SOMFANIA

เอออออ่าาาา.... เสียงต่ำๆ ในลำคอของซอมบี้ที่ดังอยู่รอบๆตัวของซอมบี้สาวตัวหนึ่ง เธอดูจะมีกิจวัตรแปลกไปจากซอมบี้ตัวอื่น แทนที่จะเดินไปเรื่อยๆ หรือทำพฤติกรรมแปลกๆ อย่างเอาหัวชนกำแพงหรือวิ่งไปตีสิ่งที่มีเสียงออกมา เธอกลับนั่งมองเข้าไปในร้านเสื้อผ้าอย่างใจจดใจจ่อ ซอมบี้สาวได้ก้าวเข้าไปใกล้ร้านเสื้อผ้าอย่างช้าๆและเดินตรงเข้าไปยังกระจก ก่อนที่จะโยกหัวไปมาเบาๆที่หน้ากระจกบานใหญ่ เธอเริ่มยกมือขึ้นมาลูบใบหน้าตัวเองและใช้มือจับเส้นผมตัวเอง ก่อนที่จะเดินไปจิ้มกระจกด้วยความสงสัย เธอลองกระโดดเบาๆ ทำให้หน้าอกของเธอเด้งตามแรงโน้มถ่วงเล็กน้อย ตัวเธอเองก็มองตามหน้าอกทำให้สังเกตเห็นตัวหนังสือที่อยู่บนเสื้อของเธอ ด้วยความไม่รู้ภาษาเธอจึงอ่านไม่ออก ตัวเธอจึงคิดที่จะหยิบตัวอักษรจากเสื้อออกมาแต่เล็บที่ยาวและแหลมคมทำให้นิ้วสัมผัสไม่ถึงเสื้อ เธอจึงใช้นิ้วจิ้มเข้าไปที่เสื้อ ทันใดนั้นเล็บก็ทะลุเข้าไปในตัวเธอทันที ฉึก!! "กรร!!" เธอตกใจเนื่องจากได้รับความเจ็บปวดจึงหยุดการกระทำนั้นและดึงนิ้วออกจากตัวเอง ฉึบ.. ฟู่ววว... ทันทีที่นิ้วได้ดึงออก ร่างกายของเธอก็ได้ทำการฟื้นตัวอย่างช้าๆ และตัวเธอเองก็ไม่ได้แปลกใจอะไรเนื่องจากมันเป็นปกติของร่างกายเธออยู่แล้ว "อ้าาากกกกกกกกกกก!!!!" เสียงร้องของใครบางคนที่อยู่ในบริเวณรอบๆนี้ทำให้เธอหันหน้าตามเสียงไปอย่างรวดเร็วก่อนที่จะรีบเดินตรงไปยังแหล่งที่มาของเสียงนั่น มันมาจากด้านในร้านเสื้อผ้านี้ เธอเดินเข้าไปภายในร้านและมองหา ไม่นานนักก็มองเห็นทางเดินหลังร้านที่เชื่อมกับห้างสรรพสินค้า เธอจึงเดินไปตาทางเดินทันที "อย่าเข้ามานะไอพวกซอมบี้!!" มนุษย์คนหนึ่งกำลังวิ่งหนีจากซอมบี้กลุ่มหนึ่งอย่างสุดความสามารถ พวกมันเดินตามเขาด้วยความรวดเร็ว เขาดูหวาดกลัวอย่างมากและมีอาการลนลานจนทำอะไรไม่ถูก กึกก ตุ้บบ มนุษย์ผู้นั้นสะดุดกับอะไรบางอย่างและล้มลงหน้าเขาซีดและน้ำตาคลอราวกับทำอะไรไม่ถูกแล้ว และกลุ่มซอมบี้นั้นก็เข้าใกล้เขามาเรื่อยๆ "ง้าาววว!!!" เธอทำการส่งเสียงออกมาและค่อนข้างคล้ายกับการขู่ของแมว