"มาเช เรามาแล้วไปกันได้ยังครับ" เนปจูนที่เลิกงานแล้วก็เดินตรงมายังมาเช
"รีบหรอครับ หืมมมม" มาเชพูดจบก็ยกยิ้มเบาๆ
"เรียกผมว่าพี่สิครับตัวเล็ก พี่ว่าพี่อายุมากกว่าตัวเล็กนะครับ"
"งื้ออออ ตัวลงตัวเล็กอะไรกันล่ะ" เนปจูนที่ได้ยินมาเชเรียกแบบนั้นใบหน้าหวานของเขาก็เริ่มขึ้นสีจนมาเชเห็นได้ชัด
"เขินหรอครับ แก้มแดงหมดแล้ว" มาเชที่เห็นเนปจูนเขินเขาจนแก้มขาวขึ้นสี ก่อนที่จะเอื้อมมือหนาไปบีบแก้มขาวด้วยความเอ็นดู
"หวานจนมดจะขึ้นแล้วครับ" อาเจที่เห็นคนพี่กำลังหยอกล้อกับเลขาคนใหม่ของเขาก็อดที่จะแซวไม่ได้
"บอสสวัสดีครับ"
"เลิกงานแล้วไม่ต้องเรียกบอสหลอกครับ เรียกผมว่าพี่อาเจก็ได้ครับ"
"จะดีหรอครับ" เนปจูนรู้สึกเกร็งๆ ถ้าจะเรียกเจ้านายของเขาแบบนั้นเพราะการที่ได้ทำงานเป็นเลขาให้อาเจนั้นก็หนักพอสมควรกับเด็กที่พึ่งเคยทำงานจริงๆ จังๆ เป็นครั้งแรกอาเจตอนนี้กับในเวลางานก็ช่างต่างกันสิ้นเชิงจนเนปจูนทำต
