Mission love ท้ารักพี่ชายเพื่อน

บนโซฟาหรูในห้องรับแขกของบ้านหลังใหญ่มีสองสาวหน้าตาสวยกำลังนั่งคุยกันอย่างสนุกสนาน พระพาย และ นับดาว เป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่เรียนมัธยมปลาย พอเข้ามหาลัยก็เลือกเรียนที่เดียวกัน ทำให้ทั้งคู่เป็นเพื่อนรักกันมาก “ขอบใจนะแกที่ยอมมานอนเป็นเพื่อนฉัน” นับดาวเอ่ยขอบคุณเพื่อนสนิทของตัวเองเนื่องจากเมื่อคืนเธอดันไปฟังเรื่องผีจนหลอนทำให้ไม่กล้านอนคนเดียว แถมพี่ชายเพียงคนเดียวก็ไม่ค่อยกลับบ้าน แม้จะมีแม่บ้านอยู่ด้วยแต่พอกลางคืนพวกเขาก็จะไปนอนห้องพักคนงานที่แยกไปอยู่อีกโซน ทำให้ในบ้านก็จะเหลือเธอแค่คนเดียว นับดาวเลยต้องโทรให้เพื่อนรักอย่างพระพายมานอนเป็นเพื่อน “ไม่เป็นไร ฉันอยู่คอนโดคนเดียวก็เหงาเหมือนกัน ว่าแต่ พี่เหนือ ไม่ค่อยกลับบ้านเลยเหรอ” พระพายถามถึงพี่ชายของเพื่อนสนิท และยังเป็นผู้ชายที่เธอแอบชอบมาตั้งแต่สมัยเรียน ม.ปลาย ซึ่งก็ผ่านมาห้าปีแล้ว แต่เธอก็ยังคงชอบอยู่แม้เขาจะมีแฟนแล้วก็ตาม “ไม่ ปกติก็บ้างานอยู่แล้ว พอโสดก็ยิ่งไม่ค่อยเห็นหน้าเห็นตาเลย ไม่รู้จะทำงานอะไรเยอะแยะ” นับดาวบ่นพี่ชายคนเดียวของตัวเอง แต่ทว่า “แกว่าไงนะ พี่เหนือกับพี่มุกเลิกกันแล้วเหรอ ตอนไหน! เมื่อไหร่! ทำไมฉันไม่รู้เรื่อง” พระพายที่ได้ยินข่าวใหม่ก็ตกใจตาตื่นพลางจ้องหน้าเพื่อนสนิทเขม็ง เพราะตั้งแต่เธอรับงานถ่ายแบบก็ไม่ค่อยได้รับรู้เรื่องราวของเขาสักเท่าไหร่ ส่วนหนึ่งก็เพราะงานที่ยุ่งจนแทบไม่ได้สนใจอะไรเลย แต่ข่าวใหญ่ขนาดนี้นังเพื่อนตัวดีไม่ยอมเล่าให้เธอฟังเลย! “ก็เกือบปีแล้วนะ นี่ฉันยังไม่ได้เล่าให้ฟังอีกเหรอ” “ก็ยังน่ะสิ! ถ้าเล่าแล้วฉันจะตกใจแบบนี้เหรอ” เขาโสดมาตั้งหลายเดือนยัยบ้านี่ไม่ยอมปริปากพูดให้เธอฟังแม้แต่น้อย น่าจับทุ่มลงพื้นซะจริง ๆ “เอ้า ก็ฉันไม่คิดว่าแกจะสนใจนิ นี่อย่าบอกนะว่ายังชอบพี่ชายฉันอยู่” นับดาวมองหน้าถามเพื่อนตาโต “ถ้ามันเลิกชอบได้ง่ายขนาดนั้น ฉันคงมีแฟนไปนานแล้วไหม” พระพายพูดด้วยน้ำเสียงเซ็ง ขนาดรู้ว่าเขามีแฟนแล้วเธอยังชอบเขาอยู่อีก ไม่เข้าใจความรู้สึกของตัวเองเหมือนกัน แต่เธอก็ไม่ได้คิดจะแย่งเขาหรอกนะ เพียงแต่แค่ได้แอบชอบก็พอใจแล้ว (จริง ๆ ไม่พอหรอก แค่มันทำอะไรไม่ได้เท่านั้นเอง แงงง) “ถึงว่าล่ะ ใครเข้ามาจีบก็ไม่สนใจสักคน ที่แท้ยังลืมพี่ชายฉันไม่ได้นี่เอง” “แล้วตอนนี้พี่เหนือมีคนใหม่ยังอะ” “โอ้ย แค่เวลากินข้าวพี่ชายฉันยังไม่มีเลยมั้ง เอาแต่ทำงานงก ๆ จะเอาเวลาไหนหาแฟน” “ขนาดนั้นเลยเหรอ” “ฉันจะโกหกเพื่อ?...