Love Plan รักผิดคิว

PLAN 7

“อย่าเล่นตัวเลยน่า” วุฒิก้มลงกระซิบบอกเสียงพร่าชิดใบหู แล้วฉกจูบลงบนแก้มใสอย่างฉวยโอกาส เขาถูกใจเนยมานานแล้ว เพราะกิตติศัพท์ของเจ้าตัวเป็นที่เลื่องลือจนคนรู้กันทั่ว ใครต่อใครก็พูดว่าถ้าได้ลองสักครั้งจะรู้จักว่าสวรรค์จริงๆ มันเป็นยังไง

เขาพยายามเข้าหาก็ตั้งหลายครั้ง แต่ไม่ว่ายังไงอีกฝ่ายก็ไม่เล่นด้วย แถมยังตั้งป้อมแสดงความรังเกียจ คอยส่งสายตาดูถูกมาให้ในทุกๆ ครั้งที่บังเอิญได้สบตา จากที่แค่อยากเข้าหาก็กลายเป็นความอยากได้ และกลายเป็นความอยากเอาชนะในที่สุด

อยากทำให้ศิโรราบ อยากทำให้ยอมแพ้ อยากทำให้ร้องครวญครางเรียกชื่อเขาอย่างไม่เป็นภาษา

เห็นสายตาและท่าทางของวุฒิ เนยก็รับรู้โดยสัญชาตญาณว่าอีกฝ่ายคงไม่ปล่อยตัวเองไปง่ายๆ อย่างแน่นอน จากที่แสดงอาการแข็งขืนก็แปรเปลี่ยนเป็นโอนอ่อน สองมือที่เคยผลักไสยกขึ้นโอบรอบคออีกฝ่ายพร้อมกับลูบท้ายทอยเบาๆ ใช้ร่างกายบดเบียดยั่วยวนจนสัมผัสได้ถึงการตื่นตัวภายใต้ร่มผ้า

“ยอมแพ้แล้วหรือไง” ท่าทางที่เปลี่ยนไปกะทันหันของเนย ทำเอาวุฒิแปลกใจไม่น้อย คิ้วข้างหนึ่งเลิกขึ้นเป็นเชิงถาม ท่อนแขนที่โอบรอบเอวบางเพิ่มน้ำหนักมากขึ้น

“ก็ถ้าไม่ยอมจะปล่อยหรือไง” เนยว่าพร้อมกับขยับคอเสื้อตัวเองให้เปิดกว้าง เชื้อเชิญให้วุฒิลงมือกับตัวเองได้ถนัด

“ว่าง่ายๆ แบบนี้สิถึงน่ารัก” วุฒิบอกเสียงพร่าก้มหน้าซุกไซ้ที่ลำคอระหงตามคำเชื้อเชิญทันทีอย่างไม่นึกสงสัยอะไรแม้แต่น้อย เพราะโดนความหื่นกระหาย และเสน่ห์เย้ายวนที่เนยจงใจปล่อยออกมาครอบงำ

“อื้อ...อย่างนั้นแหละ” เนยแกล้งทำเสียงครางกระเส่าราวกับชอบนักหนาในรสสัมผัสที่วุฒิพยายามปลุกเร้า ฝ่ามือทั้งสองข้างของตัวเองลูบไล้สะเปะสะปะไปตามลำตัวหนาของอีกฝ่าย

วุฒิเห็นอาการโอนอ่อนของเนยก็ยิ่งย่ามใจ เริ่มบดเบียดร่างกายตัวเองกับลำตัวเล็กของเนยหนักหน่วงยิ่งขึ้น ริมฝีปากลากไล้ฝากร่องรอยแห่งความหยาบโลนไปทั่วลำคอขาวผ่อง มือข้างหนึ่งฟอนเฟ้นสะโพกงอนงามอย่างรุนแรง ส่วนอีกข้างก็พยายามจะปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาของเนยออกจนแทบจะเป็นกระชาก

วุฒิทำทุกอย่างด้วยความรุนแรงและรีบร้อน เพราะกลัวโอกาสงามๆ ตรงหน้าที่ได้รับจะหายไป อยากจะฉีกกระชากและกระแทกกระทั้นตัวตนเข้าไปในตัวบางๆ ของเนยใจจะขาด ในหัวตอนนี้มีแต่ภาพการร่วมรักอันเร่าร้อนของตัวเองกับอีกฝ่ายอยู่เต็มไปหมด

