เจ้าสาวมือสอง

​ [ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading] Part : ชดใช้หนี -------------------------------------------------------------------------- กรุงเทพมหานคร... “เป็นแบบนี้อีกแล้ว ทำไมไม่รับสายเลยนะ...” สาวสวยที่ทำงานจนหัวฟูเริ่มกลุ้มใจที่โทรหาสามีเท่าไหร่ก็ไม่ติด หลังจากที่เขากลับมาบ้านและขอเงินที่เป็นเงินเก็บไปจากเธอถึงสองหมื่น ซึ่งเธอพยายามจะถามว่าจะเอาเงินก้อนนั้นไปทำอะไร สามีก็ตอบกลับเพียงแค่ว่าเขาต้องเอาไปจ่ายค่ารักษาแม่ที่อยู่ต่างจังหวัด และตั้งแต่ออกจากบ้านไปครั้งนั้นก็ไม่มีการติดต่อกลับมาจากเขาเลย จนทำผู้เป็นภรรยาอยู่ไม่สุข “เฮ้อ...” นิเนย์แต่งงานอยู่กินกับสามีของเธอมากกว่าสองปี หากรวมตอนคบหาก็น่าจะราว ๆ สามปีกว่า ๆ ทั้งคู่รู้จักกันโดยความบังเอิญ ซึ่งมีตัวกลางเป็นร้านกาแฟที่ทั้งคู่มักจะมาทำงานที่นั่นประจำ เจอกันด้วยความบังเอิญจากวันเป็นสัปดาห์ จากสัปดาห์เป็นเดือน ซึ่งตอนนั้นทั้งคู่คิดเห็นตรงกันว่าเรื่องบังเอิญไม่มีอยู่จริง จากที่นิเนย์ปฏิเสธเรื่องความรักมาตลอดเธอก็เริ่มเปิดใจ ความสัมพันธ์ก่อตัวขึ้นจนถึงขั้นตกลงปลงใจแต่งงาน ซึ่งช่วงปีแรกที่แต่งงานเขาเป็นสามีที่ดีมาก กลับบ้านตรงเวลาไม่เคยต้องทำให้เธอเป็นห่วง เมื่อเข้าปีที่สองของการแต่งงาน ก็เริ่มได้ยินเรื่องงานยุ่ง ๆ กับปัญหามากมายร้อยแปดพันเรื่อง และปัญหาส่วนใหญ่ที่เกิดขึ้นกับเขาเป็นเรื่องงาน ซึ่งเธอก็ไม่รู้รายละเอียดของปัญหานั้น เพราะถามเท่าไหร่ก็ไม่ได้คำตอบหรือรายละเอียดอะไรเพิ่มเติมจากสามี และทุกครั้งที่เอ่ยถามก็จะเห็นว่าเขามีสีหน้าที่เคร่งเครียดจนน่าเป็นห่วง เธอจึงไม่ถามอะไรให้มากความเพราะคิดว่าคงเป็นการกดดันให้สามียิ่งเคลียดหนักขึ้น เลยได้แต่คอยช่วยเหลือในยามที่เขาเอ่ยปากเท่านั้น ทว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขากลับมาบ้านแล้วขอเงิน แต่มันเป็นครั้งที่สามแล้วที่เขาทำเช่นนี้ หายออกไปจากบ้านนานร่วมสามเดือน ซึ่งปกติสามีของเธอก็จะต้องไปทำงานที่ต่างจังหวัดบ่อย ๆ นาน ๆ กลับบ้านที แต่ก็ไม่เคยนานถึงขั้นนี้มาก่อน ทุกครั้งที่กลับมา สีหน้าก็ดูไม่ค่อยดี เหมือนคนเครียดอมทุกข์อยู่ตลอดเวลา แต่เธอก็ไม่เคยล่วงรู้เลยว่าปัญหาเรื่องงานของเขาคืออะไร เพราะไว้ใจสามีมากจึงไม่อยากทำตัวก้าวก่าย ด้วยพื้นฐานหน้าตาของสามีของเธอเป็นผู้ชายที่ค่อนข้างธรรมดา