เถื่อนรักมาเฟีย

​[1] ​'โจรสาวกับมาเฟีย' “บอกมาว่าใครส่งเธอมา!” “เหอะๆ” “ขำบ้าบออะไรของเธอ!” มิลิน หญิงสาววัย 18 ปีที่ถูกมัดตรึงอยู่กับเสายกยิ้มออกมาพร้อมกับหัวเราะราวกับเบื้องหน้ามีหนังตลกฉายอยู่อย่างงั้นแหละ ใบหน้าที่เคยขาวเนียนไร้ซึ่งร่องรอยใดๆ แต่ตอนนี้เต็มไปด้วยรอยบวมช้ำจนสภาพแทบดูไม่ได้แต่ก็ไม่อาจกลบความสวยของหล่อนได้เลย ตามเนื้อตัวก็เต็มไปด้วยรอยบาดแผลขีดข่วนมากมายทั้งช้ำทั้งห้อเลือดจากการถูกซ้อมเพื่อเค้นความจริงอย่างหนัก “ฉันก็ขำหมารับใช้อย่างพวกแกไง ไม่รู้สึกละอายใจบ้างเหรอที่ทำร้ายผู้หญิงแบบฉัน หน้าตัวเมีย” เพี๊ยะ! “โอ๊ย!” มิลินร้องออกมาด้วยความเจ็บเมื่อถูกฝ่ามือหนาตบเข้าที่ใบหน้าอย่างแรงจนเลือดกลบปาก เด็กสาวถุ้ยน้ำลายที่ปนเลือดทิ้งก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ “ฮ่ะๆ เอาอีกสิ ตบฉันอีกสิ ตบให้ฉันพูดไม่ได้ไปเลย ฮ่ะๆ ” “แกนี่มันดื้อจริงๆ สงสัยต้องให้เจ็บกว่านี้ใช่ไหม!” หนุ่มฉกรรจ์หันไปหยิบมีดแล่เนื้อออกมาก่อนจะเดินตรงมาหามิลินด้วยสีหน้าเหี้ยม “เอาสิเอาเลย ฮ่ะๆ ” มิลินยังคงหัวเราะร่าออกมา “เห้ยจะทำอะไร!” เสียงหนึ่งดังขึ้นจนทุกคนในห้องสงบและก้มหัวลงทันทีต่างจากมิลินที่เงยหน้ามองคนที่มาใหม่ เขาเป็นผู้ชายน่าจะอายุ 30 กว่า การแต่งกายของเขาดูภูมิฐานตั้งแต่หัวจรดเท้า หน้าตาก็หล่อเหลาตามแบบฉบับผู้ใหญ่ชวนให้หลงใหลโดยเฉพาะเคราน้อยๆ บนหน้านั้น แลดูเถื่อนแบบมีสไตล์ และเธอรู้จักเขาดีเลยแหละก็ไม่มีใครไม่รู้จักเขาหรอกนะเพราะเขาคือ เคน มาเฟียค้าของเถื่อนที่ชื่อกระฉ่อนทั้งรัสเซีย “แต่งตัวดูดีมีสไตล์แต่มาทำอะไรในที่โสมมแบบนี้เหรอคะ?” มิลินเอ่ยถามเคนด้วยน้ำเสียงออดอ้อน “ก็มาสำเร็จโทษนังตัวแสบแบบเธอไง” เคนพูดเสียงเรียบก่อนจะหยิบมีดแล่เนื้อจากลูกน้องมาแล้วเดินไปหามิลิน “บอกมาสิว่าใครส่งเธอมา” เคนถาม “ต่อให้นายเอามีดมาแล่เนื้อฉัน ฉันก็ไม่บอกหรอก” มิลินส่งยิ้มหวานให้เคน “งั้นฉันจะเอามีดแล่เนื้อเธอ” “งั้นก็เอาสิ ค่อยๆ แล่นะ แล่ช้าๆ ค่อยๆ ให้เลือดมันไหลออกมา” เคนกดมีดไปที่ผิวบางของมิลินจนมิลินสะดุ้ง เลือดสีสดไหลซึมออกมาจากรอยแผลแต่เด็กสาวกลับยังยิ้มออกมาราวกับว่ามันคือของหวานอย่างงั้นแหละ “ดูท่าเธอจะชอบความรุนแรงสินะ” “ใช่ แต่มันจะเร้าใจว่านี้ถ้านายเป็นคนมอบมันให้ฉัน” ​ มิลินจ้องมองเคนด้วยรอยยิ้มก่อนจะแลบลิ้นเลียริมฝีปากตัวเองแล้วขบเม้มมันด้วยท่าทางเย้ายวน เด็กสาวแอ่นหน้าอกเล็กน้อยเพื่อโชว์ความอวบอิ่มที่แม่ให้มาแบบล้นพิกัดของเธอให้เคนเห็นเพื่อยั่วยวนอีกฝ่ายเต็มที่ เคนจ้องมองมิลินตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า ผิวขาวเนียนที่ถึงแม้จะมีรอยแผลเป็นแต่ก็ไม่ได้ทำให้ความงามมันลดลงเลยไหนจะใบหน้าสวยหวานอีก