พันธะหัวใจ

​[1] ​'นรกของดีน'  "ดีนนี่น้องสาวคนใหม่ของดีนนะ" "หนูบัวส่วนนี่พี่ชายคนใหม่ของเรานะ" ดีน ชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าหล่อคม ผิวพรรณเนียนละออดั่งลูกผู้ดีแต่ร่างกายกับกำยำแข็งแรงแบบมาตรฐานชายแท้ ดวงตาคู่คมสีดำนิลจ้องมองรูปภาพที่ถูกถ่ายขึ้นเมื่อนานมาแล้ว ในรูปภาพประกอบด้วยคนสามคน สองคนในนั้นคือพี่น้องกันแท้ๆ แต่อีกคนกลับเป็นกาฝากที่เขาแสนจะรังเกียจ มันทำให้เขาย้อนนึกถึงวันแรกที่ บัว หรือ บัวบูชา น้องสาวบุญธรรมที่เขาไม่อยากจะรับก้าวเท้าเข้ามาอยู่ในบ้าน เด็กสาวหน้าตาสกปรกมอมแมมที่พ่อแม่ไปขุดมาจากสลัมแถวไหนก็ไม่รู้มันช่างไม่สมฐานะกับเขาเสียเลย ไม่หนำซ้ำยัยบ้านั้นดันมาแย่งความรักของพ่อแม่จากเขาอีกจนเขากลายเป็นหมาหัวเน่าเพราะพ่อแม่คอยแต่จะเอาใจบัวโดยเฉพาะแม่ที่ชื่นชมเหลือเกิน แต่แทนที่บัวจะรู้สึกผิดกลับไม่เลยสักนิดอีกฝ่ายกลับทำดีเอาหน้าประจบประแจงไม่เลิก นิสัยน่ารังเกียจที่สุด "คุณดีนคะ จะให้บัวไปเตรียมน้ำให้อาบเลยไหมคะ? " เสียงใสหวานดังขึ้นจนดีนรีบเก็บรูปถ่ายซ่อนไว้ในทันที ชายหนุ่มตวัดสายตาราบเรียบที่แสนจะเย็นชาทอดมองไปยังร่างบางอรชรดุจนางในวรรณคดีไทยของบัวจะว่าไปบัวก็สวยไม่ใช่น้อยยิ่งโตมาก็ยิ่งสวยจนบางทีเขาก็ยอมรับว่าแอบหลงอยู่เหมือนกัน "มาใกล้ๆ ฉันหน่อยสิ" บัว หญิงสาวสวยหวานที่ไร้ที่ติใดๆ ยืนนิ่ง ดวงตาสีน้ำตาลเข้มทอประกายดั่งตากวางฉายแววระแวงชัดเจน ริมฝีปากบางสีแดงธรรมชาติขบเม้มเข้าหากันเบาๆ ด้วยความลังเลเพราะรู้ดีว่าผู้ชายตรงหน้าร้ายกาจแค่ไหนและชอบทำร้ายเธอทั้งกายและใจเสมอ "บัวมีงานอย่างอื่นต้องไปทำถ้าคุณดีนยังไม่อาบงั้นบัวขอตัวไปทำงานอย่างอื่นแทนนะคะ" ดีนรีบพุ่งตัวไปหาบัวในทันทีเมื่อเห็นอีกฝ่ายกำลังจะเดินออกจากห้อง ชายหนุ่มเอื้อมมือไปคว้าแขนบางเอาไว้ก่อนจะกระชากเข้าหาตัวจนบัวเซถลาเข้ามากระแทกกับอกแกร่งของดีนเต็มจนจมูกสันเรียวแทบหักครึ่ง "คุณดีนปล่อยบัวนะคะ" บัวพยายามดิ้นเพื่อให้หลุดจากดีน "จะสะดีดสะดิ้งทำไม ทำอย่างกับไม่เคยถูกเนื้อต้องตัวกัน มากกว่ากอดเราสองคนก็ทำกันมาแล้ว" ดีนยกยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะก้มใบหน้าลงไปหาบัวแล้วสูดดมกลิ่นหอมจากอีกฝ่ายจนบัวสะดุ้งเนื้อตัวเริ่มสั่นเทากระวนกระวายอย่างชัดเจนนั้นทำให้ดีนมีความสุขเพราะยิ่งเห็นบัวกลัวเขาก็ยิ่งสะใจเหลือเกิน "...คะ...