ของหวงของตัวร้าย

"ให้ตาย ทำไมฉันเพิ่งมาอ่านเรื่องนี้นะ นิยายอะไรนี่ สนุกจนวางไม่ลง" แวนด้าแทบจะจิกหมอนขาดเมื่ออ่านมาถึงตัวอักษรสุดท้ายของนิยายเรื่อง 'สงครามเตียง' นิยายเรท18+ ที่เคยมีคนบอกว่าติดท็อปชาร์ตอันดับหนึ่งยาวนานกว่าเรื่องอื่นๆ จากปลายปากกา 'โลกสีเทา' ที่เขียนไว้หลายปีแล้ว แต่แวนด้าเพิ่งเคยได้เห็น ไม่น่าเชื่อว่านี่จะคือเรื่องแรกและเรื่องเดียวที่นักเขียนคนนี้มี แค่อ่านบทนำก็ตรึงใจเธอจนวางไม่ลงแล้วที่ฉากแรกของคุณหนูเล็กซึ่งเป็นเพียงตัวประกอบของเรื่องถูกคนกลั่นแกล้งจนได้มีอะไรกับคนสวน มันทำให้เธอถึงกับน้ำเดินตาม นักอ่านทุกคนรวมถึงตัวแวนด้าด้วยก็ชอบตัวละครแบบคุณหนูเล็ก ที่ถึงแม้จะเป็นแค่ตัวประกอบที่คอยถูกคนนั้นคนนี้รังแกเป็นว่าเล่น แต่พอถึงบทเลิฟซีนเท่านั้น... แม่เจ้าโว้ย! นางก็ดูเร่าร้อนขึ้นมาทันตา บอกเลยใครได้อ่านเป็นต้องกรี๊ด โดยเฉพาะกับฉากระหว่างคุณหนูเล็กกับคนสวน เป็นอะไรที่เดอะเบสมาก คุณไรท์คนเก่งเขาเขียนได้ถึงสุดๆ จนมีนักอ่านหลายร้อยพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า... [ฉันอยากเป็นคุณหนูเล็กเรื่องนี้ อยากโดนของใหญ่ตำ มันฟินมากกก] [โอ๊ยยย ไรท์ขาาา ขอฉากแว่นฟ้าถูกคนสวนกระแทกอีกได้ไหมคะ อยากเห็นนางมีความสุขอีก] [ไรท์คะ ถึงผัวแว่นฟ้าจะเป็นคนสวน แต่แซ่บมากค่ะ ขออีก ขออีก ขออีก] [อยากวาร์ปไปเป็นแว่นฟ้าจังค่ะไรท์ อยากเห็นหน้าคนสวนตอนปล้ำสาวม๊ากกกก] ข้อความสุดท้ายถึงคุณนักเขียนนั่นคือของแวนด้าเอง ก็เธอชอบฉาก NC ของตัวประกอบคนนี้มากกว่านางเอกเสียอีก ถึงเลิฟซีนของคุณหนูแว่นฟ้าจะมีอยู่สองสามฉาก แต่ทุกครั้งที่ได้อ่านมันเข้าถึงอารมณ์มาก บอกตามตรง ถ้าเธอมีผัว ก็คงได้สะกิดผัวชวนเล่นจ้ำจี้กันไปแล้ว คิดดูเถอะว่ามันเร่าร้อนจนฟินมากขนาดไหน แวนด้าอ่านนิยายเรื่องนี้วนแล้ววนอีกจนจำได้ทุกตอน นอกจากคุณหนูเล็กจะตกล่องปล่องชิ้นกับคนสวน ยังมีตัวร้ายสุดหล่ออีกคนที่สร้างสีสันให้นิยายเรื่องนี้มันสนุกสุดเหวี่ยง ทำไมนะหรือ ก็มันมีฉากที่แว่นฟ้าเกือบได้กับตัวร้ายในเรื่องน่ะซี่ ถึงไม่ได้เสร็จสมอุราหมายกันเพราะตัวร้ายมันค่อนข้างโรคจิตเล่นท่ารังแกนางเยอะไปหน่อย