ถึงแม้จะถูกซ้อมจนแทบไม่เหลือชิ้นดีแต่มันก็ไม่อาจกลบความสวยของอีกฝ่ายได้เลย มองไปมองมายัยโจรสาวนี่ก็สวยใช่ได้เหมือนกันนะเนี้ย สวยจนน่าลิ้มลองเหมือนกัน ไหนๆ วิธีนี้ก็เค้นความจริงออกมาไม่ได้นิงั้นลองวิธีใหม่ดีกว่า “เอาตัวเธอไปที่ห้องฉันและบอกให้คนใช้จัดการทำความสะอาดเธอด้วย” “ครับ” เคนเชยคางมิลินให้เงยขึ้นสบตากับเขาก่อนจะส่งยิ้มหวานให้อีกฝ่าย “งั้นฉันจะมอบความรุนแรงให้เธอแบบเร้าใจเลยแหละกัน” “อยากโดนจังเลยอ่ะ” มิลินขบเม้มริมฝีปากเล็กน้อย “หึ!” เคนหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะหันตัวเดินออกมาจากตรงนั้นในทันทีทิ้งให้มิลินมองตามด้วยรอยยิ้ม รอยยิ้มที่พึงพอใจกับแผนการของเธอที่มันสำเร็จไปอีกขั้น “โอ๊ย! นี่ฉันเจ็บนะ” มิลินตวาดใส่คนใช้ที่กำลังขัดทำความสะอาดร่างกายของเธออยู่แต่ขัดซะอย่างกับขัดหม้อไหกะละมังเลย “อย่าโวยวายได้ไหม หล่อนจะนอนกับคุณเคนก็ต้องสะอาดหมดจดทุกตารางนิ้ว” คนใช้คนหนึ่งพูดขึ้นก่อนจะใช้ใยขัดตัวขัดไปตามผิวของมิลินที่บางจุดก็มีรอยแผลอยู่แถมเป็นรอยแผลใหม่เสียด้วยทำให้การอาบน้ำครั้งนี้มันนองเลือดพอสมควรเพราะแรงขัดทำให้ปากแผลเปิดขึ้นมาอีกครั้ง ตุบ! “โอ๊ย!” มิลินร้องเสียงหลงเมื่อถูกเหวี่ยงมาที่เตียงในสภาพเปลือยเปล่า ย้ำว่าเปลือยเปล่าจริงๆ ยัยพวกบ้านี่ไม่ใส่อะไรให้เธอเลยสักนิด “ทำไมไม่หาเสื้อผ้าให้ฉันใส่ห๊ะ!” เด็กสาวโวยวายใส่คนใช้อย่างไม่เกรงกลัวถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะเยอะกว่า “ไม่จำเป้นหรอกเดี๋ยวก็ถอด” คนใช้คนหนึ่งพูดก่อนจะวางเครื่องประทินโฉมลงที่โต๊ะ “เนี้ยเครื่องสำอาง น้ำหอม โลชั่น ใช้ซะจะได้ถูกใจคุณเคน” “เออ ออกไปได้แหละ ฉันทำเองได้” มิลินพูดเสียงเรียบ “ฉันจะออกไปอยู่ข้างนอก อย่าคิดหนีเพราะเธอหนีไม่รอดหรอก โดดหน้าต่างลงไปก็ตาย” “เออฉันไม่หนีหรอก ฉันอยากมีผัวจะหนีทำไม!” มิลินเค้นเสียงใส่ด้วยความหงุดหงิด “ไสหัวออกไปได้แหละ!” คนใช้ได้แต่เบะปากกันออกมาแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรแล้วพากันเดินกระแทกเท้าออกจากห้องไม่พอยังปิดประตูกระแทกใส่มิลินอีกต่างหากจนเด็กสาวเองก็เบะปากเช่นกัน นี่คนใช้หรือเจ้านายทำตัวสามห้าวน่าตบให้ฟันไหลลงคอเสียจริงๆ เลยนี่ถ้าไม่ติดว่าเจ็บแผลอยู่นะแม่จะลุกไปตบเรียงตัวเลยคอยดู เด็กสาวลุกไปยังโต๊ะก่อนจะหยิบโลชั่นขึ้นมาดมก็พบว่ามันเป็นกลิ่นหวาน น้ำหอมก็น่าจะกลิ่นเดียวกัน พูดง่ายๆ มันน่าจะเป็นเซ็ตเดียวกันนั่นแหละคงเป็นกลิ่นที่ไอ้ตาเคนบ้านั้นชอบแน่นอน เครื่องประทินโฉมถูกทาและถูกฉีดลงบนร่างกายบางจนหอมฉุยอบอวลไปทั้งห้อง ร่างบางจ้องมองตัวเองผ่านกระจกเงาเบื้องหน้าก็หวนนึกถึงสิ่งที่ทำให้เธอต้องมายืนอยู่ตรงนี้ ก่อนหน้านี้ก่อนหน้าที่เธอจะถูกจับมาซ้อมทรมาทรกรรมแบบเนี้ยอ่ะนะ เธอเข้ามาขโมยของในบ้านของเคน ขโมยเอกสารสำคัญ เธอเป็นคนขององค์กรลับที่รับขโมยสิ่งของทั่วโลกเป็นองค์กรที่รวบรวมโจรไว้มากมายตั้งแต่เกรดต่ำยันเกรดสูง เธอเองก็เป็นหนึ่งในนั้นและได้รับมอบหมายงานชิ้นนี้แต่มันดันพลาดไงเพราะไอ้ตาเคนบ้านั้นดันฉลาดกว่าที่เธอคิดเยอะ ทันทีที่เธอย่างก้าวเข้ามาในบ้านยังไม่ทันจะทำอะไรเลยก็ถูกจับได้เสียแล้วสุดท้ายเลยโดนทรมาทรกรรมเค้นความจริงแบบนั้นไง แอ๊ดดด เสียงประตูดังขึ้นจนมิลินหลุดจากภวังค์ความคิดก่อนจะหันไปมองเคนที่กำลังเดินเข้ามาและเด็กสาวก็ไม่ได้ขยับตัวหนีแต่อย่างใดแต่กลับยืนสู้เคนอยู่ที่เดิมแบบนั้น เด็กสาวส่งยิ้มให้เคนเล็กน้อย “ชักช้าจังเลยนะคะ อยากนอนกับคุณจนตัวสั่นแล้วเนี้ย” หมับ! “อึก!” มิลินสะดุ้งเฮือกเมื่อถูกเคนบีบเข้าที่คออย่างแรงจนเธอแทบขาดอากาศหายใจ “อย่าตอแหลเลยยัยโจรสาว ฉันไม่หลงสิ่งยั่วยวนที่เธอเสแสร้งขึ้นหรอก” เคนจ้องมองมิลินสายตาเหี้ยมก่อนจะเพิ่มแรงบีบมากขึ้นจนมิลินเริ่มดิ้นทุรนทุรายเพราะเริ่มขาดอากาศหายใจจริงๆ ดวงตาคู่สวยเริ่มเบิกกว้างอย่างทรมาน มิลินพยายามจิกเล็บลงบนฝ่ามือหนาและพยายามแกะมันด้วยเรี่ยวแรงที่เริ่มหมดลงจากอากาศที่เริ่มหายไปเช่นกัน เด็กสาวดิ้นทุรนทุรายไปมาตามปฏิกิริยาตอบสนองของร่างกายเมื่อกำลังจะขาดใจจนน้ำตาเอ่อล้นขึ้นมา ตุบ! “โอ๊ย! แค่กๆ แฮ่กๆ ” ร่างบางถูกเหวี่ยงไปที่เตียงจนเด้งไปมาแทบตกเตียง เด็กสาวรีบสูดลมหายใจเข้าจนลึกเพื่อให้อากาศเข้าไปเลี้ยงร่างกาย ตอนนี้สมองเธอมึนอึนไปหมดน่าจะเป็นเพราะจากการขาดอากาศไปเลี้ยงสมองชั่วครู่หนึ่งแน่นอนเหมือนถูกไม้ตีอย่างแรงเลยมันเวียนหัวแทบทรงตัวไม่อยู่ เพี๊ยะ! “โอ๊ย!” มิลินร้องเสียงหลงเมื่อถูกเคนตบเข้าที่ใบหน้าอย่างแรงจนหน้าหัน แต่ยังไม่ทันให้เด็กสาวได้ตั้งสติก็ถูกมือหนาจิกหัวให้เชิดขึ้นจนมิลินชักสีหน้าเหยเกออกมาด้วยความเจ็บปวดราวกับหนังหัวจะถลกออกมาเลย “รุนแรงพอไหมจ๊ะยัยตัวแสบ!” เคนตวาดถามมิลินด้วยรอยยิ้มก่อนจะเพิ่มแรงจิกมากขึ้น “หึ! มีแรงแค่นี้เหรอจ๊ะที่รัก” มิลินหัวเราะออกมาด้วยรอยยิ้มอย่างชอบใจ “มันต้องแบบนี้สิฉันชอบ” เคนแสยะยิ้มออกมาก่อนจะกดใบหน้าของมิลินลงไปจมอยู่กับหมอนจนมิลินดิ้นทุรนทุรายเพราะหายใจไม่ออก “อึก!” มิลินดิ้นพล่านและพยายามจะเงยหน้าขึ้นแต่กลับถูกเคนกดหัวให้จมไปกับหมอนอีกครั้ง เมื่อเคนเริ่มเห็นว่ามิลินเริ่มดิ้นอย่างทรมานก็ดึงหัวของเด็กสาวขึ้นมาแล้วหัวเราะออกมาอย่างชอบใจที่เห็นอีกฝ่ายทรมานจนหน้าดำหน้าแดงไปหมด หนุ่มใหญ่แลบลิ้นเลียลำคอบางจนเจ้าของร่างสะดุ้งเฮือก “ฉันว่าเรามาเริ่มเกมของเรากันดีกว่า เกมที่ฉันเป็นคนคุม” ​