ในขณะที่วุฒิกำลังลงมัวเมาอยู่ในหลุมเสน่หาที่ขุดดักเอาไว้นั้น เนยก็แทบจะกลั้นใจตายกับทุกสัมผัสที่อีกฝ่ายมอบให้ ใบหน้าสวยหวานยับยู่ด้วยความขยะแขยง ริมฝีปากจวนเจียนจะขย้อนเอาของเก่าออกมาอยู่รอมร่อ ยิ่งเวลาที่ลิ้นของอีกฝ่ายลากไล้ดูดดึงตรงต้นคอมันพานให้อยากจะอัดอีกฝ่ายให้คว่ำ แต่สิ่งที่แสดงออกมาได้นั้นต้องฝืนใจให้สวนทางกับความรู้สึกของตัวเองทั้งหมด

เนยให้ความร่วมมือกับวุฒิเต็มที่อย่างไม่เกี่ยงงอน บางครั้งยังแกล้งส่งเสียงครางเบาๆ กระตุ้นอารมณ์อีกฝ่าย ทำตัวราวกับเคลิ้มตามซะเต็มประดา จนกระทั่งเห็นว่าอีกฝ่ายลดการระวังตัวลง เพราะมัวแต่สนใจที่จะรวบหัวรวบหางตัวเองอยู่

แขนสองข้างที่เคยโอบรอบคอของวุฒิก็ค่อยๆ ลดลงช้าๆ อย่างไม่รีบร้อน ใช้ฝ่ามือลูบไล้ไปทั่วแผ่นอกตรงหน้าอย่างใจเย็นที่สุดเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายล่วงรู้ถึงความคิด ลากต่ำลงมาเรื่อยๆ จนถึงจุดหมายที่ต้องการ ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกันกับที่อีกฝ่ายถอยห่างจากซอกคอ และกำลังจะยื่นริมฝีปากเข้ามาบดจูบ เนยจึงใช้ช่วงจังหวะนั้นบีบเข้าไปที่กล่องดวงใจของวุฒิเต็มแรง

“โอ๊ย!!!” วุฒิแหกปากดังลั่น อารมณ์วาบหวามที่บรรจงสร้างถูกพัดหนีหายกระเจิดกระเจิงไปหมด ใบหน้าเขียวคล้ำบิดเบี้ยวไปด้วยความทรมาน ฝ่ามือที่เคยฟอนเฟ้นไขว่คว้าร่างกายของเนย ตอนนี้กลับพยายามผลักไสไล่ส่งอย่างสุดชีวิต

เนยเห็นท่าทางทุรนทุรายของวุฒิแล้วก็ยกยิ้มออกมาอย่างสะใจ ก่อนที่มือซึ่งกำเจ้าหนูน้อยของอีกฝ่ายเอาไว้จะบรรจงบีบลงไปอีกครั้ง เพื่อเอาคืนที่อีกฝ่ายมาทำตัวรุ่มร่ามและพูดจาไม่รู้ฟัง ยิ่งเห็นอีกฝ่ายดิ้นก็ยิ่งลงน้ำหนักมือลงไป ตั้งใจว่าจะเอาให้สืบพันธุ์ต่อไม่ได้เลย

“อีตุ๊ดเนย! มึงปล่อยมือเดี๋ยวนี้เลยนะ” วุฒิตะคอกใส่เนยอย่างเกรี้ยวกราด หมดสิ้นแล้วถึงคำหวานหูก่อนหน้า เผยหมดถึงสันดานชั่วช้าที่เป็นตัวตนจริงๆ ของตัวเอง ง้างหมัดขึ้นสูงหมายจะชกลงบนใบหน้าหวานๆ ของเนยเพื่อเอาคืน

ทางด้านเนยเมื่อเห็นแบบนั้นก็ลงน้ำหนักบีบลงไปที่เจ้าหนูของอีกฝ่ายเพิ่มขึ้น แถมยังขยี้บิดซ้ายบิดขวาราวกับจะทำให้มันขาดคามือ ทำเอาวุฒิที่กำลังอยู่ในอารมณ์ดุดันแววตาอาฆาตต้องร้องโอดโอยออกมาอีกครั้ง

“มึงว่าใครตุ๊ด ห๊ะ!” เนยถามเสียงลอดไรฟันพร้อมกับบิดเจ้าหนูในมือไม่หยุด ถึงเขาจะเป็นเกย์และระริกระรี้อยากมีผัวก็จริง แต่ไม่ได้แปลว่าจะชอบให้ใครมาตราหน้าด่าทอว่าตุ๊ดหรอกนะ แล้วทำมาเป็นเหยียดเพศของเขาทั้งๆ ที่เมื่อกี้อยากฟันเขาใจจะขาด ไอ้กระจอกเอ๊ย!

