Mistress ชู้

@โรงอาหารกลาง มหาลัย DU            “กรี๊ดดด!!” เสียงกรีดร้องของสาวๆในโรงอาหาร เรียกความสนใจให้ทุกคนหันไปมองการมาของใครบางคนได้เป็นอย่างดี “ใครวะแก?” ซินปลายสายตาหันไปมอง ก็เจอกับหนุ่มหล่อมาดเท่ห์ที่ทำให้สาวๆใจละลาย กำลังสาดรอยยิ้มของเขาให้กับทุกคนอยู่เธอจับจ้องอย่างสนใจทันที “พี่พอร์ช วิศวะปี 4” เป็นมิ้นที่เฉลยว่าใครคนนั้นเป็นใครเจ้าแม่กรมคลังข่าวประจำกลุ่มซะอย่าง ไม่พลาดอยู่แล้ว “หล่อจัง~” ส่วนน้ำ สาวเรียบร้อยประจำกลุ่มก็คล้อยตามอย่างช่วยไม่ได้ แต่ยกเว้นฉันไว้สักคน! ฉันไม่เคลิ้มไปกับหน้าตาหล่อเหลาแต่ภายในร้ายยิ่งกว่าปีศาจแบบนั้นหรอก เขามันก็แค่ผู้ชายสารเลว!!! ทั้งเลวทั้งชั่ว!! “ได้ข่าวว่าร้ายจะตาย” ฉันเปรยออกไปและไม่สนใจเหตุการณ์ตรงหน้าอีก คว้าโทรศัพท์มาเข้าไลน์ แต่ก็ยังเห็นรูปอีพี่พอร์ชจากบรรดาเพื่อนๆในคณะที่ส่งรูปมาวี๊ดว๊ายกันใหญ่ในกรุ๊ปแชท “ใช่! แกพูดถูกเลยเอย ร้ายมาก!” มิ้นยิ้มมุมปากแล้วบอกเพื่อน “นั่นแหละยิ่งน่าสนใจ” ทว่าซินกลับกอดอกเอาขาไขว้ห้างแล้วมองพี่พอร์ชอย่างพอใจสุดๆ สาวมั่นประจำกลุ่ม ลองได้เล็งอะไรไว้แล้ว นางจะไม่ยอมถอยง่ายๆ “ที่ว่าร้ายน่ะ ร้ายยังไงหรอแก” น้ำถามอย่างกล้าๆกลัวๆ “คบผู้หญิงไม่เงิน 3 เดือน เจ้าชู้ กะล่อน เจ้าเล่ห์” มิ้นสาธยาย ก่อนหัวเราะนิดๆแล้วพูดต่อ “และเขาว่ากันว่า ‘เยดุ’ อันนี้ไม่รู้ว่าข้อดีหรือข้อเสียนะ” พูดจบก็ขำคิกคัก ซินกัดปากและยิ้มใส่มิ้นอย่างพอใจในข้อมูล “ยะ...เยดุหรอ?” แต่น้ำที่ฟังอยู่ทำท่าแหยงๆ “ทำท่ากลัวไปได้! ทำตัวเป็นคนใสซื่อเนี่ย! คิดว่าน่ารักหรอยะ!” ซินเอ็ดน้ำจนหน้าเสียเข้าให้ “น่ารำคาญ!!” ฉันส่ายหน้าให้กับซินที่ชอบว่าเพื่อนอีกแล้ว นิสัยเอาแต่ใจไม่เปลี่ยน ก็อย่างว่า นางโดนเลี้ยงตามใจมาตั้งแต่เด็กๆ แต่ถึงแม้จะมีนิสัยพูดตรงเกินไปจนเกือบเป็นพูดหักหน้าคนอื่นอยู่บ้าง แต่เวลาใครมาทำอะไรเพื่อนนาง นางก็ฟาดไม่ยั้ง นี่ล่ะมั้งคือสิ่งที่ทำให้ฉันพอจะหยวนๆให้ได้ “ไม่เอาน่า จะด่าเพื่อนทำไม” ฉันปรามซิน “ก็น้ำมันชอบขัดอารมณ์ฉันทุกที!” ซินกระแทกเสียงใส่ฉันแทน ฉันเลยเงียบลง อารมณ์ขึ้นแบบนี้ปะทะไปก็ทะเลาะกันเปล่าๆ “พี่เขาเต้นเก่งด้วยนะ” มิ้นที่เห็นท่าว่าสถานการณ์ไม่ดีรีบขัดขึ้น เรียกความสนใจของซินให้หันไปสนใจมิ้นแทน มิ้นคบกับซินมาตั้งแต่สมัยประถมแล้วล่ะ และนางเป็นคนที่รู้ดีว่าต้องจัดการซินยังไง ส่วนฉันถ้าไม่พอใจบางครั้งก็เถียงบางครั้งก็เงียบเอา ส่วนน้ำ ทำได้แต่ก้มหน้านิ่งเพราะนางเป็นคนไม่สู้คนเท่าไหร่ “มีคลิปด้วยนะ” มิ้นหยิบมือถือมาเปิดคลิปให้ซินดู “เอวดีอ่ะ” ซินกัดปากแล้วมองพี่พอร์ชเต้นเลื่อยเอวขึ้นลง “กามนะแกอ่ะซิน” มิ้นแซว “อย่ามาด่าฉัน แล้วแกไม่กามหรอมิ้น กดไลท์คลิปพี่พอร์ชไว้เนี่ย” ซินสวนกลับ “ก็ดูแล้วน้ำเดินดี” มิ้นบอกแล้วหัวเราะ ฉันส่ายหน้าให้กับเพื่อนสองคนที่พูดเรื่องใต้สะดือได้อย่างออกรส ฉันไม่ใช่สาวเรียบร้อยอะไรอยู่แล้ว คบกันมาก็ชินแล้วเรื่องพวกนี้ “แล้วตอนนี้พี่เขามีแฟนหรือยังวะ” ซินยังสนใจถามต่อ “เห็นว่าโสดนะ” “หล่อขนาดนี้โสดได้ไงวะ” “ก็อย่างที่บอก เจ้าชู้จะตาย ไม่มีใครหยุดพี่พอร์ชได้หรอก” มิ้นบอกข้อมูลให้เพื่อนรู้ “แล้วถ้าฉันทำได้ล่ะ” ซินคิดขึ้นมาอย่างท้าทาย“ถ้าฉันหยุดเขาได้ล่ะจะเป็นไง” “จะเล่นกับไฟหรอแก” น้ำถามขึ้น ที่น้ำยังอยู่กลุ่มเราได้ก็เพราะเป็นคนหายโกรธง่ายเนี่ยแหละ “ใช่” ซินว่า จับจ้องไปที่พี่พอร์ชราวกับอยากสยบเสือตัวนี้ “เสือมันก็คือเสือ ระวังไว้ด้วยก็ดี” ฉันเตือน แต่ก็รู้ดีว่าพูดไปก็เท่านั้น เพราะซินถ้าถูกใจอะไรขึ้นมาแล้ว ไม่มีอะไรขวางนางได้ “เสือก็เสือสิ ฉันจะสยบให้มาอยู่แทบเท้าเอง” ซินบอกด้วยสายตามุ่งมั่น