
เธอตื่นขึ้นมาในร่างของหญิงสาวที่สามีขอหย่า คนที่เธอเฝ้าอิจฉาว่าช่างเกิดมาโชคดี แต่กลับพบว่าเจ้าของร่างนี้น่าสงสารกว่าที่คิด พ่อแม่ก็ตายจากแถมสามีที่รักมากยังรังเกียจราวกับเธอเป็นสิ่งไร้ค่าในชีวิตเขา
"หนังสือหย่าฉันวางไว้ให้แล้ว เซ็นซะ!"
คำพูดเย็นชา พร้อมท่าทีรังเกียจจากปากสามีทางนิตินัย ทำให้เพียงตะวันทำได้แค่จ้องใบหน้าอีกฝ่ายด้วยความเจ็บปวด เพิ่งพ้นงานศพพ่อเธอได้เพียงวันเดียว เขาก็ยื่นใบหย่าให้เธออย่างไร้เยื่อใย 2 ปีที่แต่งงานกันมาไม่เคยมีสักวันที่เขาเคยรักเธอเลยจริงๆ
ใบหน้าหวานส่ายน้อยๆ น้ำตาเม็ดโตเอ่อคลอดวงตากลมเจียนหยด ปากอิ่มสั่นระริกไร้เสียงใดๆ เวรกรรมอะไรของเธอนักหนา ถึงจะเกิดมาสวย รวย วาสนาดีแค่ไหน แต่ชีวิตดันเจอเรื่องเลวร้ายจนตัวเองเกิดอาการช็อคไม่พูดไม่จาตั้งแต่เด็ก แถมพ่อที่รักยังมาด่วนจากไปเพราะการตรอมใจตลอดหลายปี เคราะห์ซ้ำกรรมซัดสามีที่หวังพึ่งพากลับมาขอหย่า เพราะเหตุผลที่ว่าเขาไม่เคยรักเธอ
"อย่าคิดยื้อทุกอย่างนะเพียงตะวัน 2 ปีที่ฉันยอมแต่งงานกับเธอ เธอก็รู้ว่าฉันต้องฝืนทนอยู่กับเธอมานานพอแล้ว"
"...."
"แล้วอย่าคิดไปฟ้องพ่อกับแม่ฉันล่ะ เพราะฉันจะจัดการเธอขั้นเด็ดขาดแน่นอน"

