ติว
2352 คำ
Episode 7 : ติว
-Siripanya HighSchool-
ห้องพักครู
"หัวหน้าห้องบอกว่าครูเรียกหนูให้มาหาค่ะ" ไหมเอ่ยพูดทันทีที่เดินมาถึงโต๊ะครูที่สอนภาษาญี่ปุ่นห้องเรา
"อ่อ ใช่คือครูจะวานอะไรเราหน่อยน่ะ"
"ค่ะ เรื่องอะไรหรอคะ"
"คือเรารู้ตัวใช่ไหมว่าตอนสอบเข้ามาภาษาญี่ปุ่นเราได้คะแนนสูงกว่าทุกคนแล้วตอนที่ครูให้ทดสอบหรือสอบควิซต่างๆเธอก็ได้คะแนนเต็มตลอด พูดตรงๆเลยว่าภาษาญี่ปุ่นของเราน่ะนำเพื่อนร่วมชั้นไปไกลมาก"
"แหะ" ไหมได้แต่ยิ้มอย่างเก้อเขินให้คุณครู
"ไม่ใช่แค่เพื่อร่วมชั้นนะแม้แต่รุ่นพี่ม.6ยังได้คะแนนไม่ถึงครึ่งของเธอเลยใยไหม"
"ชมหนูเกินไปแล้วค่ะ"
"เพราะแบบนี้ครูเลยอยากให้เราช่วยติวให้พี่ม.6คนนึงหน่อยน่ะ อย่างน้อยๆก็ทำให้เขาสอบผ่านก็พอ"
"ให้หนูติวให้พี่ม.6หรอคะ ใครคะ"
"นั่นไงมาพอดีเลย" ครูพูดพร้อมกับมองไปด้านหลังของไหมที่ตอนนี้มีร่างสูงของคนนึงกำลังเดินมายืนข้างๆไหม
พี่เพลิง..
"เพลิงกัลป์ รุ่นพี่ม.6ที่ครูจะวานให้เราติวให้พี่เขาหน่อย ส่วนนี่ใยไหมรุ่นน้องม.4ที่จะติวให้เรารู้จักกันไว้"
"..." ไหมได้แต่มองคนข้างๆอย่างอึ้งๆทันทีที่ครูแนะนำเราสองคนเสร็จ
"ครูฝากเธอด้วยนะใยไหม"
"ค่ะ" ไหมตอบตกลงออกไปอย่างเลี่ยงไม่ได้ก่อนจะเดินออกมาจากห้องพักครูพร้อมกับพี่เพลิง
"เอ่อ พี่เพลิงคะ"
"ว่า"
"พี่ไม่เก่งญี่ปุ่นหรอคะ" ถามออกไปอย่างกล้าๆกลัวๆ
"ถ้าเก่งแล้วครูจะเรียกให้เธอมาติวให้ฉันหรอ" ไหมเม้มปากเบาๆ ซึ่งมันก็จริงอย่างที่พี่เขาพูด โง่จริงๆเลยไหมถามอะไรไม่เข้าเรื่อง
"แล้วพี่เพลิงอยากจะเริ่มติวช่วงไหนดีคะ"
"เธอเลือกมาสิ" พี่เพลิงตอบปัดมาให้ไหมด้วยน้ำเสียงเนือยๆ
"งั้นเป็นทุกวันหลังเลิกที่ชมรมเราดีไหมคะ"
"..." พี่เพลิงเงียบ ไม่มีคำตอบจากร่างสูงและมันจึงทำให้ไหมคิดอะไรได้บางอย่าง
"จริงสิ!หลังเลิกเรียนเรามีซ้อมดนตรีนี่นาอีกสามวันเราก็จะมีไปเล่นที่QNแล้ว ทำยังไงดีละ" ประโยคหลังใยไหมพึมพำเบาๆกับตัวเอง ทำเอาร่างสูงที่เดินอยู่ข้างๆอดมองการกระทำของคนตัวเล็กไม่ได้พร้อมกับคิดในใจว่า..
