รักคลุ้มคลั่ง

ภัทรเป็นเด็กต่างจังหวัดที่เข้ามาเรียนในกรุงเทพได้สองปีที่มหาวิทยาลัยชื่อดังเเห่งหนึ่ง ภัทรเป็นชายหนุ่มที่ดูดีมากหากจะมองว่าหล่อก็หล่อหากจะมองว่าสวยก็สวย บางคนถึงกับคลั่งไคล้ในรูปร่างหน้าตาเเละอุปนิสัยถึงภัทรเลยทีเดียว  เเต่ทว่าภัทรนั้นก็ยังครองตัวเป็นโสดมาจนถึงทุกวันนี้ ทุกคนรู้ว่าความโสดสนิทของภัทรเกิดจากอะไรหากไม่ใช่เพราะบรรดาเพื่อนๆของภัทรที่คอยเป็นไม้กันหมา เเถมยังดุชนิดที่ว่าหากใครมีจุดประสงค์เเอบเเฝงเข้าหาภัทรมันคนนั้นจบไม่สวยเเน่นอน อื้ออออ ขี้เกียจจังเลย เเขนเรียวยาวชูขึ้นเหนือหัวเเล้วบิดตัวอย่างเกียจคร้าน ริมฝีปากบางสวยอ้าปากหาวหวอดดวงตาคมหวานซึ้งมีหยาดน้ำตาคลอน่ารังเเก “นอนดึกหรือไงช่วงนี้เห็นง่วงทุกวัน”ภัทรเหลือบมึง ทิว ชายหนุ่มผิวขาวหน้าตาหล่อเหลาเเต่ติดนิสัยกวนตีนไปหน่อย...จริงๆก็ไม่หน่อยหล่ะ หึ!! “เปล่า กลับกันเลยช่วงนี้รู้สึกนอนเยอะไปต่างหากหล่ะ หัวถึงหมอนปุ๊บหลับปั๊บ” ว่าเเล้วก็บิดขี้เกียจอีกรอบจน ปลาย หนุ่มเเว่นหน้ามนต้องส่ายหน้าด้วยความหน่ายใจ “มึง ที่มึงบอกว่าเคยรู้สึกเเปลกๆยังมีอยู่มั้ย มีใครมายุ่งหรือเปล่า”ภัทรมองมือของ นาส ที่วางอยู่บนมือของตัวเองพลางบีบเบาๆอย่างให้กำลังใจ ภัทรมองหน้าเพื่อนทุกคนที่อยู่รอบโต๊ะ เเล้วยกยิ้มบางๆจนพากันเคลิ้มไปหมด “อื้มมม ไม่มีอะหรอกช่วงนี้ปกติดีสบายใจได้” “เเน่นะ??” “อื้อ ช่วงนี้กินอิ่มนอนหลับดีีมากเพราะงั้นกลับบ้านกันเหอะนะ”ว่าเเล้วภัทรก็ลุกขึ้นจากโต๊ะส่วนคนอื่นๆลุกตามกันเป็นทิวเเถว ปลายกับนาสเเยกตัวไปเดินหาซื้อเสื้อผ้ากันในห้างสรรพสินค้า ส่วนทิววันนี้ก็รับหน้าที่เป็นสารถีขับรถไปส่งภัทรที่หน้าคอนโด เพราะภัทรนั้นไม่มีรถเป็นของตัวเองเเถมยังขับรถไม่ค่อยเเข็งอีกต่างหาก ทุกคนเลยลงความเห็นกันว่าหลังเลิกเรียนใครว่างคนนั้นจะเป็นคนไปส่งภัทรกลับคอนโด ภัทรเปรียบเสมือนเป็นน้องน้อยในกลุ่มนิสัยดีสุดน่ารักสุดอ่อนต่อโลกสุด เเถมเตี้ยสุดอีกต่างหาก   เอี๊ยด!! รถคันหรูจอดนิ่งตรงทางเลี้ยวหน้าคอนโดของภัทร “มึงเเน่ใจนะว่าจะไม่ให้กูขึ้นไปส่ง” “ อืม กูไม่ใช่เด็กเเล้วน่าเเถมตัวเท่าควายขนาดนี้ใครจะกล้าทำอะไรกู” ภัทรเเลบลิ้นใส่จนทิวอดที่จะหมั่นไส้ไม่ได้ จึงยกมือขึ้นไปขยี้หัวคนตัวเล็กกว่าจนหัวยุ่งไปหมด “โอ๊ยยยย เเม่ง!!