[D.Aisy] เมียเด็กของพี่เสือ

“สวัสดีค่ะ รหัส... ชื่อเล่น บันนี่ค่ะ” ‘บันนี่’ แนะนำตัวกับรุ่นพี่ปีสองที่นั่งตรงโต๊ะลงทะเบียนนักศึกษาใหม่ หญิงสาวส่งยิ้มสดใสในฐานะของนักศึกษาปีหนึ่งที่กำลังจะเข้าปฐมนิเทศ “ชื่อน่ารักจัง แถมน้องยังน่ารักมากๆ เลย” รุ่นพี่สาวเอ่ยชม ทั้งยังวาดรูปกระต่ายลงบนป้ายชื่อให้บันนี่ ป้ายจะถูกใช้เฉพาะงานนี้ เพราะหลังจากที่อาจารย์ปฐมนิเทศเสร็จ พี่ๆ ปีสองที่เป็นสายรหัสจะเข้ามาแนะตัวกับน้องๆ โดยดูจากรหัสบนป้ายชื่อเพื่อให้ทุกอย่างง่ายขึ้น บันนี่เรียนคณะบริหารธุรกิจของมหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดังจึงไม่มีการบังคับเรื่องรับน้อง ความสนิทสนมของสายรหัสเลยขึ้นอยู่กับว่าหลังจากที่ต่างแนะนำตัวกันแล้ว รุ่นพี่ รุ่นน้องจะ ‘คลิ๊ก’ กันแค่ไหน “เข้าไปรอในห้องประชุมได้เลยนะจ๊ะ นั่งตรงหมายเลขที่ตรงกับรหัสของตัวเองนะ” “ค่ะ ขอบคุณค่ะ” บันนี่ฉีกยิ้มอีกครั้ง รอยยิ้มของเธอทำให้หลายๆ คนที่แอบมองอยู่ตาพร่าขึ้นมา บันนี่เป็นหญิงสาวร่างเล็ก ผิวขาวเนียนใส ดวงตากลมโตสุกใสเหมือนกับกระต่าย แถมยังมีลักยิ้มเล็กๆ ที่แก้มทั้งสองข้าง ทุกอย่างทำให้บันนี่ดูโดดเด่นขึ้นมา จนทำให้ใครๆ ต้องเหลียวมอง “ให้พี่ช่วยหาที่นั่งไหมครับ” รุ่นพี่ชายคนหนึ่งก้าวมาขวางบันนี่ที่กำลังเดินเข้าห้องประชุม บันนี่ทำหน้างงๆ จนกลายเป็นยิ่งดูน่าเอ็นดูมากขึ้น “ม่ะ...ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณนะคะ” บันนี่ทำท่าเกรงใจ เพื่อนของรุ่นพี่ชายหัวเราะที่เพื่อนของตัวเองถูกปฏิเสธจนบันนี่หันไปมองกลุ่มของพวกเขา บันนี่ทำตาโตตอนที่เห็น ลิลลี่...พี่สาวของเธออยู่ในกลุ่มนั้นด้วย แต่บันนี่ไม่ได้ทักอีกฝ่าย เพราะลิลลี่เคยบอกกับบันนี่ว่าให้ทำเป็นไม่รู้จักกันเวลาอยู่ที่มหา’ลัย ลิลลี่เป็นลูกติดของแม่เล็ก...