Episode 8 : รู้สึกยังไง..
ลานQN
"ได้วงที่5วะ" พี่ต้าร์พูดหลังจากที่ได้เดินไปจับบัตรคิวมา
"อืม" พี่เพลิงก็ตอบนิ่งๆกลับไป
"ละสรุปเราจะเล่นเพลงไรบ้าง เขาบอกกูมาว่าได้วงละ5เพลง"
"เพลิงเอาไง" พี่ไคถามขึ้นพร้อมกับมองหน้าพี่เพลิงไปด้วย
"เธอไปเขียนมา" พี่เพลิงพูดพร้อมกับยื่นปากกากับกระดาษให้ไหม ไหมก็ได้แต่รับมาอย่างเลี่ยงไม่ได้พี่เพลิงน่ะชอบเป็นอย่างนี้ตลอดเลยชอบให้ไหมเป็นคนเลือกหรือตัดสินใจกับอะไรแบบนี้ตลอด
"เอาหน่าน้องไหม ไอ่เพลิงมันอยากตื่นเต้นถ้าพวกเราเลือกกันเองก็จะรู้อยู่แล้วแต่ถ้าให้คนอื่นเลือกให้มันเหมือนได้ชาเล้นจ์ตัวเองน่ะ" พี่ซันพูดขึ้นมาคงเพราะเห็นสีหน้าที่ไหมมองพี่เพลิงมั้ง
"เข้าใจแล้วค่ะ" ไหมพูดพร้อมกับส่งยิ้มให้พี่ซัน
"ยิ้มหวานจังใจพี่สั่นไปหมดละเนี่ย" พี่เขาพูดพร้อมกับกุมที่หน้าอกด้านซ้ายของตัวเองซึ่งไหมเห็นก็ได้แต่ขำออกไปเพราะรู้ว่าพี่เขาพูดแซวกันเล่น
"ตีนกูก็สั่น" เสียงเข้มของพี่เพลิงพูดขึ้นพี่ซันได้ยินก็รี่ตามองพี่เพลิงด้วยความแปลกใจ
"ยังไงๆ" พี่เขาพูดพร้อมกับใช้นิ้วชี้ไปมาระหว่างไหมกับพี่เพลิง
"กวนตีน" พี่เพลิงพูดพร้อมกับใช้เท้ายกขึ้นถีบเพื่อนตัวเองแต่ก็ไม่โดนเพราะพี่ซันหลบทัน พี่เพลิงก็ไม่ได้ถือสาอะไรแล้วหันมามองไหม
"เขียนเสร็จแล้ว?"
"ยังค่ะ"
"แล้วยังไปยืนคุยเล่นกับมัน"
"ขอโทษค่ะ" ไหมพูดออกไปพร้อมกับก้มหน้าลง รู้สึกว่าช่วงหลังๆพี่เพลิงชอบดุไหมยังไงก็ไม่รู้ยิ่งตอนที่ไหมคุยเล่นกับพี่ๆคนอื่นในวงน่ะ
"รีบเขียนให้เสร็จ"
"ค่ะ" ไหมตอบออกไปพร้อมกับนั่งลงที่เก้าอี้ที่เขาจัดไว้ให้รอพร้อมกับนึกชื่อเพลงในหัว
"หิวหรือป่าว" แต่ในตอนที่กำลังคิดอยู่เสียงทุ้มของพี่เพลิงก็ชวนคุยอีกครั้ง
"ก็นิดหน่อยค่ะ"
"จะกินไร"
"อะไรก็ได้ค่ะ"
"ไม่มี"
"ชิ!" ไหมทำเสียงออกมาใส่เขาอย่างนึกหมั่นไส้แต่ก็ไม่พ้นที่ร่างสูงจะได้ยินอยู่ดี
"เร็วๆ"
"เบอร์เกอร์ก็ได้ค่ะ" ไหมพูดพร้อมกับมองไปที่ร้านเบอร์เกอร์ที่มันอยู่ไม่ไกลจากจุดที่เราอยู่กันมากเท่าไหร่ พี่เพลิงก็พยักหน้ารับรู้พร้อมกับเดินล้วงกระเป๋ากางเกงไปที่ร้านเบอร์เกอร์ ไหมละสายตาจากพี่เขาแล้วมามองกระเปล่าในมือพร้อมกับในหัวก็คิดว่าจะให้พี่เขาเล่นเพลงไรกันดี
"พราวดาว"
