Nakapasok na si Rohem ng mansyon. Kakauwi lang niya galing sa bahay ni Tattered. Napapangiti ang labi niya. Hindi niya mapigilang mapangiti nang paulit-ulit dahil sa saya na nararamdaman niya. Everytime na magkakasama sila ng kasintahan, walang mapagsidlan ang kaligayahan sa kanyang puso.
Sa patuloy na paglalakad ni Rohem sa loob ng mansyon ay nakasalubong naman niya ang isa sa mga katulong nila.
“Magandang gabi po, Sir.” Magalang na binati ng katulong si Rohem.
Ningitian ni Rohem ang katulong na nakalimutan niya ang pangalan. “Nakauwi na ba si kuya?” pagtatanong niya.
“Hindi pa po, Sir.”
Tumingin si Rohem sa malaking orasan na nakasabit sa pader. Kumunot ang kanyang noo at nagsalubong ang dulo ng mga kilay niya.
“Anong oras na, ha? Bakit hindi pa siya umuuwi?” sabi at tanong ni Rohe
