ท่านนายพล : 2
1308 คำ
คืนนี้หลับสบายไร้ยุงมาตอมมากัดกวนใจ ทั้งมียาดีได้มานิดาเปิดขวดทานยาธาตุน้ำขาวก่อนลงไปรออิงอรไปทานอาหารเช้าด้วยกัน พอลงมากันครบนิดาเดินตามหลังคู่รักข้าวใหม่ปลามันนิดาจึงไม่กล้าเดินเคียงข้างเพื่อนสาว
คุณหมอหล่อคีทตอนนี้สุดในฐานข่มความหล่อหมอมนัสแพทย์ทหารมิด คุณหมอคีทโอบเอวอิงอรยามเดินไปไหนมาไหนด้วยกันจับมือบ้างสลับกันไป
เช้าๆทหารพลัดเปลี่ยนเวรยามผู้กองฐานนี้ออกไปลาดตระเวนนิดาดูว่างไหมคะมาถึงแค่วันเดียวรอบรู้เรื่องในฐานจะมีแต่ท่านนายพลนิดาเกิดความใคร่รู้ว่าเขาจะทานอาหารเช้ารึยัง
" ดามาเร็วๆ คุณพ่อนั่งตรงโน้นรีบไปเอาอาหารกัน " อิงอรเรียกเร้าเร่ง เธอนั้นก้าวจ้ำเร่งฝีเท้าตามอิงอรไม่ถึงต้องเรียกหลายรอบ
เธอแอบหันไปมองท่านนายพลนั่งทานข้าวต้มคนเดียวเขาก้มหน้าตักข้าวต้มมีหมูสับหนึ่งชิ้นกำลังจะเอาเข้าปากหากช้อนจ่อปากหยักสีชมพูหยักเป็นทรงสวยนั้นค้างไว้ละไม่น่าเชื่อท่านนายพลหล่อตลอดกาลตวัดตาคมหันมาทางเธอนะสิ รู้หรอว่ามีคนมอง แอบละนะ งื้อ...
พรึบ
นิดาหันคอไปอีกทางกระดูกลั่นดังกร๊อบ อ๊าย คอเธอจะเคล็ดมั้นหันสะทำให้เป็นธรรมชาติแล้วนิดาก็ก้าวขาท่าทางปกติสุดๆ ตามอิงอรหลังบางตรงแด่วแขนเรียวเสลาแนบชิดลำตัวไม่หันไปทางใดสักทาง
กว่าจะเดินไปรับอาหารตัวเธอเกร็งเเข็งจะเป็นตะคริวรอมร่อรู้สึกมีคนมองตามแต่ไม่กล้าหันไปสำรวจตรวจตราใช่คนที่คิดรึเปล่า
" สวัสดีค่ะคุณพ่อ / สวัสดีครับ " อิงอรหมอคีททักทายนายพลอย่างพร้อมเพรียงเรียกดวงตาคมสีเข้มจ้องจะห่ำหั่นหมอคีท อิงอรนั่งลงหมอคีทวางจานอาหารบริการให้ทุกอย่างเจ้าหญิงสะจริง ไม่ได้มีแค่ท่านนายพลที่มองทั้งคู่ก่อนจะมองลูกสาวลูกเขยท่านนายพลมองนิดาเเวบเดียว
" สวัสดีค่ะ " นิดาวางชามอาหารละยกมือไหว้ท่านนายพลเบนสายตากลับมาหยักหน้านิ่งขรึมตาดุเขามองสองมือเธอ
" อิงลืมเลย ดายังไม่ได้กินยานิ " ก่อนอิงอรบอกหมอคีทไปเอายามาให้เธอทาน นิดาต้องรีบบอกก่อนจะเสียเวลาเดินไปเดินมา
" ดากินยาเเล้วพอดีได้ยามาดากินก่อนมาทานข้าวเรียบร้อยอิงทานเถอะ ขอบคุณนะคะคุณหมอ " นิดากล่าวขอบคุณทั้งปากทั้งมือหมอคีทรับไหว้ยิ้มอ่อนบอกไม่เป็นไรนิดายิ้มอย่างเกรงใจขอบคุณ มีสายตาคู่หนึ่งมองหูผึ่งฟังแล้วแอบลอบยิ้มมุมปากละหายวับไปอย่างรวดเร็ว
ทานอาหารเช้าเสร็จทุกคนแยกย้ายไปทำหน้าที่ท่านนายพลขยันขันเเข็งลูกน้องนายทหารทำความเคารพตลอดการพาร่างสูงใหญ่อกผายไหล่พึ่งผ่านตรวจตรางานอย่างละเอียด
ความจริงนี้มันค่ายทหารเธอไม่ควรมาเกะกะ อิงอรและเธอควรไปประจำอุทยานสักทีทว่าด้วยอำนาจคุณพ่ออิงอรจึงอยู่ที่นี่ได้สักระยะจนกว่าคุณพ่อจะเสร็จงานทางนี้ประมาณหนึ่งเดือนเธอจะไปประจำกรมป่าไม้จังหวัดตราดแน่นอนต้องลากเพื่อนสาวไปที่เดียวกัน
นิดาครุ่นคิดวันนี้ไม่มีสัตว์ถูกนายพรานทำร้ายยังไม่มีข่าวคราวคนลักลอบตัดหมาย ลักลอบขนยาข้ามชายแดนแต่ทหารเวนกันออกไปลาดตระเวนกันไม่ขาดตกบกพร่องล่าสุดกลุ่มที่ออกลาดตระเวนพึ่งกลับมา พรุ่งนี้เธอต้องกลับไปที่ของเธอ