"หืม?" ไหมเดินมาหาพราวดาวที่กำลังยืนทำสมาธิอยู่ไม่ไกลกันเท่าไหร่
"อยากร้องเพลงไรเป็นพิเศษไหม"
"ไม่รู้ดิไหม แต่ตอนนี้นี่ตื่นเต้นมากเลยอะ" พราวดาวพูดพร้อมกับเม็ดเหงื่อที่ผุดขึ้นตามกรอบหน้าเชื่อละแหละว่าตื่นเต้นจริง
"เอาหน่า พราวดาวลองคิดว่าที่ลานข้างล่างไม่มีใครเลยสิ"
"พูดง่ายนะไหมแต่ทำยากมากเลย"
"งั้นลองคิดซะว่าคนข้างล่างเป็นตุ๊กตาที่โดนวางเรียงให้มายืนดูเราก็พอ" ไหมพูดออกไปพร้อมกับส่งยิ้มเป็นกำลังใจให้เพื่อนตัวเอง พราวดาวก็ยิ้มตอบพร้อมกับเรียกความมั่นใจตัวเองกลับมาอีกครั้ง
"โอเค จะคิดแบบไหมละกัน"
"ดีขึ้นแล้วใช่ไหม งั้นช่วยไหมเลือกเพลงหน่อยอย่างน้อยๆถ้าพราวดาวได้ร้องเพลงที่ตัวเองอยากร้องบางทีมันอาจจะทำให้มั่นใจมากกว่าเดิมก็ได้"
"ก็จริง"
"เขาให้วงละ5เพลง ก็จะแบ่งได้ว่าพี่เพลิงร้อง2พราวดาวร้อง2อีก1เพลงจะเป็นเพลงคู่" พราวดาวพยักหน้าเข้าใจช้าๆหลังจากที่ไหมอธิบายให้ฟัง
"งั้นเพลงที่เราต้องร้องขอเป็นเพลงรักเพลงแรกของLandokmai ส่วนอีกเพลง..
..พอแล้วของSillyFools" ไหมชะงักมือที่กำลังจดทันทีพร้อมกับเงยหน้ามองเพื่อนตัวเพราะน้ำเสียงที่พราวดาวพูดชื่อเพลงที่สองออกมามันช่างดูเศร้าเหลือเกิน
"เป็นอะไรหรือป่าว"
"หืม ป่าวนี่" ถึงจะพูดยังงั้นแต่สายตาของพราวดาวมันโกหกไหมไม่ได้หรอก
"เดี๋ยวมานะ ไปซื้อน้ำก่อน" พราวดาวพูดพร้อมกับรีบลุกออกไป
ไหมได้แต่มองการกระทำของเพื่อนตัวเองด้วยความเป็นห่วงแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ได้แต่ปล่อยไปอย่างนั้นเพราะพราวดาวยังไม่อยากเล่าอะไรให้ฟังซึ่งไหมก็ไม่อยากเซ้าซี้มากและได้แต่รอวันที่พราวดาวพร้อมที่จะเล่าทุกอย่างให้ไหมฟัง
"เขียนเสร็จหรือยัง" พี่เพลิงเดินมาพร้อมกับเบอร์เกอร์
"เสร็จแล้วค่ะ" ไหมพูดพร้อมกับยื่นกระดาษที่เขียนรายชื่อเพลงให้พี่เขาดู
พราวดาว เพลงรักเพลงแรก - Landokmai พอแล้ว - SillyFools
พี่เพลิง การจากลา - Ebola สิ่งที่ฉันเป็น- Ebola
พราวดาวxพี่เพลิง หากฉันตาย - SlotMachine
"ทำไมถึงเป็นเพลงพวกนี้" หลังจากที่พี่เพลิงรับกระดาษไปแล้วอ่านเสร็จพี่เขาก็ถามขึ้นมาพร้อมกับมองไหมนิ่งๆ
"ก็ไหมแค่อยากฟัง" ไหมตอบกลับไปเสียงอ่อยเพราะรู้สึกเหมือนกำลังจะโดนพี่เขาดุยังไงไม่รู้
เขาไม่ชอบเพลที่ไหมเลือกหรอ..