“โอ๊ย!! สัด! แน่จริงมึงมาต่อยกับกูตัวต่อตัวสิวะ อย่ามาทำหน้าตัวเมียแบบนี้” วุฒิออกปากท้าตีท้าต่อยกับเนยด้วยความโมโหปนเจ็บแทบใจจะขาด เพราะอีกฝ่ายบีบลงมาไม่ยั้งและไม่มีท่าทีที่จะปล่อยง่ายๆ ครั้นจะใช้กำลังบังคับให้ปล่อย กำลังวังชาที่มีก็โดนความทรมานโจมตีจนแทบไม่เหลือแล้ว

“ปล่อยให้โง่ดิ” เนยเบะปากพร้อมกับไหวไหล่ส่งให้ ไม่กระโจนลงไปกับคำท้าทายตามที่อีกฝ่ายต้องการ ก็อย่างที่บอกว่าปล่อยก็โง่ ถึงจะเป็นผู้ชายเหมือนกันก็จริง แต่แล้วมันยังไงล่ะ ในเมื่อจิตใจเขาไม่ได้มาดแมนเป็นชายชาติทหารเลยสักนิด วันๆ ก็เอาแต่ดูแลรักษารูปร่างหน้าตาตัวเองให้มันผอมเพรียว เสริมเสน่ห์ไว้ตกผู้ชายก็เท่านั้น ออกกำลังก็มีบ้างเพื่อรักษาสุขภาพที่ดี แต่ไม่มีซะหรอกที่จะทำเพื่อให้ดูแข็งแกร่งไว้ต่อยตีกับใคร เพราะฉะนั้นอย่ามาชวนเขาให้ใช้กำลัง เขาไม่สันทัด!

เมื่อบีบขยี้กล่องดวงใจของวุฒิจนพอใจในที่สุดเนยก็ยอมปล่อยมือ และทันทีที่วุฒิได้รับอิสระเจ้าตัวก็ทรุดลงไปกองกับพื้นอย่างหมดสภาพ นอนขดตัวงอใช้สองมือประคองลูกชายสุดรักของตัวเองเอาไว้อย่างหวงแหน ใบหน้าเหยเกแทบดูไม่ได้ เนยมองสภาพอนาถลูกตาของวุฒิอย่างสมเพชแล้วเบะปากออกมา หันหลังตั้งใจจะเดินกลับออกไปทางเดิม แต่แล้วก็หยุดชะงักเดินกลับมาหาวุฒิอีกครั้ง

“อะไร!” วุฒิตะคอกถามออกไปเสียงแข็ง มองใบหน้าของเนยที่มาหยุดยืนอยู่ข้างตัวอย่างเคียดแค้น ภายในหัวมีแต่แผนการเอาคืนเนยอยู่เต็มไปหมด ซึ่งเนยไม่ได้ตอบอะไรวุฒิกลับไปนอกจากส่งยิ้มหวานแบบที่ชอบใช้เวลาอ่อยคนอื่น ถ้าเป็นในเวลาปกติวุฒิเองก็คงจะเคลิ้มตามไปแล้ว แต่ในตอนนี้รอยยิ้มหวานๆ ของเนยมันชวนสยองยังไงก็ไม่รู้

และวุฒิก็ได้คำตอบของความหมายในรอยยิ้มหวานๆ ของเนยในวินาทีต่อมา เมื่อเนยยกฝ่าเท้าขึ้นสูงแล้วกระทืบลงมาที่กลางลำตัวเต็มแรง พร้อมทั้งใช้ปลายเท้าบดขยี้ไปมาไม่หยุด แม้จะมีมือกั้นเอาไว้ระหว่างเท้ากับกล่องดวงใจก็ตาม แต่ความระบมที่มีมาตั้งแต่แรกก็ไม่ทำให้มันช่วยอะไรได้เลย

“อ๊าก!!!” เสียงร้องโหยหวนจวนเจียนเหมือนจะขาดใจของวุฒิที่ดังก้องไปทั่วบันไดหนีไฟ เป็นเสียงที่ไพเราะเสนาะหูเนยเป็นที่สุด คนแบบนี้มันสมควรทำให้สูญพันธุ์จะได้ไม่ไปแสดงความแข็งแกร่งของตัวเองกับคนอื่นแบบผิดๆ อีก

คนอย่างไอ้เนยถึงจะโสดมานานและไม่ได้สด ซิงก็ไม่มีมานานแล้ว แถมพ่วงด้วยการชอบอ่อยไปทั่ว แต่มันก็มีจรรยาบรรณในการอ่อยของมัน

มีเมียแล้วไม่ยุ่ง! สวิงกิ้งไม่เอา! มั่วไม่เลือกขอผ่าน! และข้อสุดท้าย…

งานไม่ดีอย่าหวังจะได้แดก!!!