ทำไมต้องคิดอะไรจริงจังขนาดนั้นด้วย ทั้งๆที่ตัวเองก็ไม่ได้อะไรเลยสักอย่างในการช่วยติวให้เขาในครั้งนี้
"หลังเลิกเรียนที่ชมรม" เพลิงกัลป์พูดออกมานิ่งๆทำเอาใยไหมหันมามองเขาตาแป๋ว
"แต่ว่า..." ในตอนที่ไหมกำลังจะแย้งอะไรออกไปพี่เพลิงก็หยุดเดิน
"ถึงห้องเรียนเธอแล้ว" คำพูดของพี่เขาทำไหมต้องรีบหันไปมองที่ป้ายหน้าด้วยความตกใจซึ่งมันคือห้องเรียนของไหมจริงๆ ใยไหมระบายยิ้มออกมาให้กับการกระทำเล็กๆน้อยๆของร่างสูงที่อุส่ายอมเดินมาส่งเธอก่อนทั้งๆที่ตึกเรียนม.6ต้องเดินย้อนกลับไปอีกอย่างพี่เขาไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้เลยด้วยซ้ำ
แบบนี้น่ะแปลว่าเริ่มมีใจแล้วหรือป่าว >อีกด้าน
-ห้องน้ำ-
"นาว" มิ้นเอ่ยเรียนชื่อเพื่อนตัวเองที่สนิทกันมาตั้งแต่มัธยมต้นด้วยความเป็นห่วง
"ว่า" นาวตอบกลับมาสั้นแค่นั้นพร้อมกับความสับสนที่มันตีกันอยู่ในหัว
"เมื่อกี้มึงเป็นอะไรทำไมต้องเดือดใส่พราวมันขนาดนั้น"
"กู กูไม่รู้วะ" นาวตอบกลับไปด้วยความไม่รู้จริงๆว่าเมื่อกี้เป็นอะไร แต่ชื่อของคนที่อยู่ในบทสนทนานั้นมันมีอิทธิพลต่อเธอจริงๆแล้วยิ่งรู้ว่าเพื่อนใหม่ที่เธอก็ค่อนข้างจะชอบมากๆอย่างใยไหมดันได้สนิทกับพี่คนนั้น
พี่เพลิง..
"มึงคงไม่ได้.." มิ้นเว้นช่วงไว้พร้อมกับสิ่งที่คิดอยู่ในใจ ขออย่าให้เป็นอย่างนั้นเลยนะ
"..." นาวก็รอฟังว่าเพื่อนตัวเองจะพูดอะไรออกมา
"มึงคงไม่ได้ยังชอบพี่เพลิงอยู่ใช่ปะ" คำถามของมิ้นทำนาวต้องเม้มปากเบาๆเพราะเธอเองก็ไม่รู้ว่าตัวเองรู้สึกยังไงเพราะตั้งแต่โดนพี่คนนั้นปฏิเสธตั้งแต่เมื่อปีก่อนนาวก็พูดกับตัวเองเสมอว่าจะไม่ชอบรุ่นพี่ใจร้ายคนนั้นอีกต่อไป
แต่ว่า..พอได้รู้ว่าเพื่อนใหม่ของเธอนั้นดันได้สนิทกับพี่เพลิงคนนั้นอย่างง่ายดายมันก็ทำให้นาวมีความรู้สึกบางอย่างขึ้นมา
เธอยังชอบพี่เพลิงอยู่หรอ?..