คุณดีนอย่านะคะ หยุดนะ" บัวพยายามเอียงตัวหลบเมื่อดีนพยายามจะจูบเธอ “คุณดีนบัวบอกให้หยุด!” บัวออกแรงผลักดีนออกไปด้วยความโมโห “นี่เธอกล้าผลักฉันเหรอบัว!” ดีนตวาดลั่นด้วยความโมโหก่อนจะเอื้อมมือไปกระชากแขนบัวแล้วเหวี่ยงร่างบางไปที่เตียง หมับ! ตุบ! “โอ๊ย!” บัวร้องอุทานออกมาด้วยความเจ็บ ร่างบางนอนงอตัวเป็นกุ้งเมื่อความเจ็บแปรเปลี่ยนเป็นความจุกจนขยับแทบไม่ไหว ร่างบางพยายามดึงสติของตัวเองกลับมาแต่กว่าจะตั้งสติได้ร่างหนาของดีนก็ทิ้งตัวลงมาคร่อมทับเธอไว้ใต้ร่างกายกำยำของเขาโดยมีแขนแกร่งกักตัวเธอเอาไว้ “คุณดีนจะทำอะไรคะปล่อยบัวนะคะ” “จะสะดีดสะดิ้งทำไม อยากเป็นเมียฉันใจจะขาดก็ทำหน้าที่เมียสิ” ดีนล้วงมือเข้าไปจับที่ขาอ่อนของบัวจนเจ้าของร่างสะดุ้งเฮือกพยายามจะขยับตัวหนี ดีนจับขาเรียวบางก่อนจะลากบัวให้กลับลงมานอนที่เดิมแล้วถกกระโปรงชุดเดรสขึ้นไปเผยให้เห็นขาเรียวสวยที่ขาวเนียนดุจน้ำนมจนชวนให้สัมผัส “...อ๊ะ...คะ...คุณดีน อย่านะคะ” บัวพยายามหนีบขาเอาไว้เมื่อดีนพยายามจะดึงรั้งแพนตี้ของเธอลง “อ้าขาออก” ดีนเอ่ยสั่งน้ำเสียงแข็ง “ไม่ค่ะ คุณดีนไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้กับบัวนะคะ” “ทำไมฉันจะไม่มีสิทธิ์ ฉันเป็นคู่หมั้นเธอนะเท่ากับเธอเป็นของฉัน ทุกๆ อย่างของเธอมันคือของฉันจำไว้บัวบูชา” บัวจ้องมองดีนด้วยแววตาไม่พอใจกับประกาศิตที่อีกฝ่ายพูดออกมา เธอไม่ใช่สิ่งของนะที่จะเป็นของใครเธอเป็นของตัวเธอเองและเธอจะไม่ยอมให้ดีนใช้คำว่าคู่หมั้นมากดขี่ข่มเหงเธอแบบนี้หรอก “บัวไม่ใช่ของคุณค่ะและไม่มีวันเป็นของคุณด้วย อย่าเอาคำว่าคู่หมั้นมาข่มเหงบัวที่บัวยอมคุณก็เพราะบัวเห็นแก่บุญคุณของคุณท่านที่เลี้ยงดูบัวมาหรอก ถ้าไม่ใช่เพราะคุณท่านบัวจะไม่มีวันหมั้นกับคุณดีนหรอกค่ะ” “เธอคิดว่าฉันเองก็อยากจะหมั้นกับเธอเหรอยัยกาฝากเพราะฉันเห็นแก่พ่อแม่ฉันหรอกฉันถึงยอมหมั้นกับเธอ นับตั้งแต่วันนี้ฉันจะฉุดรั้งเธอลงไปในขุมนรกของฉันทุกวัน ฉันจะทำให้เธอเจ็บปวดจนเธออยากจะตายทุกวัน” “ไม่หรอกค่ะนรกของบัวไม่ได้เพิ่งเริ่มต้นขึ้นแต่มันเริ่มมาตั้งแต่วันแรกที่บัวเจอคุณดีนแล้วต่างหาก” “งั้นฉันจะทำให้เธอรู้เพิ่มว่านรกมันเจ็บปวดขนาดไหน” “อ๊ะ! ยะ...