ผูกรักของอัศวิน

บริษัทชื่อดัง_ บรรยากาศของห้องประชุมเต็มไปด้วยความตึงเครียด ประธานหนุ่มไฟแรงอย่าง 'อัศวิน' ที่มีความสามารถและเก่งฉลาดราวกับอัจฉริยะ ทว่าใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพประทาน แต่แฝงความเย็นชาในวัยอายุสามสิบต้นๆ จนกระทั่งเวลาผ่านไปหลายชั่วโมง การประชุมสิ้นสุดลง ร่างสูงสมาร์ทเพอร์เฟครีบก้าวเดินด้วยปลายขายาว สำหรับคนสูงถึงหนึ่งร้อยเก้าสิบเซนติเมตร "วันนี้ประชุมเป็นยังไงบ้างลูก มีเรื่องอะไรที่ต้องถามผ่านคุณพ่ออีกไหม" ผู้เป็นแม่เอ่ยถาม เมื่ออัศวินเดินเข้ามายังห้องประจำตำแหน่งแล้ว นับตั้งแต่วันที่ลูกชายเพียงคนเดียวของตระกูล ผิดหวังจากความรักที่ท่านเลือกให้ เขาก็กลายเป็นคนไร้รอยยิ้มแม้ว่าท่านจะพยามทำทุกวิถีทางแล้ว "เรียบร้อยดีทั้งหมดครับ" "ถ้าเป็นอย่างนั้นแม่ก็วางใจแล้วล่ะ เดี๋ยววันนี้แม่กับคุณพ่อจะไปกินเลี้ยงข้างนอกนะ ลูกอยากไปกับแม่กับคุณพ่อไหม" "ไม่" ร่างสูงถอนหายใจทิ้งเล็ก ถึงจะตรงมานั่งที่เก้าอี้ประจำตำแหน่ง สนใจแต่งานสำคัญที่เขาต้องรับหน้าแต่ละวัน จนลืมไปแล้วว่ามีความสุขครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ "ว่าแต่คืนนี้ไปดื่มกับเพื่อนไหมล่ะ ไหนๆ ลูกก็ไปนอนคอนโดอยู่แล้ว" "ต้องดูงานก่อน" "ถ้างานมันเยอะเกินไปก็ส่งไปที่ห้องคุณพ่อนะ แม่จะช่วยดูให้" ผู้เป็นแม่ได้แต่ชวนคุยไปเรื่อย นับวันลูกชายยิ่งตีตัวออกห่าง หลังจากที่เป็นคนอยู่ติดบ้าน กลับกลายเป็นว่าย้ายไปอยู่คอนโดส่วนตัว ใช้ชีวิตตามลำพังให้น่าเป็นห่วง "ไม่เป็นไรครับ" "อัศวิน...ลูกยังทำใจไม่ได้อีกเหรอเรื่องของหนูโซเฟียน่ะ แม่ว่า..." "เรื่องมันผ่านไปแล้ว ยังไงก็ไม่ควรพูดถึงอีก" ฝ่ายลูกชายตึงน้ำเสียงนิ่ง พอๆ กับบรรยากาศในห้องที่ไม่ไหวติงในสิ่งใด "งั้นก็ตามใจแล้วกันนะลูก มีอะไรโทรบอกแม่ได้เลยนะ แม่จะได้ไม่ต้องเป็นห่วง" "ครับ" อัศวินเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ส่งยิ้มตามสไตล์ผู้ชายที่อบอุ่นให้ท่านมอง ทั้งที่ในอกแกร่งของเขามันตายด้านความรู้สึกไปนานแล้ว "แม่ไปก่อนนะ เดี๋ยวจะให้คนเอางานมาส่งแล้วอีกที" "ครับ" "ขออนุญาตนะคะคุณอัศวิน วันนี้นักศึกษาที่จะใช้ทุนของบริษัทเราจะเข้ามาส่งเอกสารผลการเรียนค่ะ" เลขาสาวหน้าห้องรีบก้มคำนับตอนที่เจอคุณหญิงพวงผกาเดินสวนออกจากห้อง "อืม" "แล้วจะให้เข้ามาทำความเคารพคุณอัศวินไหมคะ เห็นว่าเหลือแค่ฝึกงานกับเราก็จบแล้วค่ะ" "ทำไมไม่มีข้อมูลใช้ทุน?" ประธานหนุ่มเงยขึ้นจากแฟ้มเอกสาร บริษัทของเขาให้ทุนนักศึกษาที่มีผลการเรียนมาตลอด จะผิดก็ตรงในใบกระดาษมันว่างเปล่าไร้รายละเอียด "คือของนักศึกษาคนนี้มีติดสัญญากับทางคุณหญิงพวงผกาค่ะ น้ำตาลไม่กล้าไปทวงถามเอกสาร" เลขาสาวก้มหน้านิ่ง ที่เธอได้ตำแหน่งนี้มาก็เพราะคุณหญิงพวงผกา เลยไม่กล้ายุ่งเกินเท่าที่จำเป็น "ยังไม่ทันเริ่มต้นก็มีเด็กเส้นในบริษัทแล้วอย่างนั้นเหรอ" "เอ่อคือ..." น้ำเสียงจากประธานหนุ่มยิ่งเสมือนคำตำหนิ ซึ่งเธอก็บกพร่องในหน้าที่ "ถ้าเด็กคนนี้มาฝึกงาน ให้มาพบฉันที่ห้องทันที" นิ้วชี้ยาวน่าเกรงขามเลื่อนไปตามตัวอักษร