"แล้วทำไมของฉันถึงได้ร้องแต่Ebola"
"ก็พี่ชอบร็อคไม่ใช่หรอคะ"
"แค่เพราะฉันชอบ?" คิ้วหนาเลิกขึ้นข้างนึงเป็นเชิงถาม
"ป่าวค่ะ คือมันเป็นวงที่ไหมชอบด้วยค่ะ" ตอบออกไปตามความจริงถึงแม้จะไม่เข้าใจก็ตามว่าทำไมต้องบอกเหตุผลพี่เขาขนาดนี้ด้วย
ซึ่งพี่เพลิงก็พยักหน้าเข้าใจช้าๆเป็นจังหวะเดียวกับที่พี่ไคเดินมาที่เราสองคนพอดี ไหมจึงถอนหายใจออกมาเบาๆเพราะเมื่อกี้กดดันกับการกระทำของพี่เพลิงอยู่ไม่น้อย
"เพลิงไปเตรียมตัวจะถึงวงเราละ" พี่เพลิงก็พยักหน้าให้พี่ไคก่อนจะหันมาพูดกับไหม
"รออยู่ตรงนี้" ไม่สิ เรียกว่าสั่งต่างหาก
"ไม่ได้หรอกค่ะ ไหมต้องไปที่หน้าเวที"
"ไปทำไม"
"พี่เพลิงลืมหรอคะ ไหมมีหน้าที่เก็บภาพกับวิดีโอให้วงนะคะ" ไหมพูดพร้อมกับชูกล้องดิจิตอลของตัวเองให้พี่เขาดูพี่เขาก็มองนิ่งๆก่อนจะเลื่อนสายตามามองไหม
"งั้นไหมไปก่อนนะคะ" ไหมพูดพร้อมกับรีบเดินออกมาเพราะกลัวว่าจะได้มุมที่ไกลเกินไปกล้องของไหมก็ตัวเก่าซะด้วยสิซูมไม่ได้ไกลขนาดนั้น แต่ช่างโชคดีเหลือเกินที่พอเดินออกมาบริเวณแถวเวทีแล้วข้างหน้ามันยังมีพื้นที่พอให้ไหมยืนได้อยู่ถือว่าเป็นมุมที่จะเก็บรูปพวกพี่ๆเขาได้ชัดเจนเลยละนะ
ไหมยืนมองพวกพี่ๆในชมรมที่ตอนนี้กำลังเตรียมเครื่องดนตรีอยู่บนเวทีด้วยความตื่นเต้นพร้อมกับกวาดสายตามองหาพี่เพลิงซึ่งใช้เวลาแปบเดียวก็หาพี่เขาเจอแล้วพี่เพลิงน่ะกำลังยืนเช็คกีต้าร์ตัวเองอยู่ที่อยู่ตรงข้ามกับที่ไหมยืนอยู่เลย
เท่จัง..
"สวัสดีค่าา~" ในตอนที่พวกพี่เขาเตรียมเครื่องดนตรีกันเสร็จเสียงของพราวดาวก็เอ่ยทักทายผู้ชมด้านล่าง ไหมและคนอื่นรอบข้างๆก็ตะโกนกรี๊ดเชียร์ออกไป
พราวดาวเริ่มร้องเป็นคนแรกไหมยกกล้องครึ่งมาเก็บภาพไว้ก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นอัดวิดีโอไหมยืนฟังอย่างเพลิดเพลินและใช้เวลาประมาณ10นาทีพราวดาวก็ร้องเพลงของตัวเองจนครบแล้วสลับไมค์ให้พี่เพลิงมาร้องต่อ
ไหมมองบนเวทีด้วยความตื่นเต้นเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่จะได้เห็นพี่เพลิงโชว์ความสามารถด้วยความจริงจังต่อหน้าผู้คนนับร้อย
"สู้ๆนะคะ" ไหมพูดเบาๆพร้อมกับมองหน้าพี่เขาผ่านจอกล้องที่ตัวเองกำลังอัดไว้อยู่ เสียงทุ้มที่แสนจะมีเสน่ห์บวกกับความสามารถในการเล่นกีต้าร์ด้วยมันยิ่งทำให้ไหมตกหลุมรักพี่เขาขึ้นไปอีกครั้งและไม่ว่าจะมองยังไงมองอีกกี่ล้านรอบไหมก็ไม่เคยเบื่อพี่เพลิงคนนี้เลยพี่เขาน่ะมีผลต่อความรู้สึกไหมสุดๆเลย
และรู้สึกว่าตอนนี้ไหมเหมือนจะตกหลุมรักพี่เขาอีกครั้งแล้วสิ...
