Intro
“ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ”
เสียงต่อต้านจากคนร่างบอบบางที่พยายามดิ้นรนให้หลุดพ้นจากพันธนาการของคนเอาแต่ใจที่รุกล้ำร่างกายเธอไปถึงไหนต่อไหน
“ไม่ปล่อยจนกว่าเธอจะรับปากว่าจะเลิกยุ่งกับพ่อฉัน…ยกเลิกงานแต่งงานซะ!!”
“ทำไม??.....ก็พ่อแกทำให้พ่อฉันล้มละลาย…ที่ไร่ของฉันต้องตกไปเป็นของบ้านแกมันยังไม่พออีกเหรอ??”
มัทนาถามคนที่ทำร้ายจิตใจและร่างกายตรงหน้าอย่างโกรธแค้น เขาข่มขืนหล่อน….และจะทำอย่างนั้นซ้ำๆทุกทีที่มีโอกาส
“ถ้ายังดื้อ….คงต้องใช้ตัวช่วย”
กุญแจมือถูกหยิบมาคล้องข้อมือบอบบางราวกับไม่คิดจะสงสาร มัทนาพ่นคำด่าคนตรงหน้าในขณะที่กายนิ่มขยับดิ้นสุดชีวิต
“ไอ้ชาติชั่ว….ไอ้คิมหันต์สารเลว….แกมันก็ชาติหมาไม่ต่างกับพ่อแก”
คิมหันต์ใช้มือแข็งแรงบีบข้อมือเล็กของคนตรงหน้าจนผิวขาวสะอาดแดงช้ำ น้ำตาเม็ดเล็กหยาดริน บ้าชะมัดทำไมลึกๆเขาต้องใจอ่อนกับผู้หญิงร้ายกาจที่คิดจะฆ่าเขา เคยผลักเขาจมน้ำ เคยตัดสายเบรครถเขา และอีกสารพัดที่ทำเขาเกือบตายมาหลายครั้งหลายครา
“เธออ่อยจนพ่อฉันหน้ามืดตามัว จะเกิดอะไรขึ้นเหรอถ้าพ่อรู้ว่าเธอเป็นเมียฉันแล้ว….ยังจะยอมแต่งงานกับเธออีกไหม??”
เรียวปากกระจับหนาฝังลงไปบนเรียวปากบางที่กำลังจะพ่นคำด่าใส่หน้าเขา ปากเล็กห่อเกร็ง ไม่มีคำไหนมากไปกว่าคำว่าเกลียดและสาปแช่งให้ตระกูลทิวาอนันต์ตายไปทั้งตระกูล
พลัก!!!
เสียงฟันขาวสะอาดของมัทนากัดเม้มลงไปบนลิ้นเปียกของคิมหันต์เต็มเรี่ยวแรงชายหนุ่มสะบัดหน้าหนี รสปร่าของเลือดแผ่ซ่านในอุ้งปากอุ่นน เขาถูกกัดลิ้น!!
“บ้าเอ้ย!!....เธอมันอสรพิษ มากัดลิ้นฉันอย่างนี้เลยเหรอ?.....ได้….อยากได้แบบนี้ใช่ไหม??”
ร่างสูงออกแรงผลักร่างอิ่มสารพัดพิษให้นอนราบลงไปบนเตียง มัทนาหายใจหอบ เหนื่อยทุกทีที่ต้องปะทะกับคิมหันต์ แต่หล่อนหนีไปไหนไม่ได้จนกว่าแผนการจะสำเร็จ
แส้สีดำเมี่ยมถูกหยิบขึ้นมา คิมหันต์ตวัดฟาดมันลงบั้นท้ายงามนั้นเสียงดังฉาดใหญ่ แน่ล่ะมัทนาเจ็บ แต่นี่ยังไม่ถึงครึ่งหนี่งกับที่หล่อนทำกับเขาด้วยซ้ำ
“กรี๊ดดด!!!ไอ้บัดซบ….ฉันเกลียดแก”
“เธอเห็นนี่ไหม??”