"กูไม่รู้วะมิ้น"
หลังเลิกเรียน
-ชมรมดนตรี-
"พี่เพลิงพอเข้าใจอยู่ใช่ไหมคะ" ไหมถามคนที่นั่งด้านหน้าหลังจากที่ติวมาให้พี่เขาได้สักพักแล้ว
"อืม" แต่พี่เขาก็ตอบกลับมาแค่นั้นซึ่งไม่รู้ว่าพี่เขาโกหกหรือป่าว ไหมรี่ตามองคนตรงหน้าด้วยความจับผิด
"มองแบบนั้นคืออะไร" พี่เพลิงก็ตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงติดดุ
"ก็ไหมไม่รู้ว่าพี่เพลิงโกหกหรือป่าวนี่คะ"
"ทำไมฉันต้องโกหก"
"ถ้าไม่เข้าใจก็บอกว่าไม่เข้าใจได้นะคะ ไหมอธิบายให้ฟังอีกรอบได้"
"..." พี่เขาไม่พูดอะไรแต่ใช้สายตาในการสื่อสารกันแทนชิ! ไม่เห็นต้องมองดุขนาดนี้ก็ได้นี่
"โอเคงั้นถ้าพี่เพลิงเข้าใจจริงเดี๋ยวไหมจะให้การบ้าน"
"การบ้าน? ทำไมต้องมี"
"ก็จะได้รู้ไงคะว่าพี่เพลิงเข้าใจที่ไหมสอนจริงหรือป่าว" พอไหมพูดแบบนั้นออกไปพี่เขาก็ทำหน้าเซ็งสุดๆ ไหมอมยิ้มเบาๆที่ได้แกล้งคนซึน
"เอาเป็นว่าพี่ทำแบบทดสอบหน้านี้มานะคะ แล้วก็อันนี้คือคำศัพท์ที่พี่เพลิงต้องไปจำมาค่ะ" ไหมพูดพร้อมกับเปิดหนังสือแล้วชี้ให้พี่เขาเห็นว่าต้องทำส่วนไหนยังไงบ้างพี่เพลิงก็พยักหน้ารับรู้เบาๆ
"วันนี้พอแค่นี้ดีกว่า" เพราะหลังจากที่ซ้อมดนตรีเสร็จเราสองคนก็พากันติวต่อเลยทันทีมันเลยทำให้ตอนนี้เราสองคนกลับบ้านกันเย็นกว่าปกติ
"เร็วๆ" เสียงทุ้มเอ่ยเร่งไหมจึงหันมองก็เห็นว่าพี่เขารออยู่
"คือว่าวันนี้พี่เพลิงกลับก่อนไหมเลยก็ได้ค่ะ"
"ทำไม"
"เดี๋ยวมีเพื่อนมารับค่ะ"
"เพื่อน?" ไหมพยักหน้าให้เป็นคำตอบแล้วก้มหน้าเก็บของต่อ
"พี่เพลิงไม่รีบหรอคะ" ไหมถามเพราะยังเห็นว่าพี่เขายังคงยืนรออยู่
"เดี๋ยวไปยืนรอเพื่อนเธอเป็นเพื่อน" ไหมอมยิ้มให้กับคำพูดของพี่เขาแล้วรีบเก็บของเข้ากระเป๋านักเรียนแล้วไหมกับพี่เพลิงก็พากันเดินไปที่หน้าโรงเรียนซึ่งพี่เพลิงก็ยืนรอเป็นเพื่อนไหมจริงๆจนไหมเริ่มจะเกรงใจ
"พี่เพลิงกลับก่อนได้นะคะ ไหมยืนรอคนเดียวได้"
"พูดไปแล้ว"
"แต่เพื่อนไหมมาช้า ไหมเกรงใจ"
"..." พี่เขาไม่ตอบแต่หันมองไหมนิ่งๆซึ่งแววตาที่เขาใช้มองมันทำให้ไหมรู้สึกแปลกๆจึงหยุดพูดและปล่อยให้พี่เขายืนรอเป็นเพื่อนไป
"โอ๊ะ!มาพอดี" ไหมพูดพร้อมกับมองรถเก๋งที่ขับมาจอดเทียบข้างที่ไหมยืนอยู่ ไหมจึงหันมายิ้มให้พี่เพลิงพร้อมกับโบกมือลา
