ดีแลนรู้ดีว่าตัวเองคออ่อน
หรือถ้าพูดให้ถูกกว่านั้นก็คือร่างกายของแอรอนน่ะคออ่อน แต่ต่อให้เป็นร่างกายของเขาเองเขาก็ไม่แน่ใจหรอกว่าจะทำได้ดีกว่านี้ไหม เขาคิดว่าตัวเองคงไม่ชอบกินเหล้าเท่าไรหรอกต่อให้โตขึ้นแล้วก็ตาม ดังนั้นคนที่ไม่ค่อยชอบกินจะคอแข็งได้ยังไงกันล่ะ
“นายดื่มแก้วของฉันเข้าไปนี่เอง” สเปนซ์พึมพำขณะหยิบแก้วที่ว่างเปล่าขึ้นมาพลิกดู “ถึงว่า”
“ผมขอโทษครับ”
“ไม่ต้องขอโทษหรอก” เจ้าตัวพูดพลางหยิบแก้วมาอีกใบแล้วเริ่มรินของเหลวสีใสใส่แก้ว ยื่นให้ดีแลน “เอ้า”
เด็กหนุ่มรับแก้วไว้และเมื่อได้กลิ่นแอลกอฮอล์อย่างแรง ดีแลนถึงขั้นเบ้หน้า “ผมอยากได้น้ำเปล่ามากกว่า”
“นายคออ่อนสินะ” สเปนซ์ทำเป็นไม่ได้ยิน “ลองชิมดูก่อนสิ นายอาจจะชอบก็ได้”
ดีแลนทำตามอย่างว่าไง แต่แค่อึกเดียวเจ้าตัวก็เบือนหน้าหนีแล้ว
“มันขม”
“งั้นฉันจะผสมให้มันอ่อนกว่านี้หน่อย”
“คุณแค่เอาพวกน้ำผลไม้ให้ผมก็พอแล้ว หรือไม่ก็น้ำเปล