คิมหันต์ถอดบอดี้สูทที่ห่มกายอยู่ออก เผยให้เห็นผิวขาวสะอาดตาที่เป็นรอยพุพองชัดเจนที่แผ่นหลังกว้าง
“รอยเทียนหยดที่เธอฝากไว้….ร้ายนักนะ”
ร่องรอยน้ำตาเทียนที่มัทนาเคยวางยานอนหลับในแก้วเหล้าที่เขาดื่มในงานเลี้ยงครบสามสิบปีของไร่ทิวา หล่อนจับเขาผูกกับเตียงและหยดน้ำตาเทียนใส่แผ่นหลังเกลี้ยงเกลานั่นเพื่อข่มขู่ให้เขาเลิกยุ่งกับแผนการของหล่อน
“นี่แค่เสี้ยวหนึ่งเท่านั้นนะ ไหนจะเรื่องที่เธอจ้างคนไปตัดสายเบรครถฉัน แต่ฉันรู้ทันเลยไม่เป็นอย่างแผนเธอ รวมทั้งผลักฉันตกเรือยอร์ชเมื่อเดือนก่อนอีก”
คิมหันต์พูดจบก็ปลดเปลื้องกางเกงแสลคสีดำราคาแพงลงไปกองกับพื้น ขายาวก้าวตรงดิ่งไปหามัทนา
“แล้วทำไมแกถึงไม่ตายไปซะ….ฉันเกลียดแก เกลียดพ่อของแก…มันทำให้ฉันต้องกลายเป็นเด็กกำพร้า”
“ถ้าคิดจะทำลายกัน ก็อยู่เป็นคู่เวรคู่กรรมมันไปอย่างนี้….จนกว่าเธอจะยอมรามือ ฉันถึงจะหยุดใช้ความรุนแรงกับเธอ”
พูดจบร่างสูงสง่าก็ถอดกางเกงขั้นในตัวเขื่องที่ปกปิดท่อนกายข้างล่างออก ขายาวย่างขึ้นคร่อมร่างเล็กที่หายใจรวยรินถูกรัดรึงข้อมือเล็กด้วยกุญแจมือ
คิมหันต์ขึ้นคร่อมร่างงาม บดบี้ริมฝีปากบางสีแดงระเรื่อนั้นอย่างสุดทานทน ทำไมหนอร่างกายเขาจึงปรารถนาหล่อน ทั้งที่หลอนนั้นเกลียดแสนเกลียดครอบครัวเขาราวกับไส้เดือนกิ้งกือ
“กัดอีกสิ….ถ้าเธอกัดลิ้นฉัน…ฉันจะกัดปากเธอ…”
เรียวปากทรงกระจับประกบเม้มอุ้งปากนุ่ม ลิ้นร้อนนั้นดุนดันเข้ามา กลิ่นคาวเลือดซึมออกมาในอุ้งปากอุ่นของสองกายที่แทบหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว เขาพริ้วไหว เร่าร้อนในขณะที่รุกเร้ารุนแรง มัทนาขยับกายร่นหนีแต่เขาก็ตามมาประชิดแนบกาย ฟันสวยขบเม้มบนลิ้นร้าย เตือนตัวเองอย่าเคลิ้มไปกับเขาแต่ช่างเปล่าประโยชน์เมื่อถูกเขาขบเม้มริมฝีปาก กัดแรงๆจนมัทนาดิ้นขลุกขลักก่อนจะเปลี่ยนเป็นนุ่มนวลและเร่าร้อนจนมัทนมาเคลิ้ม ยิ่งสองมือใหญ่นั่นบีบเค้นคลึงกายหล่อนไปทั่ว ล้วงลงไปในชุดราตรีใต้บลาตัวน้อยบดบีบเนินเนื้อนุ่มอิ่มมือ สะกิดยอดถันจนมัทนาหลับตาพริ้ม ความเจ็บปวดสลับซ่านสยิวนั้นทำให้มัทนาเบาหวิวไปหมด
“ฉันบอกเธอแล้วไง…ว่าวิธีนี้ เป็นทางเดียวที่ทำให้เธอแพ้ฉัน”
พูดจบมือหนาก็ยื่นออกไปดึงทึ้งชุดราตรีรัดรึงกายอิ่มสีชมพูอ่อนขับผิวขาวผ่องนั่นให้ยิ่งผุดผาดจนเขาไม่อาจห้ามใจได้
แคว่กกกกก!!!
“ไอ้…ไอ้ระยำ…..ชุดนี่…ตัวเป็นหมื่น”
“จะตัวละกี่บาทก็ช่าง แต่ถ้ามันเป็นของที่พ่อฉันให้เธอไป ฉันก็มีสิทธิ์จะทำอะไรกับมันก็ได้”
มือใหญ่เคล้นเต้างาม บดบีบรุกเร้าจนยอดอกงามแข็งเป็นไตตามความซ่านสยิวที่หมุนวนไปทั้งตัว
“ไอ้…ไอ้….เศษสวะ”
“ว่าไงนะ ด่าฉันใหม่สิ…ฉัจะยิ่งทำให้เธอเสียว”
พูดจบคิมหันต์ก็ใช้โพรงปากอุ่นครอบครองยอดปทุมถันชูชันนั่น งับเบาๆดูดดึงอย่างแสนปราถนา
“ไอ้ถ่อย”
ยังมิวายปากร้ายนั่นยังพ่นคำสาปแช่งออกมาไม่ขาด คิมหันต์ขยับระเรี่ยเชยชิมทั้งกายต่ำลงมาระเรื่อย
“เอาอีกสิ…ด่าฉันอีก…ได้อารมณ์เป็นบ้า”
“คิมหันต์จับสองขาเรียวแหวกออก เผยกลางกายสีชมพูระเรื่อที่มีความฉ่ำชื้นไหลลื่นน่าสัมผัส
แผล็บ…แผล๊บบบ…..
