ขย่มสุดตอคุณพ่อเพื่อน

. . . มหาลัย  โต๊ะหินอ่อน      ตื้ดดด ตื้ดดด  "ฮโหล"  "เออ มึงอยู่ไหนเนี้ยกี้ กูมารออยู่หน้าคณะนานเเล้วนะ"  "เออๆ กำลังไปเนี้ยวันนี้พ่อกูมาส่ง"  "อ้าว ไหนว่าพ่อมึงไปทำงานต่างประเทศ"  "เออ สิพ่อกูไปทำงานที่ต่างประเทศเเต่วันนี้พ่อกูกลับมาค่ะ นี้กูยังไม่รู้ว่ากำลังฝันอยู่หรือเปล่าเลย"  "อ้าว ไอ้ลูกคนนี้"  "เออๆ งั้นกูรอนะรีบมาเดี๋ยวเข้าคาบเเรกไม่ทัน"  "อ่าๆ"       ตู๊ดดดด  "เป็นเพื่อนกับมันมาจะ 3 ปีอยู่ล่ะพึ่งจะเคยเห็นพ่อกี้?"  ยิว สาวมหาลัยวัย 21 ปีนั่งบ่นพึมพำถึงเพื่อนสนิท กีกี้ ที่ตั้งเเต่เป็นเพื่อนกันมาเธอยังไม่เคยรู้จักพ่อของเพื่อนเลย กี้เป็นเด็กที่กำพร้าเเม่ เธอเล่าให้ฟังว่า เเม่ของเธอนั้นเสียไปตั้งเเต่ตอนอยู่มอต้นเเล้ว เเต่พ่อก็ไม่เคยเปิดใจรับใครเข้ามาเลยจะมีก็เเต่พวกทำธุระกิจที่มักจะเข้ามาอ่อยช่วงครั้งชั่วคราว เเต่พ่อก็ไม่เล่นด้วยสักทีไม่รู้ว่าหมดไฟทางเรื่องนี้แล้วหรือยังกี้ยังเคยเล่าให้ฟังอีกว่าตอนที่เเม่ยังอยู่พ่อกับเเม่มักจะเล่นหนังสดกันตลอดเวลาอยู่บ้านอู้วแค่คิดก็สยิวกิ้วขนลุกซู่ มีครั้งหนึ่งกี้ยังเคยไปแอบดูเลย เเต่พอเเม่เสียพ่อก็หายอยากเรื่องอย่างว่าไป ซึ่งถือว่าเป็นข้อดีเพราะเธอก็ยังไม่อยากมีเเม่เลี้ยงใหม่เอาป่านนี้ คิดไปคิดมารถหรูสีดำก็เเล่นมาจอดอยู่ที่หน้าคณะ       เอี๊ยดด  "โห้ว ขับเร็วซะด้วยรถใครวะ?"  ฝุ่นถึงกับลอยมาโดนเธอเมื่อรถหรูจอดสนิท สายตาที่ดุดันพร้อมจะด่าคนขับก็จ้องมองไปที่รถอย่างหาเรื่อง เอาวะใครเดินลงมาด่ากราดไม่เลือกหน้าแน่! "ว่าไงคู่~"  กี้นั้นเอง เธอลงรถมาโบกไม้โบกมือให้เพื่อนสาวที่ทำหน้าเหมือนยักษ์ ก่อนจะเดินไปที่โต๊ะหินอ่อน  "เชี่ย กูเกือบจะด่าเเล้วไหมล่ะ กระเป๋ากูเปื้อนฝุ่นหมดเลยเนี้ย"   มือเล็กของเธอปัดไปมาที่กระเป๋าสะพายใบโปรด  "อ้าว พ่อขอโทษนะยิว"  "อึกก!"  ร่างสูงหนาเดินมายืนหยุดที่ด้านหน้าของลูกสาวทั้งสอง ใบหน้าที่คม สันจมูกโด่งกำลังดี ไรหนวดที่เริ่มขึ้นเป็นตอพอเห็นเป็นรูปทรง คิ้วหนาที่ดำกริบ ไหนจะกล้ามปูที่พุ่งทะลุเสื้อเชิ้ตผูกไทด์นั้นอีก อ๊ากกก! อยากจะบ้าตายนี่มันสเปคกูเลยนี่หว่าา!!  "อิเชี่ย หุบปากหน่อยเเมงจะเข้าปากล่ะ"  เพื่อนตัวดีรีบเขี่ยริมฝีปากที่ห้อยของเธอไปมาเพื่อดึงสติ  "อะ..