"ไหมไปก่อนนะคะ" พูดเสร็จก็รีบจะเปิดประตูเพื่อขึ้นรถแต่ในจังหวะนั้นก็โดนมือหนาจับข้อมือบางไว้แล้วดึงให้ไหมกับไปยืนข้างๆพี่เขาเช่นเคย
"พี่พลิงทำอะไร"
"รอให้เพื่อนเธอโผล่หน้ามาก่อน" ไหมมองพี่เขาด้วยความไม่เข้าใจว่าทำไมต้องรอให้เป็นแบบนั้นก่อน แต่ก็ยอมตามใจเขาไป
"ไหม ทำไรเนี่ยทำไมไม่ขึ้นมาสักที" กระจกรถฝั่งผู้โดยสารด้านหลังลดลงพร้อมกับใบหน้าของปลายฟ้าเพื่อนสนิทของไหมตอนม.ต้นโผล่ออกมา
"เฮ้!ไหม"
"หวัดดีริว" ไหมพูดพร้อมกับส่งยิ้มให้ริวที่ลดกระจกด้านหน้าลงแล้วโผล่หน้าออกมาทักทายไหม ริวเป็นเพื่อนที่โรงเรียนใหม่ของปลายฟ้าเราเคยเจอกันอยู่ประมาณ2ครั้งซึ่งริวค่อนข้างเป็นคนที่นิสัยดีมากๆเลยนะ
"รีบขึ้นมาเลย อ่ะ!แล้วข้างๆนั่นใคร" ปลายฟ้าถามพร้อมกับมองพี่เพลิงที่ยืนจับข้อมือไหมอยู่ข้างๆ
"รุ่นพี่ที่ชมรมน่ะ แล้วให้ไหมนั่งไหน"
"นั่งหน้ากับริวเลย"
"ดะ.." แต่ในตอนที่ไหมกำลังจะตอบตกลงพี่เพลิงที่ยืนมองเหตุการณ์ทุกอย่างอยู่ก็พูดขึ้นมานิ่งๆให้ได้ยินแค่สองคน
"นั่งหลัง"
"แต่ว่า.."
"นั่งหลัง" พี่เขาย้ำออกมาทีละคำไหมได้แต่งงๆแต่ก็ไม่ถามอะไรและก็ไม่กล้าจะขัดอะไรด้วยเพราะกลัวๆในใจแปลกๆท่าทางนิ่งๆของพี่เขามันมีความน่ากลัวซ้อนอยู่จริงๆนะ
"ช้าจังเลยไหม นี่หิวแล้ว" ปลายฟ้าเร่งออกมา
"สลับที่กันนะปลายฟ้า"
"ไหมเรื่องเยอะอะ" ปลายฟ้าบ่นอุบอิบตามประสาแต่ก็ยอมทำตามที่ไหมขอ ไหมจึงหันมามองพี่เพลิงพร้อมกับส่งยิ้มให้พี่เขา
"เจอกันพรุ่งนี้นะคะ" พี่เขาก็พยักหน้าให้ไหมหลังจากนั้นไหมจึงเดินขึ้นรถแล้วริวก็ขับออกจากหน้าโรงเรียนทันทีและไม่รู้ทำไมไหมถึงหันกลับไปมองด้านหลังซึ่งก็ยังคงเห็นพี่เพลิงยืนล้วงกระเป๋ากางเกงมองตามรถที่ไหมนั่งอยู่และไม่นานพี่เข้าก็ไปที่รถของตัวเองแล้วขับออกไปอีกทางเช่นกันเห็นแบบนั้นไหมจึงหันกลับมาและก็เจอสายตาของปลายฟ้ามองกันอยู่
"มีอะไร" ไหมถามออกไป
"ไม่ใช่แค่รุ่นพี่ในชมรมธรรมดาสินะ บอกมาเลย"
"ก็รุ่นพี่ที่ไหมต้องติวญี่ปุ่นให้น่ะ"
"ไหม!"
"โอเคๆ" น้ำเสียงดุๆของปลายฟ้าทำไหมจำยอมต้องบอกความจริงออกไป
"แฟนหรอ" ถ้าเป็นแบบที่ปลายพูดก็ดีสิ แต่ว่า..
"ไม่ใช่หรอก เขาเป็นรุ่นพี่ที่ไหมแอบชอบน่ะ"
- ผู้เขียน