แม่เลี้ยงของบันนี่ ก่อนที่จะมาแต่งงานกับพ่อของเธอ บันนี่กับลิลลี่เลยไม่ค่อยสนิทกัน ลิลลี่ยังชอบต่อว่าบันนี่อยู่บ่อยๆ และหลายๆ ครั้งก็ไม่มีสาเหตุ อย่างตอนนี้ที่ลิลลี่กำลังมองมาทางบันนี่อย่างไม่พอใจ ทั้งๆ ที่บันนี่ยังไม่ได้ทำอะไร และไม่ได้เข้าไปทักทายลิลลี่ด้วย “ชื่อบันนี่เหรอครับ น่ารักจัง พี่ชื่อวินนะ ยินดีที่ได้รู้จัก” รุ่นพี่ชายแนะนำตัวเอง บันนี่เลยกลับไปมองหน้าเขาอีกครั้ง “ค่ะ บันนี่ขอเข้าไปข้างในก่อนนะคะ” บันนี่เบี่ยงตัว ไม่อยากเข้าใกล้วินที่เป็นเพื่อนของลิลลี่มาก แต่วินกลับก้าวมาขวางหน้า แถมยังเอาแต่ส่งยิ้มกรุ่มกริ่ม “ไอ้วิน มึงถอยมาเลย ให้น้องเข้าห้องก่อน เดี๋ยวอาจารย์ก็มาแล้ว” รุ่นพี่ชายอีกคนที่ดูเป็นผู้นำกว่าคนอื่นๆ เข้ามาดึงคอเสื้อวินจากทางด้านหลัง วินยอมถอย แต่ยังโบกมือให้บันนี่ตามหลัง บันนี่รีบหาที่นั่งของตัวเองแล้วนั่งลงทันที ที่นั่งข้างๆ ของบันนี่ยังคงว่างเปล่า คนในห้องประชุม มีประมาณครึ่งห้อง บันนี่หยิบโทรศัพท์ของตัวเองออกมาเพื่อปิดเสียง เลยเห็นข้อความของลิลลี่ที่ส่งเข้ามาพอดี ‘อย่าลืมที่เตือนล่ะ’ คิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน เธอไม่ได้ทักลิลลี่อย่างที่พี่สาวของเธอต้องการแล้วนี่น่า ยังมีเรื่องอะไรอีกนะ... ใช่แล้ว... ‘อยู่ให้ห่างจากพี่เสือ’ ลิลลี่เตือนเธอว่าที่คณะมีพี่ปีสี่ที่ชื่อ พี่เสือ พี่คนนี้เป็นลูกชายของเจ้าของมหาวิทยาลัย เป็นประธานรุ่นของปีสี่และยังเป็นคนมีอิทธิพลมาก ถ้าบันนี่อยากเรียนที่นี่อย่างสงบสุขก็ไม่ควรเข้าใกล้พี่คนนี้ และมีปัญหาด้วยเด็ดขาด บันนี่ไม่รู้ว่าพี่เสือหน้าตาเป็นแบบไหน แต่แอบจินตนาการเอาไว้ว่าเขาจะต้องน่ากลัวมากแน่ๆ โชคดีที่ปีสี่ไม่ค่อยมีเรื่องเกี่ยวข้องกับเด็กปีหนึ่งอย่างเธอ เธอคงไม่ต้องเจอหน้าพี่เสือคนนี้หรอก และถ้าบังเอิญเจอกับผู้ชายหน้าตาน่ากลัว เธอก็แค่หนีเขาให้ไกล ก็คงจะไม่มีปัญหาอะไรแล้วล่ะ “สวัสดีจ้ะ” บันนี่หันไปมองคนที่กำลังจะนั่งข้างๆ สวยมากกกก... เพื่อนที่รหัสติดกับเธอเป็นผู้หญิงที่สวยหวานสุดๆ เลย ทั้งผิวขาวใสอมชมพู ดวงตากลมหวาน แถมยังมีท่าทางเรียบร้อยบอบบาง น่าทะนุถนอม “เราชื่ออัยย์นะ ชื่ออะไรเหรอ” ผู้หญิงคนนั้นแนะนำตัว “เราชื่อบันนี่ ยินดีที่ได้รู้จักนะ” บันนี่ส่งยิ้มให้อัยย์ด้วยท่าทางเป็นมิตร ทั้งสองคนคุยกันอีกเล็กน้อยก่อนที่อาจารย์จะเข้ามา นักศึกษาในห้องเลยพากันเงียบเพื่อเข้าสู่พิธีปฐมนิเทศ