รักแรกพบ
Episode 1 : รักแรกพบ
~ มีจริงหรือรักแรกพบเพียงสบตาแค่หนึ่งครั้ง แค่แรกเห็นเดินผ่านมาไม่พูดจา ไม่ทักไม่ทายไม่รู้ว่าใครเหตุใดจึงรักกัน~
~ ไม่มีทางเรื่องเพ้อฝันความผูกพันอย่างง่ายดาย รักแรกพบมีอยู่จริงในนิยาย หนังสือนิทาน เพลงรักแสนหวานกับความฝัน ~
~ แต่วันนึงฉันผ่านมาพบเธอตรงนั้น… ~
-Siripanya HighSchool-
หลังโรงเรียน
12 : 30 น.
“เหมี๊ยว” เสียงเล็กทำเสียงเลียนแบบแมวตัวน้อยสีขาวขนปุยในมือบางก็ถือขนมแมวเลียเพื่อหลอกล่อให้มันออกมาจากซอกโต๊ะ
"ไม่เป็นไรนะออกมาเถอะ มากินขนมนี่มา"
ใยไหมพูดออกไปด้วยน้ำเสียงใจดีพร้อมกับมองแมวตัวนั้นด้วยความเป็นมิตร แต่เพราะนี่เป็นการเจอกันครั้งแรกดูเหมือนเจ้าตัวขาวจะยังไม่ไว้ใจเธอเท่าไหร่เพราะนอกจากจะเมินกันแล้วยังทำเสียงขู่ออกมาอีก
"แง๊วววว!!!"
"ไม่ทำอะไรหรอกนะ นี่ดูสิมีของกินมาให้ด้วย" พูดพร้อมกับพยามยื่นขนมแมวเลียเข้าไปใกล้อีก ปากบางระบายยิ้มออกมาเมื่อเห็นว่าเจ้าตัวขาวเริ่มใจอ่อนตีนกลมของมันค่อยๆเดินเข้ามาหาและดมขนมแมวเลียที่เธอยื่นไปให้ก่อนจะ..
..เดินกลับไปหลบในมุมนั้นเช่นเดิม
ปากบางเบะคว่ำเมื่อเห็นว่าแมวตัวนี้ยังคงเมินและยังไม่ไว้ใจเธออยู่ แต่ในระหว่างที่ใยไหมกำลังน้อยใจให้แมวตัวนี้จู่ๆก็มีร่างสูงของใครบางคนนั่งย่อลงข้างเธอและทันทีที่เห็นใบหน้าคมหัวใจดวงน้อยก็ค่อยๆเต้นถี่ขึ้นเรื่อยๆ
~ราวกับโดนมนต์แม่มดสะกดและนาทีนั้น…
…ฉันรักเธอทันใด~
"เหมี๊ยว~" เสียงร้องของแมวทำใยไหมได้สติหันมาดูก็เห็นว่าแมวตัวนั้นรีบวิ่งออกมาหาร่างสูงพร้อมกับเอาคอมาถูๆขาแกร่งอย่างอ้อนๆการกระทำของเจ้าขนปุยทำเธอเบะปากออกมาด้วยความหมั่นไส้
สองมาตฐานชัดๆเลย ทีกับเธอละกลัวแถมยังขู่อีกด้วย
"หิวหรอ" เสียงทุ้มเอ่ยพูดกับแมวตัวนั้นด้วยความอ่อนโยน
"เหมี๊ยว~" เจ้าแมวตัวนั้นก็ร้องออกมาพร้อมกับเอาหัวถูขาแกร่งเรื่อยๆ
"เอามาสิ" เขาพูดพร้อมกับแบมือมาตรงหน้าไหม
"จะให้มันกินไม่ใช่หรอนั่นน่ะ" คงเห็นว่าไหมทำหน้างงเขาจึงพูดต่อพร้อมกับชี้มาที่แมวเลียในมือไหม
"ค่ะ" ตอบกลับไปพร้อมกับยื่นซองแมวเลียให้เขา พอเขารับไปก็เริ่มป้อนเจ้าแมวตัวนั้นซึ่งเจ้าขนปุยก็ค่อยๆเลียกินเรื่อยๆ
"คงจะหิวน่าดู" ไหมพูดออกมาตามที่คิด
"อืม ไม่ค่อยมีใครสนใจซื้ออะไรดีๆมาให้มันกินหรอกเธอคนแรก" ผู้ชายคนนั้นพูดออกมาพร้อมกับสายตาที่มองแมวตัวนั้นด้วยความอ่อนโยนมือหนาก็ลูบหัวมันเบาๆด้วยความอบอุ่น
"แล้วพี่ มาหามันทุกวันเลยหรอคะดูเหมือนมันจะสนิทกับพี่มาก" เพราะดาวที่ติดที่หน้าอกเสื้อนักเรียนของเขามันมีสามดวงเลยรู้ได้ว่าเขาต้องอยู่ม.6และอายุก็มากกว่าไหมด้วย
"อืม" เขาตอบออกมาสั้นๆแค่นั้นแต่มันก็ยังสามารถทำให้ใจของไหมเต้นแรงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนอีกแล้ว
"มีอีกไหม?"