อีกทั้งในช่วงจะเข้าด้ายเข้าเข็มกันก็ดันมีคนสวนผัวนางเข้ามาขัดพอดี นางเลยรอดมาได้ แม้ฉากนั้นจะพลาดไม่ถูกตัวร้ายรูปหล่อตอกเสาเข็มใส่ แต่ก็ทำเอาเหล่านักอ่านกรี๊ดลั่นจนหน้านิยายแทบแตก ทุกคนแทบจะยกมงให้กับแว่นฟ้า ยกให้เป็นเจ้าแม่เรท18+ เพราะไม่ว่านางจะเจอกับผู้ชายคนใด ก็เร่าร้อนเรียกความฟินได้เป็นล้านแปด เห็นแล้วใช่ไหมล่ะ ว่าทำไมแวนด้าถึงอยากเป็นแว่นฟ้า "อ๊าาา...ฟินเป็นบ้าเลยนิยายเรื่องนี้" แวนด้าทิ้งตัวลงนอนบนเตียง ตอนนี้เธอชักเริ่มปวดหัวแล้วหลังจากตั้งหน้าตั้งตาอ่านนิยายเรื่อง 'สนามเตียง' จนจบด้วยเวลาหนึ่งวันหนึ่งคืนเต็มๆ เรียกได้ว่า 24 ชั่วโมงที่ผ่านมา เธอไม่ได้หลับได้นอนเลย เป็นเหตุให้เวลานี้ร่างกายเริ่มไม่ไหว สุดท้ายจึงผล็อยหลับไปในที่สุด ในช่วงที่แวนด้าหลับไม่รู้เรื่องรู้ราว เธอรู้สึกได้ถึงอากาศที่ร้อนอบอ้าวมาก ตัวเธอร้อนจัดจนสองมือต้องรีบดึงทึ้งเสื้อผ้าตัวเองออกจากตัว ไม่รู้มันร้อนอะไรนักหนา ขนาดถอดเสื้อผ้าแล้ว ก็ยังไม่ช่วยบรรเทาอาการครั่นเนื้อครั่นตัวที่เหมือนจะเป็นไข้นี้ได้ "ร้อนจัง ทำไมมันร้อนแบบนี้นะ" แวนด้านอนกระสับกระส่ายบนเตียง ผ้าปูเนื้อหยาบๆ ถูกเธอกำแน่นด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ปะทุขึ้นมากะทันหัน นอกจากร้อนจนเหงื่อท่วมแล้ว ร่างกายเธอเหมือนมีกระแสไฟวิ่งปรู๊ดปร๊าดไปตามแขนขา ก่อนมาบรรจบกระจุกรวมอยู่ตรงกลางลำตัว ใจกลางความเป็นหญิงร้อนจัดจนเธอไม่อาจทนนอนเฉยไหวต้องอ้าขาออกกว้าง เอามือตะปบลงบนของสงวนแสนสวยอย่างลืมตัว แต่พอมือตัวเองแตะโดนก็ต้องสะดุ้งโหยงเพราะเสียงต่ำคล้ายคำรามของใครคนหนึ่ง "นั่นใคร" เธอถามทั้งที่ลืมตาขึ้นไม่ไหว แล้วสิ่งที่ได้ยินกลับมาคือเสียงหัวเราะ ผู้ชายเหรอ? เดี๋ยวนะ มีผู้ชายเข้ามาในห้องเธอเรอะ! แวนด้าตกใจสุดขีด คราวนี้เธอลืมตาได้ฉับพลัน ตามองฝ่าความมืดที่มีเพียงแสงจันทร์สลัวลอดผ่านมาทางหน้าต่าง ร่างสูงของคนตรงปลายเตียงมองอย่างไรก็ไม่เห็นหน้า เห็นแต่เพียงร่างกำยำที่ไม่สวมเสื้อผ้าแม้แต่ชิ้นเดียว! นี่มัน...อะไรกันเนี่ย! "ไม่คิดเลยว่าอายุแค่สิบเก้า คุณหนูเล็กก็อยากจะมีผัวจนตัวเนื้อสั่นแล้ว" คุณหนูเล็ก? อยากมีผัว? ผู้ชายคนนี้พูดบ้าอะไรกัน เธอคือคุณหนูเล็กอะไร และถึงจะอยากมีผัวจริง แต่เวลานี้คืออยากนอนมากกว่า...