1/2
1186 คำ
“เดี๋ยวให้พ่อคุยกับอาดำเกิงก่อนแล้วกัน ได้เรื่องยังไง พ่อจะมาบอกอีกที”
“ให้ผมคุยกับอาดำเกิงเองก็ได้นะครับ”
“อย่าดีกว่า พ่อเป็นเพื่อน พ่อต้องคุยดีกว่าสิงห์”
คนเป็นพ่อรีบปัดไปโดยเร็ว ขืนให้สิงหนาทคุยกับดำเกิงเอง บางทีแผนการที่ได้วางเอาไว้อาจจะเปิดเผย และเมื่อนั้นความหวังของสองตระกูลคงดับวูบเลยก็เป็นได้
“ก็ได้ครับ”
ในที่สุดคนเป็นลูกก็ต้องตกปากรับคำ
นายจักรวาลเดินออกไปจากห้องทำงานของลูกชายในคฤหาสน์หลังใหญ่ ด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม เห็นทีเขาต้องรีบโทรไปบอกเพื่อนรักว่าหมากตัวแรกเดินหน้าไปหนึ่งก้าวแล้ว
“ว่าไงนะไอ้จักร เจ้าสิงห์มันกำลังรอฟังคำตอบจากข้างั้นรึ”
“เออสิวะ ข้าว่าเราต้องรีบทำอะไรสักอย่างแล้ว”
“เออๆ ข้ายังไม่ได้บอกเรื่องนี้ให้นังหงส์ฟังเลย ไม่รู้ว่ามันจะคิดยังไง ลูกสาวข้ายิ่งขี้โวยวายอยู่ด้วย”
“แต่นี่มันเป็นแผนที่แกเริ่มเองนะไอ้เกิง แกบอกว่าจะยกหนี้ให้ข้าฟรีๆ ถ้าลูกชายข้าตกลงแต่งงานกับลูกสาวแก”
“ข้าจำได้ ก็ข้าอยากได้เจ้าสิงห์มาเป็นลูกเขยจนตัวสั่น แต่บางทีข้าก็คิดนะเว้ย ว่านังหงส์มันจะชีช้ำหรือเปล่าถ้าต้องแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รักไม่ได้ชอบอย่างเจ้าสิงห์”
“แกก็เอารูปเจ้าสิงห์ไปให้หนูหงส์ดูก่อนสิวะ ถ้าไม่ชอบใจยังไง เราค่อยมาว่ากันใหม่”
“อืม...ดีเหมือนกันว่ะ แกส่งรูปถ่ายเจ้าสิงห์มาให้ข้าหน่อยนะเว้ย ข้าจะได้เอาไปให้นังหงส์มันดู”
“โอเค ได้เลยเพื่อน เดี๋ยวข้าจัดให้ชุดใหญ่เลย”
“ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ”
สองเพื่อนเกลอหัวเราะใส่กระบอกโทรศัพท์กันอย่างครื้นเครง หวังว่าสาวน้อยหงส์นรีคงจะพอใจสิงหนาทบ้าง เพราะชายหนุ่มรูปงามอย่างหาตัวจับได้ยาก ผู้หญิงซ่าเปรี้ยวจี๊ดและก๋ากั่นอย่างหงส์นรีไม่น่าจะไม่พอใจ ส่วนเธอจะเป็นที่พอใจของสิงหนาทหรือไม่ นั่นคือแผนต่อไป
อีกสองวันต่อมา
ร่างบอบบางผิวสีน้ำผึ้งในชุดกางเกงยีนส์ขาสั้นอวดขาเรียวสวย เสื้อเชิ้ตไม่ติดกระดุมหน้าทั้งแถบ แต่ภายในยังมีเสื้อกล้ามเอวลอยสีขาวปัดบังความอวบอิ่มของวัยสาว ผมหยักศกเป็นลอนสวยที่เจ้าตัวมัดเป็นแกละสองข้างสะบัดไปมา ในยามที่เจ้าของวิ่งตาม ‘ไอ้เปีย’ เด็กหนุ่มคนงานในสวนยางและเป็นเหมือนสมุนมือขวาของเธอ
“ไอ้เปียหยุดเดี๋ยวนี้นะ ฉันบอกว่าให้หยุดไงเล่า”
“ไม่หยุด ถ้าหยุดก็โดนพี่หงส์บิดหูน่ะสิ เจ็บจะตายชัก”
“หนอย...แค่นี้ทำเป็นบ่น แล้วแกมาทำภาพวาดของฉันขาดทำไมวะ ฮึ”
คนถูกวิ่งตามก็เหนื่อยหอบ คนวิ่งไล่ก็เหนื่อยจนแทบหายใจไม่ทัน แต่หงส์นรีไม่ละความพยายามจะดึงหูไอ้เปียมาดีด ก็มันดันทะเล่อทะล่าทำภาพวาดที่หญิงสาววาดทั้งคืนขาด มันน่านัก
“ผมไม่ได้ตั้งใจนะพี่หงส์ ไม่คิดว่ามัน...จะ...จะขาดง่ายแบบนี้ โอ๊ย!”