ผมกูเสียทรงหมด ไม่อยู่เเล้ว!!” ว่าเเล้วก็เปิดประตูรถวิ่งเข้าคอนโดไปทันที ทิ้งให้ทิวนั่งยิ้มเป็นบ้าเป็นหลังอยู่คนเดียว หึหึ วืดดดดด ติ๊ง!!! ผมเดินมาตามทางจนถึงหน้าห้อง1205 เเล้วใช้คีย์การ์ดเเตะเปิดห้อง เเกร๊ก!!! ตุบ! เห้อออ ผมโยนกระเป๋าไปที่โซฟาเเล้วบิดตัวไล่ความขี้เกียจอีกรอบ หลังจากนั้นก็ถอดเสื้อผ้าออกทั้งหมดโยนลงตะกร้าผ้า เหนียวตัวจะเเย่อยากอาบน้ำชะมัด! ซ่าาาา ซ่าาาาาาา   ยิ่งมองลงไปยังหน้าท้องที่มีลอนกล้ามเนื้อเเต่พองามนั้นพาเอาร่างกายผู้อยู่ในมุมมืดซู่ซ่าขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ เฮือก!!! ผมสะดุ้งด้วยความตกใจ ความรู้สึกนี่มันหายไปนานมากเเล้ว ความรู้สึกที่เหมือนสายตาใครบางคนจ้องมองอยู่ ผมหันรีหันขวางรอบๆตัวก็ไม่มีอะไรเเต่ทว่าความรู้สึกขนลุกยังไม่หายไป มันกลับมาอีกเเล้ว ความรู้สึกเเบบนี้ ผมรีบถูตัวเเล้วล้างคราบสบู่ออกจนหมด พร้อมทั้งใช้ผ้าเช็ดตัวพันช่วงล่างเดินเร็วๆออกมาจากห้องน้ำ เเล้วใช้ผ้าเช็ดตัวด้วยความรวดเร็ว ตูบ!! หลังจากใส่ชุดนอนเสร็จผมก็กระโดดขึ้นบนเตียงเเล้วคลุมโปงทันที ตึก ตัก ตึก ตัก ในห้องเงียบสนิทจนผมได้ยินเสียงของหัวใจตัวเองเต้นดังตึกตัก ทำไมกันนะทั้งๆที่คิดว่าความรู้สึกเหมือนถูกใครจ้องมอง เหมือนมีใครสะกดรอยตามมันหายไปนานเเล้วเเต่อยู่ๆทำไมมันถึงยังกลับมาอีก ผมไม่เเน่ใจว่าความรู้สึกเเบบนี้มันเกิดจากอะไร หรือเกิดจากที่ผมคิดไปเอง ผมไม่รู้เลย   03.00pm   นาฬิกาบนผนังบอกเวลาตีสามกว่าๆ ในตอนนี้ภัทรหลับสนิทไปเเล้วหลังจากอยู่ด้วยความหวาดระเเวงทั้งคืน ภายในห้องเงียบสนิทจนได้ยินเสียงเเอร์เเละเสียงฉีดพ่นของเครื่องพ่นอโรม่าอัตโนมัติ ฟืดดดด เเกร๊ก!!! ตึก ตึก ตึก ภายในห้องอันเงียบสงบมีบุคคลเข้ามาใหม่ ก้าวเดินประหนึ่งว่านี่คือห้องนอนของตัวเอง ขายาวก้าวมาจนชิดขอบเตียง จนเห็นร่างที่หลับไหลในท่าตะเเคงอย่างผ่อนคลาย ฟึ่บ!! เงาร่างผู้มาใหม่ค่อยๆถอดเสื้อผ้าของตนออกทีละชิ้น ทีละชิ้นจนหมดจากนั้นจึงค่อยๆก้าวขึ้นไปนอนเคียงข้างร่างของภัทร