จะรักหรือจะร้าย

นายแพทย์ศิรวิทย์ หรือหมอซี อายุ 38 ปี หมอหนุ่มหน้าตาดีที่ครองตัวเป็นโสดมาตลอดหลายปี เพราะอกหักจากความรักเมื่อ 10 ปีที่แล้วพยาบาลน้อยใหญ่ต่างส่งยิ้มตาหวานให้เขามากมาย ไม่ว่าจะเป็นแม่หม้ายเนื้อหอม สาวโสด สาวไม่โสด หรือแม้กระทั่งญาติคนไข้ที่ให้ความสนใจคุณหมอศิวัฒน์ ขวัญใจของสาวๆทุกคนกันเป็นแถว แต่เขากลับไม่สนใจใครเลยสักคนหมกหมุ่นทำแต่งานทุกวันและในหัวของเขาก็มีแต่เรื่องวานเท่านั้นจริงๆ “เชิญคนไข้ท่านต่อไปได้เลยครับ...” หมอศิรวิทย์บอกให้พยาบาลตามคนไข้คนต่อไปเข้ามาพบ “....” “เชิญนั่งครับ...” เขาบอกให้คนไข้ที่กำลังเดินเข้ามานั่งลง แล้วพอเขาเงยหน้าขึ้นก็ต้องตกใจ เพราะคนที่นั่งตรงหน้าเขาเป็นเด็กนักศึกษาสาวที่กำลังส่งยิ้มหวานมาให้เขาอยู่ “คุณมีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ..? ปรึกษาหมอได้นะครับ...” เขาถามเธอออกไปเพราะเห็นเธอเอาแต่ยิ้มแล้วก็จ้องมองเขา “หนูปรึกษาคุณหมอได้ทุกเรื่องเลยจริงๆหรอคะ...?” เธอยื่นหน้าเข้ามาใกล้เขา “เอ่อ...ครับ” เขาถอยห่างเล็กน้อย “ดีจังค่ะ ทำไมคุณหมอใจดีจัง” “ผมว่าคุณช่วยนั่งดีๆก่อนดีกว่านะ แล้วคุณก็รีบพูดปัญหาของคุณมาเถอะ...” เขาดันตัวเธอให้ไปนั่งลงดีๆที่เก้าอี้ของเธอ “หนู...ไม่รู้จะพูดเรื่องอะไรดี” เธอมองเขาด้วยสายตาหวานเยิ้ม “เรื่องที่คุณจะปรึกษาเป็นปัญหาอะไรก็ได้ที่คุณรู้สึกเครียดหรือไม่สบายใจ เช่น ปัญหาอกหัก ปัญหาครอบครัว ปัญหาการเรียน ปัญหาความสัมพันธ์ ตลอดจนปัญหา..” “งั้นถ้าหนูปรึกษาคุณหมอเรื่องความรักก็ได้ใช่ไหมคะ...?” คุณหมอยังพูดไม่ทันจบเธอก็พูดแทรกขึ้นมาก่อน จนคุณหมอมองเธอด้วยสีหน้าไม่ชอบใจนักที่เธอดูเป็นเด็กไม่มีมารยาทเอาซะเลย แต่ก็ไม่อยากถือสาเพราะคิดว่าเธอคงจะป่วยมาถึงได้มาหาหมอที่นี่ “ได้ครับ ทุกเรื่องเลย คุณระบายออกมาได้เลย...” “คือ...หนูแอบชอบผู้ชายที่อายุมากกว่าหนูนะคะ หนูก็ไม่รู้ว่าทำไมหนูถึงชอบเขาทั้งที่เขาแกกว่าหนูตั้ง 10 กว่าปี....” เธอพูดไปยิ้มไปแล้วก็จ้องไปที่ใบหน้าของเขาจนเขาเริ่มรู้สึกแปลกๆ “เขาดูอบอุ่นแล้วก็ใจดีด้วยนะคะ ผู้หญิงทุกคนที่เห็นยังชอบเขาเลย แต่เขาก็ไม่ชอบใครสักคน หนูควรจะทำยังไงให้เขาชอบหนูดีค่ะคุณหมอ..?” เธอพูดไปก็ส่งตาหวานให้เขาไป จนเขาต้องรีบหลบสายตาเพราะเริ่มรู้แล้วว่าเธอกำลังอ่อยเขาอยู่ “หมอว่าเรื่องที่คุณมาปรึกษาหมอ ไม่น่าเกิดปัญหาจนทำให้คุณเครียดได้นะครับ...” “หนูเครียดจริงๆค่ะ หนูไม่รู้ต้องทำยังไงให้เขามาชอบหนูจริงๆ...” “เรื่องนี้หมอคงให้คำปรึกษาคุณไม่ได้ เพราะคุณต้องไปถามเขาเอง...” “หนูก็ถามอยู่นี่ไงคะ...” “....” หมอศิรวิทย์มองหน้าเธออย่างอึ้งๆ “หนูอยากรู้ว่าหนูต้องทำยังไงคุณหมอถึงจะชอบหนูคะ...?” เธอยื่นใบหน้าเข้าไปใกล้ใบหน้าของเขาอีกครั้ง เขาอึ้งไปทันทีที่ได้ยินเธอถามแบบนี้ “หนูแอบชอบคุณหมอมาตั้งนานแล้ว แต่คุณหมอไม่เคยสนใจมองหนูเลย หนูต้องทำยังไงให้ที่จะให้คุณหมอหันมาชอบหนูหรอคะ...?” เขาเริ่มไม่พอใจจึงลุกขึ้นยืนด้วยความโกรธ “นี่คุณ...ผมว่ามันไม่ใช่เวลาที่คุณจะมาทำอะไรเล่นๆแบบนี่นะ นี่มันเป็นเวลาที่ผมต้องตรวจคนไข้ ถ้าคุณไม่หยุดผมจะเรียกพยาบาลให้พาคุณออกไปนะครับ..” “หนูไม่ออกจนกว่าคุณหมอจะบอกว่าหนูควรจะทำยังไง ถึงจะให้คุณหมอชอบหนูและยอมคบกับหนูเป็นแฟน..” เธอทำท่ากอดอกดื้อรั้นจนเขาไม่พอใจ “นี่เธอจะบ้าหรือไง เป็นเด็กเป็นเล็กมาขอผู้ชายเป็นแฟนไม่มียางอาย...” “หนูไม่อาย ก็หนูบอกว่าชอบคุณหมอไงคะ หนูจะเอาคุณหมอทำแฟนให้ได้คอยดู..” “ฉันไม่ใช่เพื่อนเล่นของเธอนะ ออกไปได้แล้ว...” เขาเริ่มโกรธจัดจึงไล่ให้เธอออกจากห้อง “หนูไปก็ได้...แต่หนูจะต้องทำให้คุณหมอยอมมาคบกับหนูให้ได้...ชิส์” เธอพูดจบก็สบัดหน้าเดินออกไป จนเขามองตามออกไปอย่างรู้สึกไม่พอใจเอามากๆ เขาทิ้งตัวลงนั่งอย่างคนหมดแรง นี่มันเป็นเรื่องบ้าชัดๆอยุ่ดีๆเขาก็โดนเด็กกระโปโลที่ไหนไม่รู้มาขอเป็นแฟน “ฟันยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมอยากจะมีแฟน ยัยเด็กกะโปโล...”