การขู่ก็เพื่อที่จะบอกให้ซอมบี้พวกนั้นหลีกทางไปเพราะอยากจะเก็บมนุษย์ผู้นี้ไว้สวาปามแต่เพียงผู้เดียว แต่เหล่าซอมบี้ก็ดูเหมือนจะไม่เข้าใจแต่อย่างใดมุ่งไปที่เธอต่อ "อ้าาากกกกกกก!!" เมื่อเหล่าซอมบี้เข้าถึงตัวพวกมันก็เริ่มกัดกินเขาในทันที ก่อนที่เขาจะยกมือไปทางข้างหลังของเธอและเหมือนมนุษย์คนนั้นกำลังมองอะไรอยู่ เธอได้หันไปมองตามและพบว่ามีใครบางคนมองอยู่ผ่านกระจกของประตูบันไดหนีไฟ ผู้หญิงคนนั้นกำลังปิดปากตัวเองและค่อยๆ ถอยห่างจากประตู หารู้ไม่ว่าได้มีซอมบี้ตัวหนึ่งกำลังเดินเข้ามาทางข้างหลังเธอ "ม้าาาวว!!" เธอได้เปล่งเสียงอีกครั้งและรีบกระโจนไปทางนั้นอย่างรวดเร็ว เนื่องจากเธอคิดว่าจะให้ใครมาแย่งอาหารอันโอชะไปอีกเด็ดขาด เธอกระโจนด้วยความรวดเร็วมากผิดแปลกจากซอมบี้ทั่วไป สายตาเธอจ้องไปยังซอมบี้ที่เริ่มโจมตีหญิงสาว หญิงสาวคนนั้นพยายามจะขัดขืนซอมบี้ตัวนั้น ปัง!! เสียงกระแทกประตูอย่างรุนแรงของเธอดังสนั่นไปทั่วชั้นหนึ่งของห้าง แน่นอนว่าเสียงนี้ดึงดูดความสนใจของซอมบี้โดยรอบด้วย ตู้ม!! เธอใช้มือซัดเข้าไปที่หน้าซอมบี้ตัวนั้นเต็มๆ ซึ่งมันเกือบที่จะกัดคอหญิงสาวคนนั้นแล้ว แต่เธอก็ขัดขวางเอาไว้ได้ทันเวลาพอดิบพอดี แต่ว่าหมัดที่เธอออกแรงพร้อมกับแรงกระโจนนั้นรุนแรงมากทำให้ทะลุหัวของซอมบี้ตัวนั้นและพุ่งไปติดกับราวบันไดเหล็ก หญิงสาวเกิดความสับสนและตกใจอย่างสุดขีดจากสิ่งที่ได้เห็น แต่เธอก็รีบตั้งสติก่อนที่ซอมบี้ตัวอื่นๆ จะเข้ามาและรีบวิ่งหนีขึ้นชั้นบนอย่างรวดเร็ว ซอมบี้สาวพยายามดึงมือออกจากราวเหล็กซึ่งก็ไม่ได้ยากเย็นนักแต่มันก็ทำให้เธอเสียเวลาไปเล็กน้อย เธอต้องรีบตามหญิงสาวคนนั้นไปก่อนที่ซอมบี้ตัวอื่นๆ จะมาแย่งอาหารของเธออีก ปึก ปึก ปึก เสียงกระโจนของเธอกระทบกับกำแพงและไล่หลังหญิงสาวขึ้นมาอย่างรวดเร็วทำให้หญิงสาวตัดสินใจออกจากทางหนีไฟที่ชั้นสามและวิ่งเข้าไปในร้านเสื้อผ้าร้านหนึ่ง ซึ่งเธอก็ไม่ลังเลที่จะตามเข้าไปอย่างรวดเร็ว เมื่อเข้าไปในร้านนั้นเธอกลับไม่พบหญิงสาวอยู่ในนั้นแน่นอนว่าเธอต้องซ่อนอยู่ที่ไหนซักที่ในร้าน เธอจึงเดินรูดไม้แขวนเสื้อทีละราว ครืดด.. ครืดด... ครืดด... เมื่อถึงราวที่สี่ เธอเห็นแสงอะไรบางอย่างสะท้อนออกมาจากข้างในราวเสื้อผ้า ฉึกก!! "กรร!!!" เธอกัดฟันแน่นเนื่องจากเจ็บปวดจากการถูกแทงทะลุตัวด้วยดาบเล่มยาว เป็นฝีมือของหญิงสาวที่ซ่อนตัวอยู่ และหญิงสาวก็รีบวิ่งออกจากตรงนั้นทันที เธอจึงกระโจนตามไปอย่างรวดเร็ว "กรี้ดดด!!!" เธอกระโจนตะครุบตัวหญิงสาวได้ในคราวเดียว ร่างของหญิงสาวถูกคร่อมไว้ด้วยขาสองข้างของเธอและเธอใช้มือปิดปากหญิงสาวทันที เพราะไม่ต้องการให้ซอมบี้บริเวณใกล้เคียงได้ยินเสียงและแห่กันเข้ามา หญิงสาวพยายามดิ้นออกจากการถูกล๊อคอย่างสุดความสามารถ เมื่อรู้สึกว่าไม่เป็นผลจึงได้ควักมีดสั้นออกมาแทงเข้าไปที่หัวของเธอจังๆ สามครั้งแต่ว่าเธอไม่เป็นอะไรเลย น้ำตาของหญิงสาวเริ่มคลอออกมาทีละน้อย เธอหยุดนิ่งและจ้องเข้าไปในตาของหญิงสาว มันทำให้หญิงสาวหวาดกลัวเป็นอย่างมากหญิงสาวปล่อยมือจากมีดที่คาหัวเธออยู่และเริ่มใช้กำมือทุบเธอและร้องไห้หนักขึ้น เธอจ้องเข้าไปในดวงตาสีฟ้าของหญิงสาวมันทำให้เธอรู้สึกเหมือนถูกดึงดูดเข้าไปในภวังค์ และดูเหมือนหญิงสาวจะค่อยๆ หมดแรงมือบางๆ เริ่มหยุดทุบเธอและเอาแรงทั้งหมดไปร้องไห้แทน "เธอเป็นคนสำคัญที่สุดของฉันเลยนะ" จู่ๆ ก็มีความทรงจำรางๆ แล่นเข้ามาในหัวของเธอ เธอเห็นหญิงสาวคนหนึ่งที่จำหน้าได้อย่างไม่ถนัดก่อนที่เธอจะมาจดจ่อกับหญิงสาวตรงหน้าที่กำลังร้องไห้อีกครั้ง "ใคร.." จู่ๆ เธอก็พูดออกมาอย่างไม่รู้ตัวสร้างความประหลาดใจให้กับทั้งคู่ ก่อนที่เธอจะค่อยๆ คลายมือที่ปิดปากหญิงสาวออกอย่างช้าๆ เธอยกนิ้วชี้มาไว้ที่ปากราวกับบอกให้หญิงสาวเงียบ ซึ่งดูเหมือนเธอจะทำตามแต่โดยดี หญิงสาวถอยออกจากเธออย่างช้าๆ และเมื่อหญิงสาวลุกขึ้นนั่งได้ หญิงสาวก็ยังคงจ้องเข้าไปในตาของเธอด้วยความสงสัย และค่อยๆ ถามเธออย่างช้าๆ "เธอ.. พูดได้หรอ?" เธอส่ายหัวเล็กน้อยราวกับเข้าใจภาษา มันยิ่งทำให้หญิงสาวประหลาดใจมากขึ้น แต่ก็ยังคงระแวงเธออยู่เพราะสัญชาติญาณดิบของเธอเมื่อสักครู่ก็น่ากลัวไม่ใช่เล่น เธอค่อยๆ ดึงมีดสั้นออกจากหัว ทำให้เลือดเธอกระฉูดออก หญิงสาวจึงมีอาการตกใจ แต่ว่าเธอก็หันด้ามมีดให้กับหญิงสาวก่อนจะค่อยๆ ยื่นให้อย่างช้าๆ *******************