ยังไม่พร้อมเป็นเมียใครตอนนี้ทั้งนั้น ไอ้คนบุกรุกเริ่มขยับตัวขึ้นมาบนเตียง แวนด้าตาเบิกโพลง เธอพยายามจะถอยหนี แต่ร่างกายเจ้ากรรมกลับไม่ขยับตามใจ ยังนอนนิ่งอยู่บนเตียงตามเดิม หนำซ้ำยังจะอ้าขาไม่ยอมหุบจนเปิดโอกาสให้คนตัวสูงล่ำซำเข้าบดเบียดมาตรงกลางหว่างขาพอดี "หึ คุณหนูเล็ก... อยากเป็นเมียไอ้ชิดเหรอถึงได้มานอนอ้าขาให้ถึงที่แบบนี้น่ะ" "พูดอะไร ฉันไม่เข้าใจ ออกไปนะ ออกไป๊!" "ไล่เหรอ" คนย้อนถามเอียงศีรษะเล็กน้อย แม้ยังมองไม่เห็นใบหน้า แต่แวนด้าก็เดาได้ว่าอีกฝ่ายกำลังแสดงสีหน้าเย้ยหยันกันอยู่ "ก่อนจะมาไล่ควรแหกตาดูก่อนไหมว่าที่นี่ที่ไหน หืม?" เพราะถูกอีกฝ่ายท้ามาแบบนั้น แวนด้าพยายามมองรอบตัว แต่ไม่ว่าจะมองอย่างไร สายตาเธอก็พร่ามัวไปหมด อีกทั้งอาการครั่นเนื้อครั่นตัวแปลกๆ ก็คอยรบกวนสมาธิ สุดท้ายเธอก็ส่งเสียงอุทานออกมาเมื่อถูก 'ของแข็ง' ร้อนจัดเสียดสีเข้าตรงใจกลางความเป็นหญิง "อ๊ะ!" แวนด้าเสียงสั่นเครือ ยกสองมือขึ้นดันบ่าของใครคนนี้ออก ทว่าเรี่ยวแรงเธอกลับมีน้อยนัก จึงทัดทานอีกฝ่ายไว้ไม่อยู่ เขากดหน้าลง ปลายจมูกแตะลงข้างลำคอ แค่ถูกจมูกโด่งถูไถก็ชวนให้ซาบซ่านหัวใจแล้ว ไหนจะมีปลายลิ้นสากตวัดลากเลียกันอีก ร่างกายเธอสั่นสะท้านทันที ความเป็นหญิงตอดตุบๆ รู้สึกปวดหนึบอย่างโหยหาอยากจะได้ 'ส่วนแข็งร้อน' ของคนคนนี้เข้ามาในตัวเหลือเกิน อ๊าาา... เธอเป็นอะไรนี่ ทำไมถึงได้มีอารมณ์พลุ่งพล่านแรงขนาดนี้นะ คราวนี้จากจะอ้าปากไล่ก็ทำไม่ไหวแล้ว จะมีก็แต่เสียงครางกระเส่าของตัวเองที่หลงเพลินไปกับการโลมเล้าของชายปริศนา ลิ้นร้อนชื้นของเขาตวัดเลียถี่ๆ ก็ว่าชวนสยิวหัวใจแล้ว ยังจะมีริมฝีปากร้อนลวกอีกที่ดูดผิวเธอตรงหลังใบหู พร้อมกับกระซิบมาว่า "อยากมีผัวเป็นคนสวนนักเลยเหรอคุณหนูแว่นฟ้า" !!! คนสวน... คุณหนูแว่นฟ้า... ชื่อพวกนี้ทำไมถึงเหมือนกับชื่อตัวละครในนิยายเรื่อง 'สงครามเตียง' กันล่ะ! "ฝัน...ฉันต้องฝันอยู่แน่ๆ" "หึ ใครว่าล่ะ นี่คือเรื่องจริงต่างหาก" คนคร่อมร่างกันอยู่กระซิบบอก "ในเมื่ออยากได้กับคนสวน งั้นคืนนี้...จะจัดคุณหนูแว่นฟ้าให้สลบคาเตียงเลยแล้วกัน"