กรี๊ดดดดดด!!!
"มึงพี่ผู้ชายหล่ออะ"
"ชอบอะ พี่เขาอยู่โรงเรียนไรวะ"
"หาวาปพี่เขาเร็วๆเลย"
เสียงเชียร์กรี๊ดดังขึ้นอย่างล้นหลามหลังจากที่พี่เพลิงร้องเพลงแรกจบพร้อมกับเสียงซุบซิบของผู้หญิงหลายคนที่ดังขึ้นรอบตัวไหมไหมมองผู้คนรอบๆที่ต่างก็โดนพี่เพลิงตกด้วยความตกใจเพราะหลังจากนี้พี่เขาคงมีคนชอบเพิ่มมากขึ้นแน่ๆ
"น้องครับ" แต่ในตอนที่ไหมกำลังคิดอะไรเรื่อยเปื่อยเสียงพี่เพลิงบนเวทีก็เริ่มร้องเพลงที่สองพร้อมกับใครคนนึงที่มาสะกิดที่ไหล่ของไหมพร้อมกับเอ่ยเรียก
"คะ?" ไหมหันไปมองชายวันรุ่นด้านหลังด้วยความงงเพราะไม่รู้จักเขาเลย
"พี่อยากถามอะไรเราหน่อยได้ไหมครับ" เขาคนนั้นเอ่ยพูดออกมาด้วยความสุภาพ ซึ่งหน้าตาของเขาค่อนหล่อในระดับนึงเลยทีเดียว
"ได้ค่ะ"
"คือเราอยู่โรงเรียนเดียวกับน้องๆด้านบนเวทีใช่ไหม"
"ใช่ค่ะ ไหมเป็นตากล้องของวงนี้"
"ไหม?" พี่เขาทวนชื่อของไหมมันจึงทำให้ไหมรู้สึกตัวเพราะความชินปาก
"ขอโทษทีค่ะพอดีมันชิน หนูชื่อใยไหมค่ะเลยชอบเรียนแทนตัวเองว่าไหม"
"อ๋อครับ ไม่เป็นไรแทนตัวเองแบบเดิมก็ได้น่ารักดี"
"ขอบคุณค่ะ" เพราะโดนชมตรงๆต่อหน้าไหมจึงเอ่ยพูดออกไปด้วยความเขิน
"ถ้าเราเป็นตากล้องของวงนี้พี่อยากจะฝากสิ่งนี้ให้น้องๆในวงนี้หน่อยได้ไหม" พี่เขาพูดพร้อมกับยื่นนามบัตรมาให้ไหมไหมจึงรับมาอย่างไม่ค่อยเข้าใจแต่ใช้เวลาไม่นานก็เข้าใจเพราะชื่อบริษัทในบัตรนั้นมันคือชื่อค่ายใหญ่ในเมืองนี้เลย
"พี่คือ.."
