ตอนที่ 1 สะกดรอยตาม
ตอนที่ 1 สะกดรอยตาม
"อ๊ะ!!" เสียงร้องอุทานตกใจของหญิงสาวร่างบางนามว่า กี้ ดังขึ้นที่หน้าห้องคอนโดหรูของเธอ เมื่อตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงคืนกว่าแต่คนตัวเล็กเจ้าของห้องพึ่งกลับมาถึงกำลังจะเปิดประตูห้อง แต่ทว่ากลับโดนมือปริศนาปิดปากอยู่ นี่คอนโดเธอหรูขนาดนี้ยังมีโจรขึ้นมาได้อย่างนั้นเหรอ? หญิงสาวคิดใจในพลางดิ้นขลุกขลักจนมือปริศนาปล่อยให้เธอเป็นอิสระ ยิ่งเห็นหน้าคนที่บุกมาเวลานี้เธอยิ่งนึกโมโห
ปึ่ก! ปึ่ก
มือเล็กทุบตีไปตามร่างสูงหนาบึกที่ยืนมองหน้าเธอนิ่งๆ ไม่แปลกใจเลยที่คนคนนี้จะขึ้นมาถึงห้องเธอได้เพราะเขามีคีการ์ดน่ะสิ เลิกกันไปแล้วแต่อีกคนกลับไม่ยอมเอามาคืนให้เจ้าของห้องตัวจริงอย่างเธอ หญิงสาวมองหน้าแฟนเก่าอย่างโกรธเคืองที่อยู่ๆ มาทำให้เธอตกใจแบบนี้ ร่างสูงเห็นว่ากี้มองอยู่ด้วยใบหน้าไม่สบอารมณ์ก็คว้าตัวร่างบางไว้แน่นดันหลังให้เปิดประตูห้อง
"ไอ้บ้า! ปล่อยฉันนะ ปล่อย!!" กี้ดิ้นพร้อมพยายามส่งเสียงดังขึ้นเมื่อเห็นว่า คิว เข้ามาจับตัวเธออีกครั้ง เลิกกันแล้วก็ควรจบๆ กันไปสิจะมาตามกวนเธอแบบนี้ไปเพื่ออะไรอีก
"เงียบ!"
"ไม่นะ อื้อๆ ปล่อยยยยย"
"ถ้ายังแหกปากอยู่อีกฉันจะจับเธอแก้ผ้าแล้วกระแทกตรงนี้แหละ"
"ไอ้บ้าคิว!!"
"อยากลองดีงั้นเหรอ?" คิวเอ่ยถามอย่างยียวนในความคิดของกี้
"........"
"รีบเปิดประตูซะก่อนที่ฉันจะเอาเธอหน้าห้อง" คิวว่าพลางคว้าหมับเข้าที่หน้าอกของกี้เค้นแรงๆ กี้มองหน้าคิวอย่างจะกินเลือดกินเนื้อเบนสายตาไปมองที่กล้องวนจรปิดก่อนจะรนรานใส่รหัสเข้ามาในห้อง
"มาทำไม!!!?" ทันทีที่เข้ามาในห้องคิวก็เดินตัวปลิวไปนั่งที่โซฟาหน้าทีวีอย่างสบายอารมณ์ ปล่อยให้กี้มองตามอย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนที่ร่างบางจะตะเบ็งเสียงถาม
"มาหาเมีย" คิวตอบออกมาเสียงเรียบ
"เหอะ! ถ้าอย่างนั้นนายคงมาผิดห้องแล้วล่ะ" กี้ยกมือขึ้นกอดอกเชิดหน้าไปทางคิวที่มองหน้าเธออยู่ก่อนแล้วด้วยสีหน้าที่เธอเองก็เดาอารมณ์เขาไม่ถูก
"งั้นเหรอ?"
"อย่ามาแตะตัวฉัน!" คิวก้าวช้าๆ เข้ามาประชิดตัวกี้ แต่หญิงสาวกลับเบี่ยงตัวหลบมือหนาที่ยื่นมาหมายจะจับแขนเธอ
"มาคุยกันดีๆ กี้"
"ไม่คุย!!"
"หึ!"
"กรี้ดดดดดดดดด ปล่อยนะ ปล่อย!!" ร่างบางลอยหวือขึ้นตามแรงยกของเขา คิวอุ้มกี้พาดบ่าเดินดุ่มๆ เข้าไปในห้องนอนที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี ถึงแม้ว่าจะไม่ได้เข้ามาในห้องนี้นานเป็นเดือนแล้วเขาก็ยังจำทุกอย่างได้ดี ไม่เคยลืม! เหมือนกับที่เขาไม่เคยลืมผู้หญิงที่พาดอยู่บนบ่าคนนี้
พรึ่บ
"ฉันจุกนะ! ทิ้งลงมาได้ ออกไป!!!" กี้โวยวายที่โดนคิวจับทุ่มลงบนเตียงนอนไม่เบาแรงนักคิวโน้มตัวลงไปคร่อมกี้ไว้ มองหน้าแฟนเก่าแต่กลับไม่ยอมพูดอะไรออกมา ตลอดเวลาหนึ่งเดือนที่เลิกกันไปเขาก็ไม่สามารถติดต่อเธอได้เลยไม่ว่าจะช่องทางไหน แม้จะมาดักเจอคอนโดเจ้าตัวก็แล้ว เพราะเธอกลับห้องไม่ตรงเวลาสักวัน ที่จริงเขามีคีการ์ดเธอจะแอบขึ้นมาตอนเธอหลับเขาก็เกรงใจอีกคนไม่อยากรุกล้ำความเป็นส่วนตัวของหญิงสาว ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาอยากมาง้อขอคืนดีแต่เห็นปฏิกิริยาของกี้แล้วเขาเองก็กลัว!
กลัวว่าจะเสียเธอไปจริงๆ จึงปล่อยเวลาให้เธอได้ใจเย็นมากกว่าวันนั้น วันที่ทั้งสองเลิกกัน ไม่สิ! เธอต่างหากที่เป็นคนบอกเลิกเขา
จนเมื่อกลางวันเขาบังเอิญเจอเธอไปนั่งระริกระรี้ทานข้าวกับผู้ชายคนหนึ่งที่เขาไม่รู้จัก ไม่เคยเห็น เขาเลยแอบสะกดรอยตามเธอมา
"จะมองหน้าอีกนานไหมปล่อยฉันได้แล้ว" กี้เบนหน้าหนีสายตาที่คิวมองมา เธอไม่อยากมองแม้แต่หน้าคนที่กล้าหักหลังเธอ เหอะ!
"วันนี้ไปไหนมา" คิวเค้นเสียงถามอย่างกลั้นอารมณ์ เขาไม่อยากสติหลุดแล้วโวยวายใส่เธอ แค่นี้สถานการณ์ระหว่างเราก็แย่มากพอแล้ว
"........." กี้นอนเงียบถ้าถามแบบนี้ออกมาโดยนิสัยคิวที่เธอรู้จักเป็นอย่างดี วันนี้คิวคงรู้แล้วว่าเธอไปไหนมาบ้าง ไม่อย่างนั้นอีกคนคงไม่โผล่หัวมาให้เธอเห็นหรอก
"ฉันถาม!!"
"แล้วนายมายุ่งอะไรด้วย!!"
"เธอลืมไปแล้วเหรอว่าเธอเป็นเมียฉัน"
"เหอะ! นายมันก็แค่ผัวเก่า"
"!!!!!"