ระบุชื่อของนักศึกษาสาวที่ดูเหมือนว่าจะมีปัญหา ยิ่งคนที่มีระเบียบซื่อตรงเช่นเขามารู้เข้า ก็ยิ่งไม่พอใจในการใช้ความสามารถที่ผิดๆ "ได้เลยค่ะ พรุ่งนี้ถ้านักศึกษาคนนี้มาถึง น้ำตาลจะให้เข้ามาพบท่านประธานเลยนะคะ" "ไปได้" มือหนายกขึ้นโบกไล่ พร้อมทั้งยังปิดแฟ้มข้อมูลของบุคคลที่ทำให้เขาไม่พอใจ ส่งไปทางเลขาสาว จนทำให้รีบรนรานมาคว้าหยิบแล้วก้มคำนับเดินออกจากห้องทำงานของเจ้านาย Night Club_ ตรงโซนนั่งดริ้งมุมนึงของร้านอาหาร บรรยากาศครึกครื้นแต่ยกเว้นลูกค้าคนนึงอย่างอัศวิน ที่ยังดื่มสนใจเพียงแค่แก้วแอลกอฮอล์ของเขาเท่านั้น "เมื่อไหร่มึงจะเปิดรับใครสักทีว่ะ กูเห็นมึงเป็นอย่างนี้ก็ทุกข์ใจไม่ต่างจากมึงหรอก" โอโซนตบไปที่บ่าของเพื่อนรัก ส่งสายตาไปทางมังกรให้ดึงแก้วเครื่องดื่มออกจากมือเขา "จะรักใครสักคนมันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ป่ะวะ เล่นกับความรู้สึกของกูแมร่งโครตเจ็บเลย" อัศวินบอกตามความจริงที่เขากำลังเจ็บปวดอยู่ในใจลูกผู้ชานคนนี้ เขาคิดมาตลอดว่าความเป็นสุภาพบุรุษและแสนดีคงจะเอาชนะผู้หญิงคนนึงได้ แต่เปล่าเลยมันกลายเป็นการมองข้ามซ้ำแล้วซ้ำเล่า "คนอย่างมึงจะหาใครใหม่ไม่ใช่เรื่องยากนะเว้ย เป็นถึงเจ้าของบริษัท ทายาทเศรษฐีของตระกูลคนเดียวอีก เพอร์เฟคซะขนาดนี้" มังกรเอ่ยปลอบ "มึงลองรักใครสักคนดู ถ้ามันรักกันง่ายๆ ป่านนี้กูคงมีเมียไปนานแล้ว" "มึงจะบอกว่ากูกับไอมังกรรักคนยากหรอว่ะ มึงคิดผิดแล้ว แต่ผู้หญิงปฏิเสธกูกับไอมังกรก็ชิ่งไม่รอหรอก" โอโซนพูด แต่เขาก็คว้าขวดเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ไว้ไม่ทัน เลยโดนอัศวินคว้าเอาแล้วรินเทให้แก้วเครื่องดื่มของตัวเองต่อ "เป็นคนดีแล้วแมร่งยากฉิบหายเลย!" ร่างสูงกระแทกน้ำเสียงพร้อมกับวางแก้วเหล้าที่ถูกกระดกดื่มไปจนหมดแล้ว ตอนนี้ใบหน้าหล่อเหลาแดงกล่ำลงไปยันลำคอหนา เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์เข้าควบคุมร่างกายไปทั้งหมด "เอาน่า สักวันกูจะช่วยหาผู้หญิงสวยๆ หรือจะเอาเด็ดๆ แบบโซเฟียก็มีอีกตั้งเยอะ" มังกรพูด "มึงพูดไรออกมาว่ะ!" เสี้ยวหน้าหล่อเหลาหันมองขวับ เขาชื่นชอบการสูบบุหรี่เลยสักครั้ง แต่พอนานเข้าก็ต้องหันมาพึ่งรับสารนิโคติน เลยคว้าเอาซองบุหรี่กับไฟแช็คมาจุดไฟสูบ "เอ่อ..กูขอโทษแล้วกันนะ กูอยากให้มึงเริ่มต้นใหม่ อยากเห็นมึงมีความสุข" มังกรรีบเอ่ยแก้ตัวให้เพื่อนรักเปลี่ยนอารมณ์ แม้ว่าอัศวินจะไม่ใช่คนใช้อารมณ์ตัดสินปัญหา "อืม งั้นกูออกไปสูบบุหรี่ข้างนอกก่อนเดี๋ยวมา" ร่างสูงคว้าขวดแอลกอฮอล์รินเทใส่แก้วแล้วกระดกดื่มจนหมด ก่อนจะดีดตัวลุกขึ้นยืน มีมวนบุหรี่และโทรศัพท์ติดตัวไปเท่านั้น "มึงพูดเชี้ยไรของมึงว่ะไอมังกร ไปพูดจี้จุดมันก็ยิ่งแย่ดิว่ะ!" โอโซนรีบตำหนิเพื่อนสนิท เพราะทุกคนรู้ดีว่าอัศวินอยู่ในความรู้สึกเช่นไรมาเป็นเวลานาน "กูขอโทษว่ะแมร่ง ไม่น่าปากไม่ดีตอนนี้เลยว่ะ" มังกรรีบยกมือตบปากลงโทษตัวเอง แต่พอมองตามแผ่นหลังอัศวิน เขาก็กำลังยืนอยู่กับหญิงสาวคนนึง "มันยืนคุยกับใครอยู่อ่ะ?" .....