เป็นคนที่ไม่ได้โดดเด่นอะไร เธอจึงคิดว่าเขาคงไม่มีเรื่องผู้หญิงให้กวนใจแน่ แต่ตอนนี้เธออยู่เฉย ๆ ต่อไปไม่ได้อีกแล้ว เพราะกลัวว่าจะเกิดอันตรายกับเขาขึ้น... ตืด ตืด “ฮัลโหลใครคะ?” “นี่ใช่เบอร์หัวหน้าออนหรือเปล่าคะ” “ใช่ค่ะ ใครคะ?” “เอ่อ ตอนนี้บริษัทส่งต๊ะไปประจำงานอยู่ที่จังหวัดไหนเหรอคะ พอดีหนูเป็นภรรยาของต๊ะ แต่ว่าติดต่อเขาไม่ได้มาสามเดือนแล้วน่ะค่ะ...” “ต๊ะ อ้อ ไอ้ต๊ะ มันถูกไล่ออกไปเป็นปีแล้ว เรื่องยักยอกเงินบริษัท ตอนนี้บริษัทยอมไม่แจ้งความเอาเรื่อง เพราะมันเพิ่งจะเอาเงินมาคืนคบเมื่อไม่กี่เดือนก่อน เธอเป็นเมียไม่รู้เรื่องได้ไง?” สามีของเธอยักยอกเงินบริษัทไปมากกว่าห้าล้านเพราะติดหนี้การพนัน แต่ก็หาเงินจำนวนนั้นมาคืนได้คบ ทางบริษัทจึงยอมไม่เอาเรื่องตามข้อตกลงที่คุยกันไว้ “...” สิ่งที่ฉันได้ยินมันเป็นอะไรที่ฉันไม่เคยรู้มาก่อน อย่างที่เธอบอกว่าฉันเป็นเมีย ไม่รู้เรื่องนี้ได้ยังไง... ภูเก็ต... ผัวะ! ผัวะ! ปุกปัก! “แค่ก แค่ก ท่านครับ ไว้ชีวิตผมเถอะนะครับ ให้ผมเป็นคนรับใช้ท่านตลอดชีวิตก็ได้ผมยอมครับ ขอแค่ท่านไว้ชีวิตผมเถอะนะครับ” “คนรับใช้? เหอะ เงินที่มึงทำสัญญาเอาไปจากกูห้าล้าน เล่นเสียอีกห้าล้าน อยู่เป็นคนรับใช้กูแค่นั้นไม่พอหรอก มึงไม่ได้มีค่าขนาดนั้น เงินเดือนเดือนละสามพันกูยังเสียดาย...” ไซต์ พูดบอกกับลูกหนี้ของเขาที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้าอย่างไม่มีเมตตา “ไว้ชีวิตผมเถอะนะครับ ผมไม่มีอะไรจะให้ท่านแล้วจริง ๆ” “นอกจากชีวิตที่ไร้ค่าของมึงแล้ว มีอะไรมีค่ามากกว่านี้อีกไหม?” เขาเงียบคิดไปว่ามีสิ่งใดนอกเหนือจากชีวิตของตนเอง และก็นึกออกเพียงแค่อย่างเดียว “เอ่อ ผมมี มีอยู่อย่างเดียวที่มีค่าที่สุดในชีวิต...” “อะไร?” “เมียครับ เมียของผมเธอเป็นคนเก่ง ขยัน สวย แถมยังจิตใจดีอีกด้วย ผมยกให้ท่านได้นะครับ” “มึงนี่มัน...เออ ได้สิ ถ้ามึงกล้าเอาเมียมาใช้หนี้ กูก็กล้ารับไว้ แต่ถ้าไม่สวยอย่างที่มึงว่า กูจะส่งมึงไปอยู่ในนรก” “...” ร่างบอบช้ำที่นอนกองอยู่ที่พื้นเวลานั้นกอดขาอ้อนวอนชายร่างสูงสุดชีวิต แม้เมียก็ยอมยกให้ได้ “ไปเอาตัวเมียมันมา” -------------------------------------------------------------------------- [ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode] • เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~