เตมินทร์ | SAVAGE

ปั่ก! "กรี๊ดดด..." เสียงกรีดร้องน่าเวทนาดังสนั่นห้องพักผู้บริหารผับหรูทันทีที่กลางใจสาวถูกความเป็นชายเกินมาตรฐานกระแทกเข้าร่องสวาทที่ไม่เคยผ่านมือชายมาก่อน พานให้เยื่อพรหมจรรย์ฉีกขาดสะบั้น "ซี๊ด...แม่งเสียวจังวะ" บุรุษใบหน้าหล่อเหลาพ่นลมหายใจร้อนเจือกลิ่นบุหรี่กระทบไหล่เปลือยของสตรีใต้ร่าง ไม่มีส่วนไหนของท่อนลำไม่ถูกความสาวของเธอบีบรัด "อะ...เอาออกไป...ได้โปรด" หญิงสาวรีบดันบ่ากว้างยามอีกฝ่ายโยกกายเข้ามาอย่างหนักหน่วง ไร้ความปรานีว่าส่วนเนื้อบางจะเจ็บทรมานจากรอยแผลฉีกแค่ไหน แม้ตอนแรกฤทธิ์ยาปลุกเซ็กซ์กระตุ้นให้เกิดความอยากกระหาย แต่ประสิทธิภาพเพียงหนึ่งในสามของมันกลับไม่สามารถครอบงำซอเปียได้เต็มที่ เสมือนว่าร่างกายแตกออกเป็นเสี่ยงๆ "อ๊า...แม่งเอ๊ย! เสียวฉิบ" มาเฟียหนุ่มสบถคำหยาบคาย เลือดร้อนในกายพลุ่งพล่านอย่างหนัก ฤทธิ์แอลกอฮอล์เกินขีดจำกัดไว้ทำให้เตมินทร์หน้ามืดตาลาย ยากจะควบคุมอารมณ์ของตัวเอง ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสตรีที่เขากำลังแนบเนื้อเบียดกายสาวของเธอเป็นใคร "โอ๊ย...จะ...เจ็บ" ร่างอรชรบิดเร่า เชิดหน้าเหยเกร้องบอกตัวสั่น ฤทธิ์แอลกอฮอล์กล่อมให้สมองมึนเมาแต่ไม่ช่วยบรรเทาความเจ็บปวดกลางใจสาวได้เลย "ซี๊ด...อ่าส์" เสียงครางกระเส่าซ้ำๆดังวนอยู่ข้างใบหู มันคุ้นชินจนเธออยากตบหน้าตัวเองเรียกสติสัมปชัญญะ กลับทำได้เพียงมองโครงหน้าคมของบุรุษกลิ่นตัวหอมผ่านม่านตาสลัว "พะ...พี่คิวมาช่วยหนูที...อื้อ" เสี้ยววินาทีเดียวที่ได้สติ เธอพยายามประวิงผลักผู้ร้ายสารพัดร้องขอความช่วยเหลือ ตรงกันข้ามร่องสวาทกลับกลืนกินท่อนเนื้อแน่น ความตั้งใจรีบเข้ามาอาบน้ำกลับกลายเป็นว่าเธอเผอิญเจอกับชายปริศนาเสียก่อน เพียงถูกเขาสัมผัสเนื้อตัวลมหายใจก็ร้อนผ่าวประหนึ่งขี้ผึ้งถูกไฟลน ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! "อื้อ!" หยดเลือดสีเข้มกระเซ็นเปรอะเปื้อนยามมาเฟียหนุ่มกระทุ้งแก่นกายเข้าหาความกระสันเสียวอย่างไม่เคยสัมผัส จมูกโด่งเป็นสันมุ่งเข้าซุกไซ้ลำคอหอมละมุนคล้ายกลิ่นแป้งเด็ก ความกระหายสั่งให้เตมินทร์เผลอขบเขี้ยวคมลงบนผิวอ่อนโดยไม่สนเสียงกรีดร้องของผู้ถูกกระทำ ริมฝีปากหยักเลื่อนลงต่ำมาตวัดลิ้นเปียกบนยอดถันเต่งตึงเป็นไต ระหว่างนั้นก็บีบเต้าอวบเกินขนาดจนมันแทรกเบียดออกตามง่ามมือประหนึ่งเขากลัวมันจะหลุดจากใต้อาณัติ แม้ตอนแรกปฏิเสธอีกฝ่าย แต่เมื่อถูกเธอลูบไล้บวกกับสติเลือนรางก็อดใจไม่ไหว จนต้องเผลอตอบสนองไปโดยปริยาย เสียงน้ำลายเปียกคละเคล้าชโลมอาบเคลือบไปทั่วเต้าอวบเมื่อชายหนุ่มอ้าปากดูดงับสลับละเลงเลีย ส่งจังหวะลามกพอๆกับเสียงเนื้อกระแทกเนื้อ ชวนให้คนเมาทั้งสองยิ่งฟังยิ่งไรขนอ่อนลุกชูชัน หลงละเลิงปล่อยตัวปล่อยใจขยับกายเข้าหาเมื่อต่างคนต่างมีอารมณ์ร่วม "อื้อ...