1/3
1412 คำ
กายสิทธิ์คอตกกับคำปฏิเสธตรงๆ นั้น เขามองดวงตากลมโตใต้แพขนตายาวงอนหนาเช้ง แอบดีใจที่ไม่เห็นแววตารังเกียจเดียดฉันท์ ไม่เป็นไร วันนี้ถูกปฏิเสธก็ใช่ว่าวันหน้าจะไม่มีสิทธิ์นี่นา สักวันจะต้องทำให้เธอหันมามองเขาให้ได้
“ได้จ้ะ ตอนนี้พี่จะเป็นพี่ชายของหงส์ แต่วันข้างหน้า หงส์ก็อย่าลืมว่าพี่รักหงส์เสมอ และรอให้หงส์รับรักพี่”
หงส์นรีลอบถอนหายใจออกมาหนักหน่วง อยากบอกว่าไม่มีวันนั้นหรอก ไม่มีวันที่เธอจะเปลี่ยนความรู้สึกที่มีต่อผู้ชายตรงหน้า แต่สิ่งที่ทำได้ก็คือการถอนใจเท่านั้น
“พี่หงส์ ลุงเกิงให้มาตาม”
ไอ้เปียวิ่งกระหืดกระหอบมาบอกหงส์นรี เป็นเหมือนระฆังบอกเวลานอก เปิดโอกาสให้เธอขอตัวจากกายสิทธิ์เพื่อไปพบพ่อ
“หงส์ขอตัวก่อนนะคะพี่สิทธิ์”
“ครับ แล้ววันหลังพี่จะมาเยี่ยม”
หงส์นรีขมวดคิ้วมุ่น เธอไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย เขาจะมาเยี่ยมเธอทำไม แต่หญิงสาวไม่กล้าจะทำร้ายน้ำใจของกายสิทธิ์ได้ จึงได้แต่พยักหน้าหงึกหงัก
“พ่อเรียกหาหงส์หรือคะ”บุตรสาวถาม เมื่อเข้ามาพบกับบิดา
“ใช่จ้ะ นั่งก่อนสิลูก”
หงส์นรีนั่งลงบนโซฟาตรงข้ามบิดา เรียวขางามสีน้ำผึ้งตวัดฉับไขว่ห้างตามความเคยชิน
“หงส์มีคนรักรึยังลูก”
นายดำเกิงถามตรงๆ เรียกใบหน้าคมหวานแสดงความสงสัยขึ้นมาทันที
“หงส์ยังไม่คิดจะรักใครหรอกค่ะ พ่อถามทำไมเหรอคะ”
บิดาผลักอัลบั้มรูปที่วางอยู่บนโต๊ะกลางโซฟามาให้ลูกสาว
“อัลบั้มรูปอะไรเหรอคะพ่อ”
“ลูกชายของเพื่อนพ่อเอง หงส์ลองดูรูปพี่เขาสิลูก”
“ดูทำไมคะ ลูกชายของเพื่อนพ่อมาเกี่ยวอะไรกับหงส์ด้วย”
หญิงสาวบอกแต่หยิบยกอัลบั้มนั้นขึ้นมาเปิดดู ดวงตากลมมองผู้ชายใบหน้าคมเข้มเครื่องหน้าคมจัด ดวงตาคมดุ จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากเป็นกระจับราวกับริมฝีปากของผู้หญิง สีเข้มแต่น่าจูบนักในสายตาของหงส์นรี รวมๆ แล้วผู้ชายในรูปนี่ก็หล่อเหลามากเลยทีเดียว
“พี่เขาชื่อสิงหนาทหรือพี่สิงห์ เกริกเกียรติไพศาล เจ้าของเค.เค.พี.อินดัสทรีส์ ตระกูลเกริกเกียรติไพศาลเป็นหนี้เราหลายร้อยล้านบาท นี่ยังไม่รวมกับดอกเบี้ยอีกนะ”
“แล้วพ่อบอกหงส์ทำไมคะ”
“งั้นพ่อขอพูดตรงๆ เลยนะลูก พ่ออยากได้ตาสิงห์เป็นลูกเขย เพราะถึงยังไงเขาก็ไม่มีเงินมาใช้หนี้เราได้อยู่แล้ว”
