แฟนปากหมา

​วันหนึ่ง 09.25 น. เสียงบีทหนักๆกำลังทำให้ฉันเป็นบ้า ฉันคิดเสมอนะว่าฉันไม่ใช่คนชอบพวกเพลงที่มันบีทหนักแถมยังแร็ปรัวๆแบบนี้แต่เพราะนี่ไม่ใช่รถฉันและฉันก็ไม่ได้ขับรถแต่ขอเถอะ...หูได้แตกตายพอดีถ้าให้ฟังจนจบอ่ะ คลิ๊ก! "damn!! มึงเปลี่ยนเพลงทำไมวะ??" อุสาคิดว่าวันนี้อากาศหนาวกำลังดีเหมาะจะฟังเพลงนุ่มๆสบายหูคลอไปตามทางและข้างๆก็มีแฟนสุดหล่อโคตรรวยเสริมให้บรรยายกาศมันโรแมนติกขึ้นอีกเท่าตัวแต่ความคิดหวานๆของฉันก็ได้ดับลงทันทีเพราะไอ้แฟนปากหมาที่หันมาตวาดถามดังลั่นรถด้วยใบหน้าตื่นๆเพียงเพราะฉันเปลี่ยนเพลงที่โคตรจะรำคาญหูของมัน "หูกูจะแตกแล้ว ขอเถอะขอเริ่มวันจันทร์แบบนี้ด้วยเพลงสบายหูหน่อยไม่ได้หรอ??" ฉันตอบกลับเสียงเรียบพร้อมกับตวัดสายตามองไอ้โซนนิดๆก่อนจะหันมาเติมหน้าด้วยแป้งต่อ ออกมาไม่ถึงสิบนาทีหน้ากำลังมันอีกล่ะตายเถอะ...ไหนว่าคุมมันไงไอ้แป้งเฮงซวย! "ไรวะอารมณ์กูไม่ถึงดิแบบนี้" เสียงไอ้โซนดังมาอีกครั้งอย่างหงุดหงิดขณะที่มันก็มองออกไปนอกรถขณะที่เรากำลังติดไฟแดงกันอยู่ เออไอ้คนข้างๆที่กำลังนั่งหน้ายุ่งไม่สมกับใบหน้าคมสันแถมจมูกโด่งๆที่พระเจ้าให้มันมาเลยสักนิด มันชอบทำหน้านิ่วคิ้วขมวดจนหน้ามันจะแก่ก่อนวัยอยู่ล่ะ...โว้ย เห็นใต้ตาคล้ำๆมันล่ะกูอดไม่ได้ที่จะเอาแป้งไปตบกลบให้ ฟึ้บๆๆ "เชี้ย อะไรของมึงอีก!??" "กูขัดใจใต้ตามึงอยู่เฉยๆดิ๊กูจะทาแป้งทับให้ เดี๋ยวนะกูเอาคอนมานี่หว่า" ฉันพูดกับตัวเองและหันมาเปิดกระเป๋าหยิบคอนซีลเลอร์ออกมาบีบใส่นิ้วกลางตัวเองและหันหาไอ้โซนที่กำลังส่ายหน้าอยู่ "ครั้งก่อนเพื่อนยังล้อกูไม่หยุดที่กูแต่งหน้าไป" "โซน...ผู้ชายแต่งหน้าก็ไม่ใช่ตุ๊ดทุกคนป่ะวะมึงจะตีกรอบเพื่อ??" "ก็กูไม่ชอบ" "แต่ใต้ตามึงคล้ำกูทนไม่ได้ที่จะให้ผัวกูไปเรียนด้วยสภาพโทรมแบบนี้!" "ใครๆก็ว่ากูหล่อ" "ถ้าในบรรดาเพื่อนคณะมึงอันนี้กูยอมรับเพราะแต่ล่ะคนหน้าโทรมซะยิ่งกว่าผีแต่ถ้าเทียบกะคณะอื่นมึงก็หมา!" "หมาก็ผัวมึงป้ะ??" "ก็เพราะเป็นผัวกูนี่ไงกูเลยต้องดูแล หรือมึงจะให้กูไปดูแลผัวคนอื่น??" ไอ้โซนถอนหายใจขมวดคิ้วใส่ทำเอาฉันแทบจะยกมือขึ้นจับคิ้วมันไว้แทบจะไม่ทัน ฉันจิปากใส่เบาๆก่อนจะเชยคางมันขึ้น "เดี๋ยวก็ไฟเขียวแล้ว" "อีกห้านาทีได้มั่ง มึงอยู่เฉยๆดิ๊!" แปะ! ฉันตบหน้าไอ้โซนเบาๆเพราะมันเอาแต่ส่ายหน้าไปมาไม่ยอมให้ฉันลงคอนซีลเลอร์ให้จนฉันลงให้มันเสร็จมันจึงหันไปส่องกระจกดูเหง้าหน้าตัวเอง "ค่อยดูได้หน่อย" "เหนียวหน้าจัดๆ" "เวอร์ล่ะอีโซนกูลงให้แค่ใต้ตา" ฉันบ่นใส่มันเสียงดังขณะที่มันก็เหลือบมองฉันอย่างไม่พอใจและหันไปขับรถต่อ เออเริ่มต้นวันจันทร์โดยการทะเลาะกับผัว เจริญไปทั้งอาทิตย์แล้วกูว่า "เออโซนตอนเย็นพากูไปซื้อรองพื้นใหม่หน่อยนะ" "ห๊ะ มึงเพิ่งซื้อไปไม่ใช่หรอวะอันก่อนสามพันสี่กูจำได้" "ก็มันไม่ดีทำหน้ากูมันกูไม่ชอบ" เกิดเดดแอร์ขึ้นระหว่างฉันกับโซนทันทีที่ฉันตอบไปแบบนั้นหลังจากขับรถมาจะถึงคณะฉัน ฉันเม้มริมฝีปากรอคำตอบจากโซนแต่มันก็เอาแต่เงียบจนฉันถอนหายใจใส่ "กูไปกับเจนก็ได้" "เดี๋ยวก็ต้องให้กูพาไปแดกข้าวป่ะ" "กูก็กินกับเจนไงก็ไม่ต้องยุ่งยากมึงด้วย" "ห่า...หาเรื่องงอนกูอีก" "กูไม่ได้หาเรื่องป่ะเนี้ยไปซื้อเงินก็เงินกูกูเคยขอมึงไหม พูดเหมือนกูเกาะมึงแดกอ่ะ" ฉันกอดอกพลางเหลือบมองไปนอกรถอย่างอารมณ์เสียพร้อมๆกับรถที่ขับเข้ามาจอดที่หน้าคณะฉัน ฉันเลยหยิบกระเป๋ามาสะพายและเตรียมจะลงรถแต่กลับโดนจับแขนไว้ซะก่อนฉันเหลือบมองมือใหญ่ที่กำลังกำแขนฉันไว้อยู่ก่อนจะมองหน้าไอ้โซนที่กำลังทำหน้าดุใส่อยู่...แหม กลัวจนตัวสั่นล่ะกูเนี้ย "กูก็ไม่ได้พูดไหมว่าไม่พาไปซื้อ" เสียงมันอ่อนลงฉันรู้และดูหน้าก็รู้ว่ากำลังรู้สึกผิดอยู่ที่อารมณ์เสียใส่ฉันแต่มันก็เป็นมัน มันไม่เคยพูดดีกับฉันหรอกถึงมันจะผิดก็เถอะ "เดี๋ยวกูไปกะเจนจะได้จบๆไปถือซะว่ากูไม่ได้พูด" ฉันตัดบทและแกะมือมันออกแต่ไอ้โซนดันมาจับกระเป๋าฉันแทน "โซนกูจะสายแล้ว" "กูจะพาไปซื้อเอง" "...เรื่องมากว่ะ" ฉันบ่นเบาๆแต่สุดท้ายก็ยอมพยักหน้าเพื่อให้มันจบๆไป "กูไปเรียนได้ยัง" "ยัง" "อะไรอีก??" ฟึ้บๆ ฉันขมวดคิ้วมองไอ้โซนหลังจากที่มันยกมือขึ้นจิ้มนิ้วลงที่แก้มตัวเองเพื่อบอกให้ฉันทำในสิ่งที่เราทำกันเป็นประจำถ้ามันได้มาส่งฉัน แต่วันนี้มันก็จะให้ฉันหอมหลังจากที่เรามาคุกันขนาดนี้เนี้ยนะ? "ไม่มีอารมณ์" ฉันกระแทกเสียงตอบ "ผัวมึงได้โทรมหนักกว่าเดิมแน่" "สม มึงอยากเรียนหนักเอง" "คะน้า..." มันเรียกชื่อฉันแบบนี้ใจไม่ดีปกติเรียกมึงตลอดจนฉันคิดว่ามันจำชื่อฉันไม่ได้แล้วซะอีก ฉันถอนหายใจออกมาเสียงดังก่อนจะขยับใบหน้าเตรียมจะหอมแก้มมันแต่ไอ้โซนดันหันริมฝีปากตัวเองมาให้โดนปากฉันซะได้ทำเอาฉันเบิกตากว้าง จุ๊บ... โซนยิ้มบางๆก่อนจะจับใบหน้าฉันด้วยสองมือและเป็นฝ่ายกดจูบแรงๆที่ริมฝีปากฉันอีกครั้งทำเอาฉันดิ้นไม่หลุดยอมให้มันจูบซะสมใจ จุ๊บ! "กูมีกำลังใจเรียนล่ะลงไปได้" "ไอ้...