แล้วในที่สุดหูของไอ้เปียก็ถูกบิดจนมันหน้าหงิกหน้างอ เสียงโอดครวญของมันไม่ทำให้หงส์นรีสงสาร เธอสู้อุตส่าห์วาดภาพตามที่ได้ร่ำเรียนมาทั้งคืน เพราะอยากจะเอามาอวดพ่อกับแม่ว่าเธอเก่งแค่ไหน แต่ไอ้เปียดันทำน้ำหกใส่และใช้ผ้าเช็ดกระดาษเปียกๆ ก็เลยยุ่ยจนขาดเละไม่มีชิ้นดี
“นี่แน่ะ ทีหลังแกอย่ามาเข้าใกล้ภาพวาดของฉันอีก เข้าใจมั้ยไอ้เปีย”
“เข้าใจจ้ะ เข้าใจแล้ว หูไอ้เปียจะหลุดอยู่แล้วพี่หงส์”
หงส์นรีทำเสียงฮึดฮัดในลำคอและปล่อยมือจากหูไอ้เปีย เด็กหนุ่มกระโดดถอยห่างไปเสียหลายก้าว มือลูบหูแดงก่ำนั้นป้อยๆ ไม่น่าเลยไอ้เปีย เอ็งไม่น่าไปกระตุกขนนางหงส์เลย เจ็บชะมัด
“ทำอะไรกันอยู่ตรงนี้”
กายสิทธิ์ บุญมีเสียง ชายหนุ่มเจ้าของสวนยางพาราที่อยู่ในละแวกใกล้เคียงกันร้องทัก ดวงตาเล็กยาวรีมองใบหน้าจิ้มลิ้มที่ประกอบไปด้วยเครื่องหน้าคมหวานของหงส์นรี ริมฝีปากหนาแต้มยิ้มส่งให้หญิงสาวที่เขาหลงรักเธอเพียงข้างเดียว
“อ้าว...พี่สิทธิ์ มาหาพ่อเหรอคะ”
“ถ้าพี่บอกว่ามาหาหงส์ล่ะ”
“อู้ว์...หวานเฟ้ย หวาน”เปียยั่วหยอก
“ไปไกลๆ บาทาข้าเลยไป ไอ้เปีย เดี๋ยวเหอะ”
“อย่าเขินไปหน่อยเลยน่าพี่หงส์ พี่สิทธิ์อุตส่าห์มาหาทั้งที”
“ไอ้เปีย! เดี๋ยวเหอะ”เธอชี้หน้าเด็กหนุ่มอย่างหัวเสีย
“แหะๆ ไปก็ได้ ไม่อยากเป็นก้างขวางคอใครบางคน”
ร่างไอเปียเผ่นแน่บก่อนที่เท้าบางๆ ในรองเท้าผ้าใบจะสะบัดมาใส่ ไม่วายจะหันมาหัวเราะให้ลูกพี่สาวจนเห็นฟันทั้ง 32 ซี่
หงส์นรีส่ายหน้าให้กับความกวนบาทาของไอ้เปีย แล้วหันกลับมาส่งยิ้มหวานให้ชายหนุ่มอีกคน
“พี่สิทธิ์อย่าไปถือสามันเลยนะคะ ไอ้เปียมันปากเสียแบบนี้ประจำ”
“ไม่หรอกจ้ะ พี่ชอบซะอีก”
สาวน้อยหมุนตัวเดินไปอีกทาง เธอรู้ว่ากายสิทธิ์มีใจให้เพราะเขาแสดงให้เธอเห็นจนออกนอกหน้า แต่เธอไม่เคยคิดจะชอบเขาเลยสักนิด ผู้ชายอย่างกายสิทธิ์ไม่ใช่สเป็คของหงส์นรี แม้เขาจะจัดว่าเป็นคนหน้าตาดีคนหนึ่ง ฐานะของกายสิทธิ์ก็อยู่ในขั้นดี นิสัยใจคอของเขาก็เป็นคนน่าคบหาคนหนึ่ง แต่เธอก็ไม่คิดกับเขามากกว่าฐานะพี่ชายร่วมโลก
กายสิทธิ์เดินตามสาวน้อยไปเรื่อยๆ ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่หงส์นรีจะยกฐานะของเขาให้ข้ามขั้นเสียที แต่ไม่ว่าจะนานแค่ไหนเขาก็จะไม่ละความพยายาม สาวน้อยน่ารักคนนี้เป็นเหมือนรักแรกพบของกายสิทธิ์เลยก็ว่าได้ เพราะฉะนั้นเขาจะไม่มีวันถอยจะเดินหน้าจนกว่าเธอจะยอมใจอ่อนรับรักจากเขา
“วันนี้หงส์สวยจัง”
หงส์นรีหันไปมองคนที่เอ่ยชมเธอ แล้วก้มลงมองตัวเอง ทุกวันเธอก็แต่งตัวแบบนี้นี่นา ไม่เห็นจะมีอะไรสวยงามกว่าวันอื่น
“พี่สิทธิ์อย่าทำเป็นชมหงส์เลยค่ะ”
“พี่พูดจริงนะหงส์ สำหรับพี่หงส์สวยขึ้นทุกวันเลย”
หญิงสาวเกือบยกมือขึ้นปิดปากหัวเราะขำ น้ำเน่าไม่เบาเลยพี่สิทธิ์ของเธอ
“พี่สิทธิ์คะ หงส์รู้นะคะว่าพี่สิทธิ์รู้สึกยังไงกับหงส์ ตัดใจเถอะค่ะ เราเป็นพี่น้องกันดีกว่านะคะ ความสัมพันธ์แบบพี่น้องยั่งยืนยาวนานกว่าเยอะ”
- ผู้เขียน