อิงอรมองนิดานั่งหงอยเหงาคนเดียวเธอมัวเเต่ช่วยพี่หมอเตรียมของเป็นลูกมือที่น่ารัก ทำไงดีนะให้นิดาอยู่ที่นี่ต่อ
" พี่หมออิงไปหาคุณพ่อก่อนนะคะเดี๋ยวมาค่ะ "
อิงอรเดินมาที่ทำงานท่านนายพลไม่ลืมเคาะประตูก่อนเสียงเข้มด้านในตอบรับเธอจึงก้าวเข้าไปยืนตัวตรงหน้าโต๊ะ คนเขียนงานยิกๆเลิกคิ้วเข้มขึ้นละค่อยเงยหน้ามามอง
" คุณพ่อคะ อิงมีเรื่องจะขอ "
น่าเบื่อสุดๆเหงาปากเหงาใจนิดานั่งใต้ร่มไม้ลุกขึ้นยืนจะไปเดินสะหน่อยเสียงหนึ่งเรียกชื่อเธอดังลั่นฐานนายทหารที่มาด้วยกันมองตามคนอื่นๆอีก
นิดาหันไป นายทหารนายหนึ่งยิ้มกว้างราวดีใจสุดที่เห็นเธอด้วยหน้าตาอันมอมแมมรวมทั้งเนื้อตัวเพราะค้างอ้างเเรมในป่าหลายวันวิ่งกอดหมวกมาหานิดา
" น้องดา จำพี่ได้ไหม " เขาบอกเสียงระริกระรี้ดีใจเรียกอย่างสนิทสนมอย่างรู้จักกันนานนม
" ใครคะดาจำไม่ได้ " นิดาบอกไปตรงๆเอียงคอมองหน้าคนดีใจทำท่าจะเข้ามากอดจนต้องถอยห่างออกมา
กึก ดวงตาคมมองร่างอ้อนแอ้นกับลูกน้องใต้บังคับบัญชาเเววตาว่างเปล่าก่อดวงประกายกร้าวขึ้นมาในบันดล
" นั้นพี่ดนัยนิคะ "
" รู้จักได้ไง " น้ำเสียงราบเรียบแฝงอารมณ์ได้อย่างดีเยี่ยมสายตาดุดุจพญาเหยี่ยวจ้องผู้กองทำท่าดีใจจนออกนอกหน้าเสียงเรียกหญิงสาวร่างเล็กดังถ้วนทั่วกองจนต้องออกมาดู
" รุ่นพี่ตอนมัธยมค่ะพี่ดนัยสมัครเตรียมทหารเขาชอบมาชวนอิงกับนิดาคุยค่ะพอจบต้องแยกย้ายไม่คิดว่าจะมาเป็นทหารที่นี่ อ้อ พี่ดนัยชอบดาค่ะชอบมากถ้าไม่ติดว่าต้องสอบทหารพี่ดนัยคงขอดาเป็นแฟนคงคบกันมาถึงวันนี้" ได้ยินนายพลใหญ่กัดฟันทันทีเขาจ้องเขม่งยังสงวนท่าทีน่าเกรงขามแววตาสวมความวาววับ
" นิดาชอบมันด้วยไหมละ " แปลกใจที่พ่อเธอดูจะสนใจเรื่องนี้อยากรู้ถามไม่หยุดมองชายหญิงตรงหน้าคุยกันสายตาวางเปล่าที่มองยังไงก็ไม่รู้ความคิดอันแยบยลพ่อแท้ๆตัวเอง
" ก็ ไม่นะคะนิดาไม่เคยบอกชอบพี่ดนัยแต่ตอนนี้ก็ไม่แน่ "
" หึ ! " อิงอรงงเข้าไปอีกเสียงในลำคอของพ่อนั้นคืออะไร มองตามพ่อที่หุนหันออกไปรวดเร็วพรวดพราดเท้าหนักกระทบพื้นไม้ดังตึงๆ
ร่างสูงใหญ่เป็นที่หน้าเคารพทั้งโครงหน้าเข้มละเคร่งขรึมคุมลูกน้องภายใต้กฎระเบียบความเที่ยงตรงยุติธรรมขายาวแกร่งย่างก้าวดุ่มๆตรงไปที่มีหญิงสาวและชายหนุ่มพูดคุยกันอย่างออกรสนายทหารยศน้อยคิดว่าแห้วแล้วงานนี้ผู้กองหนุ่มคว้าสาวสวยน่ารักตัวขาวหุ่นน่าพกพาหอบหิ้วหัวใจนายทหารทั้งกองที่แอบหมายปองสะเเล้วไฟเเรงจริงๆ ใครเล่าจะสู้ผู้กองฝีมือดีอนาคตไกลได้กันฝันถึงชาติหน้าก็ไม่มีหวัง
" คุณพ่อ " อิงอรเอามือปิดปากแน่นยิ้มตารีลงเป็นสระอิยกเท้าขึ้นลงดิกๆถี่ๆ อิอรแก้มแดงจัดกรี๊ดอัดใส่ฝ่ามือและยิ้มกว้างภายใต้ฝ่ามือเรียว มองพ่อตัวเองพ่อไม่ค่อยแสดงออกทางไหนสักทางอ่านความรู้สึกก็อยากตาผ่านร้อนผ่านหนาวก็ดุแต่ยกเว้นคราวนี้
" ผู้กองอีกหนึ่งชั่วโมงไปรายงานผมด้วย "
" นิดามานี่ " นายพลนพดลไม่มองหน้าผู้กองดนัยเขาชำเลืองคนรับคำสั่งวันทยาหัตถ์ แค่นั้นละตามคนตัวเล็กที่ยิ้มหายวับไปในพริบตาทันที่คงเพราะเข้ามาขัดจังหวะดีๆ ฮึม!
" ไปไหนคะ "
?❤?
- ผู้เขียน