หงส์นรีมีท่าทีตกใจแสดงออกมาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น สีหน้าของเธอไม่ยินดียินร้ายราวกับไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตาย หรือเป็นเรื่องปกติธรรมดาที่เธอได้พบเจออยู่ทุกวัน
“หงส์จะว่ายังไงลูก เอ่อ...พ่อรู้ว่าลูกต้องคิดหนัก พ่อถึงได้ให้หนูดูรูปของพี่เขาก่อนตัดสินใจ ตาสิงห์เป็นคนดี เก่งกาจในด้านธุรกิจ เขาใช้เวลาปีเดียวปลดหนี้รายย่อยหมด เหลือแต่เจ้าหนี้รายใหญ่อย่างเรา หงส์ก็เห็นว่าพี่เขาหน้าตาดีขนาดไหน ถ้าหนูยังไม่มีคนรักก็น่าจะพิจารณาพี่เขาหน่อยนะลูก”
นายดำเกิงตะล่อมๆ ลูกสาว เห็นท่าทีของหงส์นรีแล้วเขาเดาใจไม่ถูกจริงๆ แต่ที่แน่ๆ คิดว่าลูกสาวคงไม่รังเกียจสิงหนาทแน่นอน เพราะคนอย่างหงส์นรีถ้าไม่พอใจอะไรแล้ว เธอไม่นั่งพิจารณานานขนาดนี้ ใจของดำเกิงตุ้มๆ ต่อมๆ รอลุ้นว่าลูกสาวจะตัดสินใจยังไง
“หล่อดีค่ะ หงส์ชอบ”
นายดำเกิงแทบกระโดดตัวลอย เมื่อได้ยินสิ่งที่รอคอยจากเรียวปากสีระเรื่อของหงส์นรี เขารู้ดีว่าลูกสาวเป็นสาวมั่นขนาดไหน แถมยังเปรี้ยว ซ่า ก๋ากั่น ครบรสอีกด้วย คำตอบของลูกสาวที่ตรงเผงแม้จะสะดุดหูอยู่บ้าง แต่ก็ดีใจที่ได้ยิน
“แสดงว่าหงส์ไม่ปฏิเสธใช่มั้ยลูก”
“หงส์ขอเจอตัวเป็นๆ ก่อนได้มั้ยคะพ่อ แล้วหงส์จะบอกพ่ออีกที”
“อ้อ...ได้สิ เดี๋ยวพ่อจะติดต่อลุงจักรวาลให้ เขาจะได้พาหนูไปพบตาสิงห์”
“หงส์อยากไปแบบไม่ให้เขารู้ค่ะ ถ้าพ่ออยากให้หงส์แต่งงานกับเขาจริงๆ พ่อต้องทำตามที่หงส์ต้องการ ถ้าไม่คำตอบก็คือเซย์โน แต่ถ้าตกลงแล้วพอหงส์ได้เจอจะบอกอีกทีว่าคราวนี้จะเซย์เยสหรือเซย์โน”
“ได้ลูก พ่อรับปาก”
หงส์นรียิ้มที่มุมปาก ยกรูปในมือขึ้นดู ผู้ชายแบบนี้แหละสเป็คของเธอ ดูหน้าหล่อๆ นั่นก็จองหองดี ลำคอเชิดตรงบ่งบอกถึงความถือดีในตัว ราวกับไม่เคยยอมให้ใครมาก่อน แต่ตอนนี้เขากำลังจะต้องยอมลงให้เธอในฐานะลูกหนี้ ฮึ...มันน่าท้าทายกว่าคนที่วิ่งไล่ตามอย่างกายสิทธิ์เป็นไหนๆ คนอย่างหงส์นรีชอบเป็นผู้ไล่ล่ามากกว่าเป็นผู้ถูกล่า
‘แล้วเราจะได้เจอกันนะคะ พี่สิงห์’
“สิงห์ อาดำเกิงเขายื่นข้อเสนอมาแล้วนะลูก”
จักรวาลบอกลูกชายซึ่งกำลังก้มหน้าก้มตาอยู่กับกองเอกสารบนโต๊ะ สิงหนาทเงยหน้าขึ้นมองบิดาและรีรอให้พ่อพูดต่อ แต่จนแล้วจนรอดพ่อก็ไม่ยอมพูดออกมาเสียที
“ว่ายังไงครับ”