ดีนะรถมึงติดฟิล์มดำน่ะ" ฉันบ่นเบาๆแต่ก็อดจะยิ้มออกมาไม่ได้ คือตอนแรกก็โกรธแหละแต่พอเจอแบบนี้มันก็โกรธไม่ลง ฉันเปิดประตูลงจากBMWสีดำด้านลูกรักไอ้โซนและยืนมองมันขับออกไปจนสุดสายตาถึงเดินเข้ามาในคณะตัวเองได้ มาคุตอนแรกแต่พอจบด้วยความหวานเล็กๆน้อยๆก็ทำให้ฉันพอยิ้มได้อยู่ล่ะวะ "ไงยิ้มแป้นมาแต่หัววันแบบนี้คุณสามีทำไรดีๆให้สบายใจหรอคะเพื่อนสาว" เสียงไอ้เป้ถามมาทันทีที่ฉันเดินเข้ามาในคลาสซึ่งวันนี้เป็นวิชาเอกเพราะงี้เลยต้องแหกขี้ตาตื่นแต่เช้าเพื่อมาแต่งตัวไงล่ะ ฉันเลิกคิ้วก่อนจะนั่งลงข้างๆมันที่กำลังนั่งกินขนมอยู่ "กูจะยิ้มตอบผู้ที่ยิ้มทักทายบ้างไม่ได้รึไง?" "มีแต่ไอ้พวกที่วอนตีนเท่านั้นแหละถึงจะยิ้มให้มึงอ่ะ ไม่ก็ไม่รู้ชื่อเสียผัวมึงอ่ะ" ฉันกลอกตาใส่ยัยเจนทันทีที่มันชะโงกหน้ามาตอบแทนไอ้เป้ที่กำลังจะอ้าปากแซะฉันซึ่งทันทีที่ทั้งสองเห็นพ้องกันมันก็รีบตบมือกันทันที "ใครๆก็ต้องรู้ว่าพี่อดีตดาวมหาลัยคนนี้เอาหมามาทำผัว" "โซนมันก็เกือบได้เป็นเดือนนะโทษที" ฉันแย่งไอ้เป้ทันทีที่มันแซะฉัน...ไม่สิแซะแฟนฉันแบบนั้น "แต่ตกรอบเพราะปากหมาท้าอธิการบดีให้ลาออกเนี้ยนะ" "ก็ ก็อธิการปีนั้นโกงเงินค่าเทอมนิ" "ถึงจะผ่านมาสองปีแต่ภาพวันที่ผัวมึงล้วงกระเป๋าถามอธิการบดีเรื่องโกงยังจำติดตาแม่ง...หัวรุนแรงจริงๆ" "เลิกพูดให้โซนทีพูดไปกูก็ไม่เลิกกับมันหรอก" "จ้า กูเชื่อ" ฉันยิ้มให้ทั้งยัยเจนและเป้ก่อนจะหันมาสนใจเรียนเพราะอาจารย์เข้าคลาสแล้ว แต่ก็นั้นแหละบางทีก็อยากจะถามเพื่อนว่าวันไหนจะเลิกพูดให้ไอ้โซนมันสักที...มันไม่ใช่คนแย่นะแต่มันไม่ใช่คนจะใจดีกับทุกคนแบบนั้น ขนาดฉันมันยังใจร้ายเลยและฉันก็ยังงงอยู่ว่าไปทำให้มันมารักมาชอบตอนไหน ฉันคบกับโซนมาจะสามปีแล้วคบตั้งแต่ปีหนึ่ง โซนเป็นคนมาบอกชอบฉันเองเลยนะมันเดินมาบอกวันที่ฉันได้ตำแหน่งดาวมหาลัยมาครอง...อยู่ๆก็เดินมาบอกว่าชอบแล้วก็จีบพอฉันถามว่าทำไมถึงชอบมันก็บอกแค่ว่าชอบ แต่ก็นั้นแหละตอนแรกฉันกะจะบายแล้วเพราะเพื่อนก็บอกว่ามันติสท์หนักแถมยังมีผลงานที่ท้าอธิการบดีออกอีกทำให้ฉันคิดไม่ยากเลยว่าจะบายมันแต่พอเจอลูกตื้อมันเลยกลายเป็นฉันเนี้ยที่หลงในลูกบ้าของโซนมันซะได้