพราะเสนาะหูมากเลยใช่มั้ยล่ะ เธอมีอายุยี่สิบห้าเป็นเจ้าของร้านดอกไม้กับร้านขายเครื่องเขียน ส่วนผู้ชายตรงหน้าของเธอมีชื่อว่า โรมัน เป็นเพื่อนสนิทของเธอที่คบกันมาตั้งแต่ประถมจนตอนนี้มีการมีงานทำกันแล้วก็ยังคบเป็นเพื่อนกันอยู่ “ถ้าตรงนี้ไม่มีใครมันอาจจะจับเธอกินแล้วก็ได้เบล”เสียงหวานของเพื่อนสาวอย่าง น้ำตาล ดังขึ้นจากทางด้านหลังโรมันขณะที่เจ้าตัวกำลังว่ายน้ำเล่นอยู่กับ ลูกพีช เพื่อนสาวของเธออีกคนที่เคยคบกับโรมันมาก่อนแต่คบได้แค่เดือนเดียวก็เลิกกัน ก็นะ เพื่อนกันน่ะเป็นเพื่อนก็ยังดีกว่าไหนๆ เพราะพอคบกันแล้วความรู้สึกอะไรหลายๆ อย่างมันเปลี่ยนไปเยอะบางทีก็เลยปรับตัวไปกันไม่ได้สุดท้ายก็ต้องลดสถานะกลับมาเป็นเพื่อนตามเดิมนี่ยังดีที่ทั้งคู่กับมาเป็นเพื่อนกันได้เพราะบางคนนี่มองหน้ากันไม่ติดเลยก็มี “คนอย่างมันเนี่ยนะ เหอะ…ฉันไม่ใช่สเปกมันหรอกจริงมั้ยพีช” “ก็ไม่แน่นา สเปกมันคนนมใหญ่ โหนกใหญ่ๆ”ลูกพีชว่ายน้ำเข้ามาเกาะขอบสระข้างบลูเบลล์แล้วเอ่ยแซวขึ้นเพราะนอกจากนมที่อวบใหญ่ของเพื่อนสาวแล้วเนินช่วงล่างยังอวบอูมจนเธอกับน้ำตาลยังต้องยอมให้กับความอวบอลังการเลย “มันก็ไม่ได้ใหญ่ขนาดนั้นสักหน่อย”ตู้มม! พูดแล้วก็กระโดดลงน้ำแล้วใช้แขนกอดคอของโรมันไว้ ส่วนขาก็เกี่ยวเอวของเขาไว้เช่นเดียวกับเขาที่ก็ใช้มือกอดรัดเอวของเธอไว้ เสียงลมหายใจของเขาค่อนข้างจะติดๆ ขัดๆ เมื่อก้อนเนื้ออวบสองก้อนมาเสียดสีอยู่กับแผงอกแกร่งของเขา “มันใหญ่”โรมันกัดฟันพูดพร้อมกับส่งตัวของบลูเบลล์ไปให้ลูกพีชที่ก็รีบรับตัวเพื่อนสาวไว้อย่างกับว่าเจ้าตัวเล็กนี่เป็นเด็กน้อย ส่วนตัวโรมันเขาก็กระโดดขึ้นจากสระน้ำแล้วเดินไปนั่งบนเตียงผ้าใบมองสามสาวเล่นน้ำอยู่แบบนั้น “ทำไมไม่พาฉันว่ายน้ำก่อน?” “เงี่ยx”คำเดียวสั้นๆ จากโรมันที่มีสีหน้าเรียบนิ่ง เขานั่งจ้องบลูเบลล์อยู่แบบนั้นไม่ได้พูดอะไรต่อ ส่วนสามสาวที่ได้ยินก็ได้แต่เลิ่กลั่กมองหน้ากันแล้วต่างก็เล่นน้ำกันไปต่อโดยไม่มีใครพูดอะไร พวกเธอมาเที่ยวที่รีสอร์ทกันสี่คน ที่จริงตั้งใจมากันแค่สามคนแต่บลูเบลล์ไปชวนโรมันและเขาก็ตกลงมาด้วยเลยกลายเป็นว่าเขาเป็นผู้ชายคนเดียวท่ามกลางผู้หญิงสามคน ที่ตอนนี้ต่างก็ใส่บิกีนี่แสนจะวาบหวิวลงน้ำ แถมบลูเบลล์ยังเกาะเกี่ยวเขาแทบไม่ปล่อยก็คงไม่แปลกที่เขาจะมีอารมณ์แบบนั้น “ก็ใครใช้ให้นายมากับพวกเราล่ะ”น้ำตาลถามขึ้นเมื่อเห็นว่าโรมันยังนั่งแน่นิ่งเหมือนเขากำลังกลัดกลั้นอารมณ์ความต้องการในเรื่องอย่างว่าของตัวเองอยู่ “เบลไง” “ฉันแค่ชวน นายปฏิเสธก็ได้นี่นา”บลูเบลล์แย้งเสียงอ่อนแล้วขยับขึ้นไปนั่งขอบสระพร้อมกับดึงมือให้ลูกพีชขึ้นมานั่งข้างกันโดยหันหลังให้โรมันเพราะคิดว่าเขาคงกลั้นอารมณ์ของตัวเองไว้เต็มที่แหละถึงไม่ยอมไปเข้าห้องน้ำเพื่อปลดปล่อยมันน่ะ “กลับพรุ่งนี้เหรอ?” “อืม นายจะกลับก่อนก็ได้นะเดี๋ยวพวกฉันนั่งรถตู้กลับกันเองได้”น้ำตาลบอกเพื่อนหนุ่มซึ่งเป็นคนขับรถพาพวกเธอมาที่นี่โดยเฉพาะ เพราะตอนแรกจะนั่งรถตู้มากันแต่พอบลูเบลล์ชวนและเขาตกลงที่จะมาก็เลยขับรถพามาด้วย และเพราะไม่ได้มีเพื่อนผู้ชายของเขามาเลยคิดว่าเขาคงจะเบื่อ “เบลล์มานี่หน่อย”โรมันหยัดกายลุกขึ้นยืนแล้วเอ่ยเรียกบลูเบลล์ที่ก็หันหลังไปมองเขา เธอลุกขึ้นยืนแล้วมองโรมันด้วยสายตาปริบๆ “ไม่! พีชไปดิ”และเมื่อเห็นแววตาของเขาดูเจ้าเล่ห์เจ้าเหลี่ยมเธอจึงหันไปเรียกลูกพีชที่เป็นแฟนเก่าของเขาให้แทน “ไม่ได้จะทำอะไร มานี่!” “เออ พวกกูก็อยู่มันคงไม่เอาต่อหน้าพวกกูหรอกมั้ง”ลูกพีชที่นั่งอยู่นั้นใช้มือดันก้นบลูเบลล์จนเธอต้องยอมเดินไปหาโรมัน เขาจึงยืนโทรศัพท์ของเขามาให้เธอดูข้อความแชทที่เขาคุยกับใครสักคน มือบางก็รับมันมาอ่านพร้อมกับขมวดคิ้วเล็กน้อย “นายรู้จักกันด้วยเหรอ?” “คำพูดที่ฉันคุยกันมันดูเหมือนคนรู้จักหรือสนิทกันเหรอ?” “ไม่ แล้ว…แล้ว นายจะให้ฉันพูดว่าอะไร ฉันเลิกกับมันไปแล้วนี่”แชทที่โรมันคุยด้วยนั้นเป็นแชทของแฟนเก่าเธอที่คบได้แค่สองอาทิตย์เธอก็ถูกหมอนั่นนอกใจ และตอนนี้หมอนั่นก็ทักมาด่าโรมันเนื่องจากเขาน่าจะเอารูปที่ถ่ายกับเธอเมื่อตอนมาถึงที่นี่ลงสตอรี่ “ก็แค่อยากให้ดูว่าฉันไม่ได้เริ่มก่อน” “ทำไม นายคงจะไม่ได้ไปหาเรื่องมันหรอกใช่มั้ย?” “ถ้าเจอก็ไม่แน่”ดึงโทรศัพท์จากบลูเบลล์กลับมาแล้วเดินไปนั่งที่เดิม ส่วนบลูเบลล์ก็เดินไปนั่งข้างเขาแล้วใช้นิ้วสะกิดลงบนหัวไหล่กว้างเบาๆ “อย่าไปยุ่งกับมันเลย” “ทำไม ห่วงมันว่างั้น?” “ห่วงนายต่างหาก ไม่อยากให้มีเรื่อง”ถึงแม้โรมันจะดูเป็นผู้ชายนิ่งๆ พูดน้อยพูดเย็นชา แต่เขาก็เป็นผู้ชายคนหนึ่งที่ใจร้อนโคตรๆ แถมยังเป็นคนที่ไม่เคยยอมคนจนเมื่อก่อนช่วยมหาลัยฯ จึงมักจะมีเรื่องกับคนอื่นบ่อยๆ พอเริ่มโตเข้าวัยทำงานหรอกเขาจึงใจเย็นขึ้นมาบ้าง บ้างนิดหน่อยอ่านะ “หึ! ไปอาบน้ำกัน”จู่ๆ เขาก็ลุกขึ้นยืนแล้วดึงมือของบลูเบลล์ให้เดินตามเข้าไปยังในห้องพักโดยไม่ปล่อยให้เธอได้ตั้งตัวเลยสักนิด ตั้งตัวได้อีกทีก็ตอนเข้ามายืนอยู่ในห้องของเขาแล้วนี่แหละ