สิงหนาทจำเป็นต้องถามย้ำ แอบเห็นมุมปากของพ่อกระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้ม เหมือนกำลังดีใจกับอะไรบางอย่าง
“สิงห์ต้องแต่งงานกับลูกสาวอาดำเกิง”
“อะไรนะครับพ่อ ทำไมผมต้องทำอะไรอย่างนั้นด้วย ไม่ล่ะครับ บอกไปเลยว่าผมปฏิเสธ”
ชายหนุ่มลุกขึ้นพรวดเดินไปหยุดมองออกไปนอกผนังห้องซึ่งเป็นกระจกใส นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันนี่ ข้อเสนออะไรบ้าๆ เอาลูกสาวมายัดเยียดให้แบบนี้ ผู้หญิงคนนั้นคงจะมีหน้าตารูปร่างที่ดูไม่จืดกระมัง ถึงได้ไม่มีคนมาชายตาแลมอง จนคนเป็นพ่อต้องนำมายัดเยียดให้ลูกหนี้แบบเขา แล้วเรื่องอะไรเขาจะต้องรับข้อเสนอนี้ด้วยล่ะ
“ปฏิเสธก็ได้ แต่สิงห์มีเงินไปให้อาดำเกิงไหมล่ะ”
“ผู้หญิงคนนั้นคงหน้าตาดูไม่ได้ ถึงต้องเอามายัดเยียดให้ผมแบบนี้”
“เรื่องนั้นพ่อก็ตอบไม่ได้ แต่อาดำเกิงบอกพ่อมาอีกอย่างว่า ถ้าสิงห์ไม่ยินดีรับข้อเสนอ สิงห์ก็ต้องมีหลานให้เขาในเวลาหนึ่งปี ถ้าไม่มีเราก็ต้องหาเงินไปใช้หนี้เขา แต่ถ้ามีหนี้สินทั้งหมดจะถูกยกเลิกทันที”
“หึ...ไม่เห็นต่างกันตรงไหน”
“ต่างสิ เลือกเอาระหว่างต้องแต่งงานอยู่กินกันชั่วชีวิต กับทำหลานให้อาดำเกิงให้ได้ภายในระยะเวลาหนึ่งปี หลังจากนั้นก็ทางใครทางมัน”
นายจักรวาลเก็บงำความลับไว้อย่างหนึ่ง ความลับที่ว่าถ้าหงส์นรีเป็นฝ่ายขอเลิกก่อน หนี้สินระหว่างสองตระกูลเป็นอันยกเลิก เพราะเขาต้องการหงส์นรีมาเป็นลูกสะใภ้จริงๆ
สิงหนาทส่ายศีรษะไปมา ไม่ว่าจะให้ทำแบบไหน เขาก็ไม่คิดจะทำทั้งนั้น ผู้หญิงอะไรคิดจะจับผู้ชายคลุมถุงชน ไม่มียางอายบ้างเลยรึไงนะ
“ไม่ ผมไม่แต่ง ยังไงผมก็ไม่แต่ง ไม่มีวันด้วย”
“งั้นแกก็เตรียมขายหุ้นของเราทั้งหมด เค.เค.พี.จะถูกเปลี่ยนมือ หรือไม่ก็ขายบ้าน ไม่พอก็ขายที่ทางให้หมด เหลือแค่ตัวเปล่าๆ ไม่ต่างอะไรกับบุคคลล้มละลาย”
คนเป็นพ่อวางระเบิดลูกเบ้อเริ่มไว้ตรงหน้าลูกชาย รอเวลาที่สิงหนาทจะลงมือกดระเบิดด้วยตัวเอง แต่จักรวาลก็ยังไม่หมดหวัง เขาเชื่อว่าถ้าลูกชายได้เห็นหน้าหงส์นรี ลูกชายตัวดีจะต้องเปลี่ยนใจเด็กหญิงตัวน้อยลูกสาวของเพื่อนรักในวันนี้งดงามเกินกว่าที่ใครๆ จะมองข้าม คนที่มองข้ามเธอได้นั้นถือว่าโง่เต็มที และไม่คิดว่าคนฉลาดๆ อย่างสิงหนาทจะโง่มองข้ามหญิงสาวไปได้
- ผู้เขียน
