เจ้าสาวแวมไพร์ (NC Adult Only)

คำเตือน: เรื่องนี้นางเอกหื่น "ผมคิดถึงคุณ...คิดถึงมากๆ" เขากระซิบ "นาย...จำคนผิดรึเปล่า" เราพึ่งพบกันครั้งเดียว ทำไมเขาต้องมาคิดถึงฉันมากมายขนาดนั้น "เป็นคุณ...ที่รัก...เป็นคุณคนเดียวเท่านั้น" เขาค่อยๆ พลิกร่างของฉันนอนราบไปบนเบาะที่เย็นไม่ต่างจากสัมผัสของนิ้วมือเขา หมอนั่นจัดการปลดปล่อยมังกรของตัวเองอย่างไม่อายฟ้าดิน สติที่ยังเหลืออยู่น้อยนิดบอกให้ฉันอย่าไปยอมเขา ฉันยกเข่าขึ้นดันหมอนั่นเมื่อเขาจะโน้มตัวลงมา อีตาวันไนท์สแตนชะงัก "ไม่เอา" ฉันเอ่ยเสียงกร้าว ดวงตาสีนิลมืดครึ้มไปชั่วอึดใจ หัวใจฉันเซวูบคล้ายสะดุดล้ม...ไม่จริงน่า! นี่ฉันรู้สึกผิดที่ทำหมอนี่ผิดหวังเหรอ เขาจับเข่าของฉัน ดันออกไปด้านข้างแล้วแทรกตัวเข้ามาหากึ่งกลางกายของฉันคล้ายเด็กเกเรที่ไม่ยินยอมจะเชื่อฟัง ปราการขวางกั้นด่านสุดท้ายถูกนิ้วของเขาแตะวนเวียนอยู่ที่ขอบ "ที่รัก..." น้ำเสียงอ้อนวอนบวกกับใบหน้าอันหล่อเหลาทำให้ฉันใจอ่อนง่ายๆ เลย แต่... "ไม่เอา" ฉันยังยืนยันคำเดิม นัยน์ตาจับจ้องไปยังแก่นกลางกายบิ๊กบึ้มของเขา สิ่งที่ไม่น่าเชื่อว่าจะเข้าไปอยู่ในร่างของฉันได้ มันเตรียมพร้อมรบเต็มที่ แล้วเขาก็โน้มตัวลงมา ใบหน้าของเราอยู่ใกล้กันแค่คืบ เขาไม่ได้กล่าวอะไรแต่แตะริมฝีปากลงที่แก้มของฉันแทน มือทั้งสองข้างกุมไหล่ฉันไว้แล้วใช้ปลายนิ้วโป้งคลึงวน หัวใจจอมทรยศของฉันเต้นรัว เขาผละออกสบตากับฉัน นัยน์ตาคู่สีดำนั้นเต็มไปด้วยความปรารถนาและ...ร้าวราน? "ฉันจะอยู่ข้างบน" นั่นเสียงของฉันเหรอ?