สอดตัวเข้าไปอยู่ภายใต้ผ้าห่มผืนหนาเเล้วดึงเอาร่างหอมกรุ่นของภัทรมากอดเเนบอก ฟืดดดด อ่าาา “ภัทรของผมตัวหอมจังเลย หอมไม่เคยเปลี่ยนหอมไปหมดทั้งตัว” จมูกโด่งไล่หอมตั้งเเต่ศีรษะ ลงมายังหน้าผากมน เเก้มนุ่มหอมกรุ่นเเละจรดที่ริมฝีปากสวย ใช้นิ้วชี้สอดเข้าไปในปากอุ่นร้อนเเล้วหยอกล้อกับลิ้นนุ่ม “ภัทรคนเก่งของผม คนเก่งของผมคนเดียวภัทรทำผมคลั่งจะตายอยู่เเล้วรู้ไหม”ดวงตาคมหยาดเยิ้มจ้องมองคนข้างกายด้วยความหลงไหลเสน่หา พลันดึงนิ้วของตัวเองออกมาจากริมฝีปากสวยนั้นเเล้วเอามาใส่ปากของตัวเอง ดูดกลืนคราบน้ำลายของอีกคนทำเหมือนกับว่ามันอร่อยนักหนา เมื่อดูดกลืนจนพอใจก็เปลี่ยนเป้าหมายใหม่ไปเป็นชุดนอนที่เเสนเกะกะเเทน ร่างของภัทรถูกจับนอนหงาย กระดุมเสื้อนอนถูกปลดออกจนครบมือหนาลูบไล้เองสอบอย่างหมั่นเขี้ยวจมูกโด่งซุกไซร้เข้ากับซอกคอหอมกรุ่นเเล้วไล้ลงมาจนถึงเเผ่นอก ปากหนาครอบลงที่ห***มด้านขวาทั้งดูดทั้งเลียจนห***มเเดงกล่ำ ทำอยู่เเบบนั้นสลับไปมาทั้งสองข้างจนภัทรต้องส่งเสียงอื้ออึงออกมาด้วยความเจ็บปนเสียวเเต่สุดท้ายก็ไม่มีท่าทีว่าภัทรจะตื่นขึ้นมาเลย บุคคลปริศนาขึ้นคร่อมร่างเล็กกว่าทั้งตัว ใบหน้าซุกเข้ากับซอกคอของร่างข้างใต้ พลางส่งเสียงฟืดฟาดตลอดเวลา ส่วนเเข็งขืนด้านล่างที่ตื่นตัวเต็มที่เเล้วถูกนำไปใช้ถูไถกับอีกคนผ่านกางเกงตัวบาง “อ่าาาาา ขนาดยังไม่ใส่เข้าไปยังขนาดนี้ ถ้าใส่เข้าไปเเล้วต้องสุดยอดมากเเน่ๆ” เสียงงึมงำดังมาจากคนที่กำลังซุกซอกคอขาวหอมกรุ่น ส่วนล่างยิ่งขยับรัวเร็วจนตัวของภัทรที่อยู่ด้านล่างสั่นคลอน ซี๊ดดดดดดด มือหนาสอดเข้าไปใต้ศีรษะของคนใต้ร่างเเล้วกอดไว้เเน่น โดยที่สะโพกไม่ผ่อนเเรงขยับลงเลย กึก กึก กึก “อูยยย ซี๊ดด จะเสร็จเเล้วที่รักจะเสร็จเเล้ว!!”สะโพกหนาขยับรัวเร็วจนในที่สุดก็ฉีดพ่นน้ำข้นคาวออกมาเลอะหน้าท้องของคนด้านใต้โดยไม่ได้ใช้มือเลยสักนิด อ่าาาาา จมูกโด่งหอมเเก้มเเละหน้าผากของคนที่หลับไหลอย่างรักใคร่ เเต่ไม่ลืมที่จะเอื้อมไปหยิบเสื้อของตนที่หล่นอยู่ข้างเตียงมาเช็ดคราบคาวให้อีกคนจนสะอาดหมดจด   เมื่อเสร็จสิ้นภารกิจร่างหนาก็นอนลงเคียงข้างร่างของภัทรพร้อมดึงเข้ามากอดอย่างหวงเเหน พร้อมทั้งหลับในค่ำคืนที่เเสนหวานไปด้วยกัน