"คะ?"
"แมวเลียน่ะมีอีกไหม มันไม่อิ่ม" เขาพูดพร้อมกับหันหน้ามามองไหม จึงทำให้ไหมได้เห็นใบหน้าหล่อคมของคนข้างๆอย่างชัดเจน
ใช่ค่ะพี่เขาหล่อมากๆหล่อจนไหมละสายตาจากเขาไม่ได้จริงๆ
"มีอีกหรือป่าว" เสียงทุ้มถามย้ำอีกครั้งจึงทำให้ไหมมีสติ
"มีค่ะ" ไหมรีบหยิบขนมแมวเลียจากกระเป๋ากระโปรงออกมาให้พี่เขาพี่เขาก็รับไปแล้วค่อยๆป้อนเจ้าแมวตัวนั้นอีกครั้ง
ใยไหมพยายามสลัดหัวตัวเองเพื่อเรียกสติที่เอาแต่คอยแอบมองใบหน้าของคนด้านข้างแล้วมาโฟกัสที่แมวขนปุยแทนแต่ก็ยังมีแอบชำเลืองมองพี่เขาอยู่บ้าง
"โฮ่ง!"
"แง๊วววว!!!"
"อ๊ะ!"
แต่แล้วจู่ๆก็เหมือนกับว่าโลกทั้งใบหยุดหมุนในตอนที่ไหมกำลังคอยมองพี่เขาอยู่จู่ๆก็มีหมาจากไหนไม่รู้มาเห่าไล่แมวจนแมวตัวนั้นตกใจมันจึงกระโจนใส่ไหมเพื่อจะวิ่งหนีหมาตัวนั้นไปอีกฝั่ง ด้วยความที่แมวกระโดดใส่อย่างไม่ทันตั้งตัวจึงทำให้ใยไหมตกใจร่างของไหมจึงเซไปชนพี่คนนั้นจึงทำให้เราสองคนเสียหลักล้มทับกันกลายเป็นว่าตอนนี้ไหมคร่อมทับร่างพี่เขาไว้อยู่
เราสองคนสบตากันดวงตาคมมองเข้ามาที่ดวงตากลมของไหมใบหน้าหล่อเรียบนิ่งไม่ได้แสดงความรู้สึกอะไรยิ่งมองก็ยิ่งทำให้หัวใจใยไหมเต้นรัวอย่างบ้าคลั่งและบวกกับที่ตอนนี้ใบหน้าและร่างกายของเราสองคนใกล้ชิดกันมากจึงทำใบหน้าของไหมเห่อร้อนด้วยความเขินและราวกับโดนสาปให้หยุดนิ่งว่าห้ามละสายตาไปจากเขา
ในตอนนั้นมันทำให้ใยไหมมั่นใจได้เลยว่า..ไหมว่าไหมชอบพี่คนนี้เข้าแล้วละ
~จากวันนั้นหัวใจรู้สึกเองชัดเจนว่าทุกสิ่งเกิดขึ้นจริงใช่ฝันไป..
...ได้พบจึงเข้าใจ มีอยู่จริง~