หยุดนะคะคุณดีน บัวบอกให้หยุด” บัวพยายามดิ้นขัดขืนสุดแรงของเธอเมื่อดีนเริ่มลุกล้ำปลุกปล้ำเธออย่างกับสัตว์ป่าที่แสนกระหาย ร่างหนาถาโถมลงมาทับตัวเธอเอาไว้จนแทบจะดิ้นไม่ได้ในขณะที่แขนก็ทุบตีลงบนร่างกายหนาแต่ก็ไร้ผลใดๆ เพราะดีนยังคงพยายามขืนใจเธอต่อไปอย่างไม่สะทกสะท้านอะไรสักนิด ร่างของบัวไม่อาจจะสู้แรงของดีนได้และบ่อยครั้งที่ดีนทนไม่ไหวใช้กำลังทำร้ายร่างกายของเธอเพื่อให้เธอหยุดขัดขืนจนผิวกายขาวเนียนขึ้นรอยแดงช้ำเป็นบางจุดตอกย้ำความป่าเถื่อนของดีนได้เป็นอย่างดี สัมผัสจากริมฝีปากหนาที่ไล่พรมจูบไปทั่วร่างกายบวกกับความร้อนจากมือหนาที่สัมผัสบีบเคล้นจนเจ็บในบางครั้งทำให้ร่างกายของบัวร้อนผ่าวขึ้นมาและเริ่มตอบสนองร่างสูงด้านบนในบางครั้ง ร่างบางนอนหอบหายใจระรินเพราะขัดขืนจนเรี่ยวแรงแทบหมดแล้ว ปึก! ปึก! “...อ๊ะ...อ้ายยยย” บัวบิดเกร็งร่างกายด้วยความเจ็บเมื่อดีนกระแทกแก่นกายเข้ามาอย่างแรงแบบไม่ได้เล้าโลมเธอสักนิด มันแสบมันเจ็บไปหมดเหมือนมันจะฉีกร่างเธอจากจุดนั้นให้ขาดเป็นสองซีก ดีนไม่รอให้บัวได้หายใจหายคอร่างหนาเริ่มบรรเลงบทรักที่เร่าร้อน หนักหน่วงและเต็มไปด้วยความเจ็บปวดถาโถมใส่บัวในทันที ตอนนี้ทุกความเกรี้ยวกราด ความโกรธ ความเกลียด ทุกสิ่งทุกอย่างเขากำลังระบายมันใส่กับเรือนร่างอันบอบบางนี้ เพื่อตอกย้ำให้บัวรู้ว่านรกของเขามันไม่ใช่ที่ที่บัวจะมาเดินเล่นหรอกนะ เลือดสีสดไหลปะปนไปกับน้ำหล่อลื่นที่เริ่มหลั่งรินออกมาตามสัญชาตญาณที่ร่างกายสรรค์สร้าง นี่มันไม่ใช่ครั้งแรกของบัวหรอกเพราะครั้งแรกของบัวมันนานมากแล้ว นี่มันเป็นครั้งที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ที่เขาสัมผัสร่างกายนี้แต่แทบทุกครั้งก็มีเลือดออกตลอดเพราะบัวขัดขืนเขาทุกครั้งทำให้ร่างกายขัดขืนไปด้วยจนต่อต้านตัวตนของเขาและสร้างรอยแผลให้บัวทุกครั้งที่มันกระแทกเข้าไปในร่างกายที่แสนจะฟิตแน่นน่าสัมผัสนี้ “ร่างกายเธอนี่มันสุดยอดเลยนะบัว...อึก...อืมมม” คำชมเชยจากดีนไม่ได้ทำให้บัวรู้สึกดีสักนิด หญิงสาวซบหน้าลงกับฟูกนอนและพยายามกลั้นเสียงครางอันน่าเกลียดเอาไว้ น้ำตาหยดสวยเอ่อล้นออกมาจากเบ้าตาทั้งสองข้างไหลรินอาบแก้มเนียนมันถูกกลั่นออกมาจากความเจ็บปวดภายใน ความเจ็บปวดที่ทับถมกันมาแสนนานจากคนๆ เดิมที่คอยแต่จะทำร้ายเธอในทุกคืนวันทุกวินาทีที่เธอหายใจ ใช่ตอนนี้เธออยากจะตายทุกวันอยากจะหลุดพ้นจากตรงนี้แต่เธอก็ทำไม่ได้เพราะเธอยังต้องอยู่ทดแทนบุญคุณคุณท่านทั้งสองที่ช่วยฉุดดึงเธอมาจากความลำบากชุบเลี้ยงเธอเสมือนลูกสาวคนหนึ่ง ถ้าไม่มีพวกท่านทั้งสองป่านนี้ชีวิตของเธออาจจะตกระกำลำบากที่ไหนอยู่ก็ได้