อ๊า...อ๊า...สะ...แสบ" ซอเปียเบ้หน้าส่ายไปมา ทั้งทรมานทั้งเสียวซ่านจนปากคอสั่น หน้าอกกระเพื่อมสั่นตามแรงส่งกระชั้นถี่จากช่วงล่าง สติสัมปชัญญะถูกปิดผนึกลงเหลือเพียงความต้องการของร่างกายที่ทวีคูณเพิ่มเรื่อยๆ ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! น้ำหวานผสมคราบเลือดกระฉอกออกมาตามแรงสะบัดเข้าออก กลีบเนื้อสาวแดงช้ำบวมเปล่งจนรู้สึกแสบซ่านขึ้นมาเป็นระลอก กลิ่นคาวเลือดยังคงชัดเจนลอยคละคลุ้งออกตามแรงกระตุ้น แต่เตมินทร์กลับตอกอัดท่อนเนื้อเข้าโพรงคับแคบแสนอุ่น เมื่อต่างฝ่ายต่างให้ความร่วมมือ ใช้เวลาเพียงไม่นานชายหญิงก็ถึงปลายทางสำเร็จ กว่าเสียงครวญครางจะสิ้นสุดลงจริงๆ ทั้งเธอและเขาก็ตักตวงเอาความสุขจากเรือนร่างเปลือยกันและกันไปสามยก "อ้ะ! ซี๊ด..." ภายใต้ความเงียบสงบที่มีเพียงแค่เสียงเครื่องปรับอากาศทำงาน ถูกทำลายลงทันทีที่หญิงสาวเริ่มรู้สึกตัวตื่นขึ้นมากลางดึก เธอนิ่วหน้าเมื่อรู้สึกหนักอึ้งกลางศีรษะคล้ายมีกระสอบทรายทับอยู่เบื้องบน และเจ็บแสบกลางหว่างขาอย่างไม่เคยเป็น เกิดอะไรขึ้นกับร่างกายกัน ใบหน้าจิ้มลิ้มค่อยๆเอี้ยวกลับไปมองร่างเปลือยของผู้ชายบนเตียง ซึ่งเป้าสายตากำลังนอนคว่ำหน้าอวดเพียงรอยสักบนแผ่นหลังกว้าง หญิงสาวเงียบไปเมื่อไม่รู้ว่าเธอควรรู้สึกแบบไหน ความสับสนตีตื้นขึ้นมาให้ซอเปียต้องรีบสะบัดหน้า แล้วกัดฟันดันตัวลุก เดินขาสั่นไปเก็บเสื้อบนพื้นเย็นเฉียบขึ้นมาสวมใส่ เมื่อเดินออกไปยังห้องโถงใหญ่ในผับ ก็ไม่พบผู้ร่วมงานวันเกิดของไอคิวเลยสักคน เธอจึงตัดสินใจโทรเรียกลูกพี่ลูกน้องให้มารับ เพราะขืนฝืนขับรถไปมีหวังได้ประสบอุบัติเหตุแน่ "เลือดใคร" เสียงเจ้าของร่างเปลือยช่วงบนตีหน้ายุ่งเมื่อกลับออกมาจากห้องน้ำก็เพิ่งสังเกตเห็นคราบเลือดเปรอะเปื้อนตามผ้าปูที่นอนสีเทา มันแห้งผากกระทั่งมองดูก็สัมผัสได้ถึงความแข็งตัวบนเนื้อผ้า ลมหายใจพ่นออกหนักๆพลางเสยผมเปียกชุ่มขึ้น ละความสนใจจากคราบดังกล่าวจากนั้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าตัวใหม่ อีกประเดี๋ยวเดียวก็ถึงเวลาเดินทางไปขึ้นเครื่องกลับไปเรียนต่อตามแพลนที่วางเอาไว้ในต่างแดน ...ไม่ว่าเมื่อคืนวานเขาจะเผลอมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกลับใคร นั่นก็ไม่ได้แปลว่าชีวิตนี้จะต้องมาตามรับผิดชอบอีกฝ่ายเป็นพระเอกหน้าหล่อในละครน้ำเน่า เขามีแพสชันในชีวิตเกินกว่าจะนั่งใส่ใจเรื่องเล็กน้อยเหล่านี้ อีกอย่าง... หวังว่าผู้หญิงคนนั้นจะไม่โง่พอ ถึงขั้นปล่อยให้ตัวเองท้อง ครั้งแรกเหรอ เหอะ! เขาไม่ได้พึงพอใจเลยสักนิด