รู้ไหม เหตุผลที่พี่เหนือเลิกกับพี่มุกก็เพราะทำแต่งานนี่แหละ ไม่สนใจแฟนจนผู้หญิงเขาทนไม่ไหว ขอเลิกเองเลย” “แล้วพี่เหนือไม่ง้อเลยเหรอ” สาวหน้าสวยถามด้วยความสนใจ(ก็คืออยากเผือกนั่นแหละ) “อย่าว่าแต่ง้อเลย แค่เอ่ยรั้งยังไม่ทำ ไม่รู้พี่ชายฉันยังมีหัวใจ มีความรู้สึกอยู่ไหม เฮ้อ” นับดาวบ่นพี่ชายสีหน้าเครียด เธอไม่อยากให้พี่ชายทำแต่งานแบบนี้ อยากให้เขาได้มีชีวิตเหมือนคนทั่วไป แต่เพราะเขาต้องแบกรับตำแหน่งต่อจากพ่อตั้งแต่เรียนจบ ทำให้พี่ชายเธอมุ่งมั่นตั้งใจทำงานจนไม่มีเวลาสนใจอะไร นี่ดีนะที่เขายังจำได้ว่ามีน้องสาวอย่างเธออยู่ แม้จะนาน ๆ มาหาทีก็เถอะ “น่าสงสารจัง” พระพายเอ่ยด้วยน้ำเสียงเห็นใจรุ่นพี่สาวอย่างมุกดา ถ้าเป็นเธอคงเสียใจมากแน่ ๆ “อืม ฉันก็สงสารทั้งสองคนนั่นแหละ คนหนึ่งก็ต้องการเวลา อีกคนก็ต้องการคนที่เข้าใจ เฮ้อ ชาตินี้พี่ชายฉันจะมีเมียกับเขาไหมเนี่ย” “ว่าแต่แกรู้เรื่องพี่ชายแกได้ไง ไหนว่าไม่ค่อยเจอกัน” “เอ้า ฉันก็มีสายของฉันนะจ้ะสาวน้อย ระดับนับดาว เรื่องชาวบ้านคืองานของเรา” คนหน้าหวาน(ขัดกับนิสัย)พูดอย่างภาคภูมิใจ “พวก พี่พีท เหรอ” พระพายเอ่ยถึงเพื่อนในกลุ่มของเหนือที่พวกเธอมักไปเที่ยวด้วยอยู่บ่อยครั้งเลยทำให้สนิทกันพอสมควร “ถูกต้องแล้วจ้าาา ฉลาดมากเพื่อนรัก” “เปล่า เห็นเป็นพวกชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านเหมือนกัน” “จะด่าว่าพวกฉันขี้เสือกก็พูดมาเถอะ” “อืมใช่” “นังเพื่อนชั่ว!” นับดาวด่าเพื่อนไม่จริงจัง “ไหน ๆ พี่เหนือก็โสดแล้ว…แกว่าฉันลองจีบเขาดูดีป่ะ” ร่างเล็กใบหน้าสวยเก๋พูดในสิ่งที่แวบเข้ามาในหัว พร้อมกับถามเพื่อนสนิทเพื่อขอคำปรึกษา เธอก็ไม่รู้ว่าเขาจะสนใจเธอหรือเปล่า หรืออาจจะไล่เธอตั้งแต่เห็นหน้าก็ไม่รู้ แต่เมื่อมีโอกาสเธอก็อยากลองมันสักครั้ง “ถามจริง?” นับดาวจ้องมองเพื่อนสนิทแววตาจริงจัง “ทำไมอะ ฉันก็ไม่ใช่คนขี้เหร่สักหน่อย หน้าก็ออกจะสวยเก๋ หุ่นก็ดีเว่อร์ แถมนมยังใหญ่อีกต่างหาก ไม่เหมาะกับพี่เหนือตรงไหน” คนมั่นหน้าถามเพื่อนด้วยความมั่นโหนกจนนับดาวอดหมั่นไส้ไม่ได้ “อี๋! หลงตัวเองมากค่าาา คนสวยรับไม่ได้” “ฮ่า ๆ ก็มันจริงนิ นี่ฉันเป็นถึงนางแบบเลยนะ พี่แกต้องสนใจบ้างแหละ” “แกมันสวยจริงฉันไม่เถียง แต่อย่าลืมว่าพี่มุกก็สวยเหมือนกันยังโดนพี่ฉันเทเลยนะจ้ะ” นับดาวบอกเพื่อนด้วยท่าทีจริงจัง “เออนั่นสิ โอ้ยยย ทำไงดีอ่า ฉันชอบพี่แกมากจริง ๆ นะ” “งั้นถ้าแกไม่กลัวเสียใจก็ลองดู แต่ขอเตือนไว้ก่อนว่าคนอย่างพี่เหนืออะ เข้าถึงยากมาก! พูดก็ไม่ค่อยพูด นิ่งจนดูเย็นชา ถ้าแกเป็นแฟนกับเขามีหวังเหงาตายแน่” คนเป็นน้องสาวที่เห็นพี่ชายแค่มุมเดียวเอ่ยบอกเพื่อนด้วยความหวังดี “แกก็เว่อร์เกิน บางทีตอนอยู่กับแฟนพี่เหนืออาจจะเป็นอีกแบบก็ได้นะ” นางแบบสาวยังคงคิดในแง่ดี “ก็แล้วแต่ ฉันไม่ห้ามหรอกถ้าแกจะจีบพี่เหนือ แต่ถ้าไม่สมหวังก็ห้ามมาเลิกคบฉันนะบอกก่อน!” “เออ ฉันไม่ได้ปัญญาอ่อนขนาดนั้นหรอก…ถ้าไม่สมหวังก็แค่เมา!” “คิดได้แบบนั้นก็ดี เพื่อนคนสวยคนนี้อยู่ข้างแกเสมอ เพื่อนรัก” “ดีมาก ฉันนี่แหละจะเป็นคนดามใจให้พี่ชายแกเอง” “ถ้าทำได้ฉันเลี้ยงเหล้าแกชุดใหญ่เลย” “พูดแล้วนะ! ถ้าไม่เลี้ยงฉันหยุมหัวแกแน่” “ทำให้ได้ก่อนแล้วค่อยมาพูดจ้า” “รอดูเลย!”