ตึ๊งงงง! แต่ในตอนที่ไหมกำลังจะเอ่ยพูดอะไรออกไปเสียงกีต้าร์ที่โดนเล่นอย่างผิดคีย์ด้านบนเวทีก็ดังขึ้นอย่างดัง
"ไอ่เพลิง!" ไหมจำได้ว่ามันเป็นเสียงพี่ต้าร์ ไหมจึงหันไปดูเหตุการณ์ด้านบนซึ่งก็เห็นว่าพี่เพลิงกำลังกระโดดลงมาจากเวทีพร้อมกับความชุลมุนของคนดูที่งงกับสิ่งที่เพลิงทำ แต่พวกพี่ๆในชมรมที่รู้ดีว่าห้ามอะไรพี่เพลิงไม่ได้ก็ทำการแก้ปัญหาโดยเรียกพราวดาวให้รีบขึ้นมาร้องต่อจากพี่เพลิงเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจจากคนดูซึ่งมันก็ทำได้ดีคนดูหันไปสนใจด้านบนเวทีอีกครั้งโดยไม่ได้สนใจพี่เพลิงที่กำลังเดินตรงมาที่ไหมอีกเลย
"ทำไร" เสียงเข้มเอ่ยถามพร้อมกับดึงไหมไปไว้ด้านหลังเขา
"คือว่า.." ไหมที่กำลังจะอธิบายแต่เสียงเข้มของพี่เพลิงก็ขัดขึ้นซะก่อนพร้อมกับมองไปที่พี่แมวมองคนนั้นด้วยแววตาแข็งกร้าว
"ใคร"
"ใจเย็นนะครับ" พี่คนนั้นเห็นท่าไม่ดีก็ได้เอ่ยพูดขึ้นพร้อมกับมองไหมกับพี่เพลิงสลับกันไปมา
"มีอะไรกับยัยนี่" พี่เพลิงถามขึ้นอีกครั้ง
"คือผมไม่ได้มีอะไรกับน้องไหม"
"น้องไหม?" พี่เพลิงเอ่ยทวนคำนั้นพร้อมกับเอาลิ้นดันที่กระพุ้งแก้ม พี่แมวมองคนนั้นที่เห็นท่าทางแบบนั้นก็จึงยกสองมือขึ้นมาอย่างยอมแพ้
"โอเค คือพี่ไม่ได้มีอะไรกับแฟนเราหรอกครับ"
"เอ่อ ขอโทษค่ะคือไหมกับพี่เพลิงเราไม่ได้..." ไหมที่กำลังจะแก้ตัวเพราะกลัวว่าพี่เพลิงจะถูกเข้าใจผิดว่ามีแฟน แต่เสียงเข้มดุของพี่เขาก็พูดขัดขึ้นมาซะก่อน
"เงียบ! พูดต่อ" ประโยคหลังเขาหันไปบอกพี่คนนั้น ซึ่งไหมก็ได้แต่ยืนฟังอย่างหงอยๆเพราะไม่เคยโดนพี่เพลิงขึ้นเสียงใส่ขนาดนี้
"คือพี่แค่จะฝากนามบัตรกับน้องเขาไปให้เราเฉยๆ พี่สนใจอยากให้วงเรามา.."
"ไม่สนใจ" พี่เพลิงพูดตัดจบแค่นั้นแล้วก็ลากไหมให้เดินตามเขากลับไปหลังเวที ท่ามกลางสายตาที่งงงวยของพี่แมวมองคนนั้น
"พี่เพลิงไหมเจ็บ" บอกพี่เขาเพราะตอนนี้พี่เพลิงกำข้อมือไหมแรงมากและเหมือนเขาก็จะรู้ตัวพี่เขาจึงค่อยๆผ่อนแรงลง
"บอกว่าให้รอที่นี่"
"ก็ไหมต้องไปถ่ายรูปแล้วอีกอย่างพี่เพลิงทำแบบนั้นทำไหมคะ"
"อะไร" เขาไม่รู้ตัวจริงหรอ
"ก็ที่ทิ้งวงแล้วลงมาหาไหม"
"..."
"พี่เพลิงทำแบบนี้ทำไม" ไหมถามพร้อมกับมองหน้าร่างสูงซึ่งพี่เขาก็มองกลับด้วยสีหน้าเรียบเฉยมันทำให้ไหมไม่สามารถรู้ได้เลยว่าพี่เขาคิดอะไรอยู่กันแน่
ถ้าคิดแบบเข้าข้างตัวเองเลยหรือว่าพี่เขาจะหึงไหมที่ไหมคุยกับผู้ชายคนอื่น...
...หรือว่าแค่เป็นห่วงไหมในฐานะรุ่นน้องในชมรมคนนึง
สรุปแล้วพี่เพลิงรู้สึกยังไงกับไหมกันแน่..