ไม่สิ… ไม่ใช่ หมอนี่ไม่ได้เชื่อในสิ่งที่เขาพูด
“คุณไม่ได้เชื่อเรื่องที่ผมเห็นหรือคุยกับวิญญาณของดีแลนได้จริงๆ”
ชายหนุ่มผมทองยังคงรักษาท่าทีสงบนิ่งไว้เหมือนเดิม แถมยังยกถ้วยชาขึ้นจิบด้วยท่าทีผู้ดีอย่างน่าหมั่นไส้ สเปนซ์ยกยิ้มจางๆ นึกสนใจเด็กหนุ่มผมดำตรงหน้าขึ้นมานิดๆ
“ยังไม่ได้พูดแบบนั้นสักหน่อย”
“คุณแกล้งทำเป็นว่าคุณเชื่อ นั่นเพราะว่าจริงๆ แล้วคุณไม่เชื่อเลย”
สเปนซ์หลุดหัวเราะออกมาเบาๆ อย่างอดไม่อยู่
เด็กคนนี้น่าสนใจอย่างที่เขาคิดจริงๆ
“ทำไมนายถึงคิดแบบนั้นล่ะ แอรอน” ถามกลับเสียงนุ่ม แต่ดีแลนไม่หลงกลแล้ว
“เพราะคุณไม่ใช่คนที่จะเชื่อหรือไว้ใจอะไรใครง่ายๆ”
“นั่นก็เป็นเรื่องที่ผีดีแลนบอกนายมาอย่างนั้นเหรอ?”
“ถึงผมจะตอบว่าใช่ คุณก็ไม่เชื่ออยู่ดี”
สเปนซ์หัวเราะในลำคอ ยกถ้วยชาขึ้นจิบก่อนจะพูดต่อ “ฉันยอมรับว่านายรู้จักดีแลนดีมาก ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนก็เถอะ”
“ผมน่ะ---” เขาเกือบจะหลุดปากพ