เออ นี้พ่อ ทิว หรอ"  "เออ ค่ะพ่อกูหล่อมะ"  กี้เอี่ยวตัวไปกอดพ่อที่ยืนอยู่ข้างๆ ความสูงของกี้อยู่เพียงเเค่ไหล่ของพ่อเท่านั้นเอง นี้ขนาดเธอกับกี้สูงประมาน 168 นะพ่อจะสูงขนาดไหนกัน  "เออ เซ้พ่อหล่ออยู่เเล้ว ^^ "  เธอตอบอย่างอัธยาศัยดี เเต่มือหนาของพ่อเพื่อนก็เอื้อมมาขยี้หัวเธอเข้า  "หึๆ หนูก็น่ารักนะยิว น่ารักกว่าที่กี้เคยโม้ให้พ่อฟังอีก ^^"  "!!!"   ทั้งเเววตาเเละน้ำเสียง ช่างนุ่มลึกเเละอบอุ่นยิ่งฟังเเละมองมากเท่าไหร่ ก็เหมือนโดนต้องมนต์สะกดจนเธอเเทบจะหลุดออกมาไม่ได้  "นิๆ พอเเล้วมั้งมองพ่อกูซะเยิ้มเชียว"  เพื่อนตัวดีดับความฝันอีกเเล้ว ยิวจึงต้องรีบเมินหน้าหนีจับผมทัดหูเพื่อเก็บทรงเลยทีเดียว   "เออ เดี๋ยวกูมานะต้องเอารายงานไปให้อาจารย์ก่อน แป๊บๆ!"  กี้นึกขึ้นได้ว่างานยังไม่ทันได้ส่งก็รีบวิ่งเเจ้นทิ้งพ่อเเละเพื่อนไปอย่างไม่ใยดี  "อะ...เออนั่งก่อนไหมคะ"  ยิวเชื้อเชิญพ่อเพื่อนให้นั่งลงตามมารยาท เเละเเน่นอนพ่อยอมนั่งลง เเต่สายตากลับไม่ยอมละวางจากเพื่อนลูกสาวไปได้เลย  "ว่าเเต่ยิวเป็นดาวมหาลัยหรือเปล่าเนี้ย"  "คะ! หนูนี่นะจะเป็นได้ ดำก็ดำ อ้วนก็อ้วน"  เธอยิ้มเเห้งๆกลับไปเพราะสีผิว สีน้ำผึ้งเเละรูปร่างที่อวบอึ๋มของเธอที่มองเผินๆเหมือนจะแลดูเป็นสาวอวบ ทำให้เธอคิดมาเสมอว่าเธอเป็นสาวอ้วนจึงไม่มีเเฟนเสียที  "ฮ่าๆ นี่เเม่หนูพ่อบอกเลยนะ หุ่นอย่างหนูน่ะที่สุดเเล้ว"  หน้าหล่ออายุห้าสิบต้นๆค่อยๆขยับมาเข้าใกล้เธออย่างช้าๆก่อนจะบอกความในใจ  "เนี่ย พ่อเห็นเเล้วยังเเข็งเลย"  "อึกก!"  เมื่อมองเปยตาลงไปก็พบกับดุ้นใหญ่ที่เริ่มพองตั้งอยู่ในกางเกง  "เพราะงั้นเลิกคิดว่าตัวเองไม่สวยได้เเล้ว"  พ่อเพื่อนยิ้มให้เธอด้วยความอ่อนโยน จนใจเธอสั่นระรัว      ผลึ่บบ  "กะ...กลับเเล้วหรอคะ!"  เธอเห็นร่างหนาของพ่อเพื่อนลุกขึ้นจากเก้าอี้จึงเอ่ยถาม เเต่สายตาของพ่อเพื่อนกลับมองอะไรบางอย่างที่ไม่ใช่หน้าของเธอ  "หึ ครับพ่อจะต้องกลับไปทำงานเเล้ว"  "อ้อ ค่ะงั้นเดินทางปลอดภัยนะคะ"  "อื้ม บริษัทของพ่อจะมีงานเลี้ยงเย็นนี้นะเดี๋ยวกี้จะพาไป เราก็ไปให้ได้ล่ะ"  "ค่ะ ยิวจะไปนะคะ ^^"  "อ่า เเล้วกระดุมเสื้อนักศึกษาน่ะเปลี่ยนได้เเล้วนะ ดูท่าเเล้วนมยิวคงจะอึดอัดจนหายใจไม่ออกเเล้วล่ะ พอมองใกล้ๆเเล้วพ่อเเข็งน่ะ"  "!!!"  เมื่อทิ้งระเบิดลูกใหญ่ไว้เสร็จ พ่อทิวก็รีบขึ้นรถขับออกไปทันที  "เชี่ยย ทำไมมันร้อนเนื้อร้อนตัวแบบนี้วะ"  เพราะเธอยังไม่เคยมีเเฟน เเถมยังไม่เคยเรื่องอย่างว่า เธอจึงไม่รู้ว่าไอ้อาการที่ว่ามันคืออาการ เงี่...น ?  .................................................... #ขย่มสุดตอคุณพ่อเพื่อน#