เขาโลมเลียตวัดลิ้นอย่างหิวโหย ออกแรงขบเม้มกัดเบาๆบนจุดเสียว มัทนาดิ้นพร่าอย่างซ่านสยิว
“เมียจ๋า”
คิมหันต์เรียกอย่างที่อยากเรียกมานาน ใช่ มัทนาเป็นเมียเขา และไม่ควรมีใครมาพรากหล่อนไปจากเขาทั้งนั้น
ความใหญ่โตคับแน่นสอดประสานเข้าไปในร่องสาว ความตอดรัดรึงนั่นทำคิมหันต์ตื่นตัวแทบขาดใจ กายกำยำขยับช้าๆ เร่งเร้าจังหวะจนสุดปลายลำ เสียงกระทบน่าบัดสีดังไปทั้งห้อง มัทนาครางอย่างเสียวซ่าน หล่อนเบาหวิว หวิวไปทั้งท้องน้อย เขาครอบครองหล่อนและยังดูดดึงโลมเลียยอดถัน เท่านี้ก็ไม่มีแรงจะต้านทานไฟปราถนาของเขาแล้ว
“อ๊าาา..อูยยยย…ฉันบอกแล้วไง….ถ้าฉันใช้วิธีนี้….ยังไงเธอก็แพ้ฉัน”
พูดจบก็เร่งรัดกระชั้นจังหวะกระทั่งสุดทางรัก คิมหันต์ค่อยๆปล่อยของเหลวขาวขุ่นคั่งเยิ้มแปดเปื้อนเต็มร่องสาว
“ไอ้…ไอ้คนบ้า….แกปล่อยในอีกแล้วนะ!!”
มัทนาก่นด่า
“ทำไมล่ะ??...ก็เธอเป็นเมียฉัน ฉันเป็นคนแรกของเธอด้วยซ้ำ ถ้าฉันจะปล่อยใน แล้วจะทำไม??’
“ออกไปจากห้องฉันได้แล้ว….เดี๋ยวพ่อแกกลับมา เขาฆ่าแกแน่”
มัทนาพูดถึงพ่อเลี้ยงเดชา พ่อของคิมหันต์ หล่อนกำลังจะแต่งงานกับเดชาด้วยเหตุผลบางอย่าง แต่ก็ถูกติมหันต์ขัดขวางมาตลอด มัทนาเพิ่งจะอายุได้เพียง18ปี คิมหันต์ยื่นข้อเสนอให้พ่อของเขารอให้หล่อนอายุ20ปีและเลื่อนแต่งงานไปก่อน ระหว่างนั้นเขาก็จัดการรวบหัวรวบหางหล่อนเสียเอง…จะว่ารักก็คงไม่ใช่ทีเดียว แต่คิมหันต์กล้าพูตรงนี้ว่าเขาไม่อยากให้มัทนาไปเป็นของคนอื่น
“ถามจริงเถอะ…คุณมีอะไรดี พ่อผมถึงหลงขนาดนี้….อ๋อใช่…เด็ดขนาดนี้…พ่อผมต้องหลงเป็นธรรมดา??”
“ไอ้สกปรก…แกออกไปจากห้องฉันเดี๋ยวนี้”
มือเล็กหยิบหมอนบนเตียงเขวี้ยงปาใส่คนที่ระบายยิ้มกวนประสาท คิมหันต์เดินหนีออกมาอย่างเป็นต่อ ที่สุดเกมวันนี้เขาก็ชนะมัทนา
…………………................................................
พี่คิมของเราเขาสายรุนแรงใช้อาวุธฟาดฟัน ยังไงฝากไว้ในอ้อมใจด้วยน้าา บอกเลยคู่นี้เขามวยถูกคู่
คอมเมนท์ให้กำลังใจให้ไรท์ด้วยนะ เค้าได้มีกำลังใจแต่ง ใส่สติ๊กเกอร์มาก็ยังดีเนาะๆๆๆ อ้อนๆ :))