พนายั่วรัก

ท่ามกลางแสงอาทิตย์ยามโพล้เพล้ในแนวป่าที่เย็นชื้นปรากฏร่างเด็กหนุ่มร่างสูงผอมเกร็นที่เดินลัดเลาะไปตามแนวป่าดูชำนิชำนาญเส้นทางเป็นอย่างดีค่อยๆพาตัวเองมุ่งก้าวไปเรื่อยๆพร้อมกับแกะรอยเท้าของคนบนพื้นด้วยคบเพลิงที่ถืออยู่ในมือ ....ชบามันไปไหนกัน ป่านนี้ยังไม่ยอมกลับบ้านกลับช่อง....... พรานหนุ่มน้อยขบคิดในใจ พี่สาวที่อายุอานามห่างกันหนึ่งปีหายไปไม่กลับไปหุงหาอาหาร พ่อกับแม่เป็นห่วงจึงสั่งให้ลูกชายผู้น้องออกมาตามหาพี่สาว ด้วยวิชาพรานที่มีติดตัวมาตั้งแต่เด็กตามประสาหนุ่มชาวป่าจึงทำให้เข้มมองเห็นรอยเท้าพี่สาวได้ไม่ยาก "ชบาโว้ย....ชบา" พรานเข้มออกปากเรียกเสียงดังแต่กลับไม่เห็นแม้เงาของคนเป็นพี่สาว เด็กหนุ่มไม่ลดละความพยายามก้าวเท้าออกตามหาต่ออย่างตั้งอกตั้งใจ สวบๆๆๆ!!! เด็กหนุ่มแปลกใจไม่น้อยเมื่อเห็นการเคลือ่นไหวของพุ่มไม้ที่ออกพุ่มอยู่บนพื้น มันสั่นโอนจนเขาขบคิดว่าสัตว์ชนิดใดกันอยู่ในพุ่มไม้ ....หวานหมูล่ะ...หากเป็นกระต่ายป่าคงจะจับไปปิ้งให้หอมฉุยเชียว สั่นพลูขนาดนี้ สงสัยจะตัวใหญ่ไม่เบา...... พรานหนุ่มน้อยคิดในขณะที่เริ่มจัดแจงวางบ่วงแร้วเอาไว้อีกฟากฝั่งตั้งใจว้าจะต้อนกระต่ายให้มาติดกับ การกระทำทุกอย่างเงียบเชียบและดูคล่องแคล่วกระทั่งเขาทำบ่วงแร้วเสร็จ สองขายาวของพรานหนุ่มค่อยๆก้าวฉับๆไปหมายไล่กระต่ายตัวน้อยแต่ขากลับต้องชะงักงันเมื่อเสียงที่ได้ยินกลับไม่ใช่เสียงสรรพสัตว์อย่างที่คิดไว้ "อูยยยย...ชบาจ๋าาา....เธอแน่นเหลือเกิน...ฉันจวนจะแตกแล้ว" เสียงแหบห้าวของบุรุษเพศครวญครางในขณะที่จังหวะขยับไหวของพุ่มไม้ยิ่งทบทวีเร็วขึ้น พรานเข้มรีบเร่งสาวเท้าให้เงียบเชียบยิ่งขึ้นและหมอบลงก้าวเข้าไปใกล้ที่สุด สังหรใจบางอย่างทำให้เขารู้ว่าอาจเกิดเรื่องที่ไม่ดี​ไม่งามขึ้นแน่แล้ว "อ๊าาา...อ๊ะ....คุณเทพขา...ชบาเสียวไปหมดแล้ว...เร็วอีกหน่อยเถอะค่ะ" เสียงที่ดังแทบไม่สม่ำเสมอพอจะจับใจความได้บ้างของชบาทำให้พรานหนุ่มน้อยตาโต เดาได้ไม่ยากเลยว่าหนุ่มสาวที่กำลังเล่นเกมส์สวาทกันอยู่นั้นเป็นใครไปไม่ได้ อารมณ์โทสะบังเกิดขึ้นด้วยรู้ดีว่าหนุ่มสาวผิดผีกันในป่าเป็นเรื่องน่าบัดสียิ่งนัก แล้วยิ่งมาเกิดขึ้นกับชบาพี่สาววัยสิบเจ็ดที่อายุทิ้งห่างกับพรานเข้มหนึ่งปีแล้วยิ่งทำให้ร่างสูงแอบมองด้วยความรู้สึกละอายแทน แต่ด้วยเพราะภาพลีลารักที่กำลังเมามันเสียจนทำให้พรานหนุ่มน้อยใจสั่น เขานั่งยองๆลงหลบพุ่มไม้และมองภาพเหล่านั้นราวกับต้องมนต์ 'คุณเทพ'หนุ่มชาวกรุงท่าทางภูมิฐานหล่อเหลา เขาเดินทางมาท่องเที่ยวป่าตามประสาผู้มีอันจะกินที่อยากหาอะไรทำเป็นการพักผ่อน พรานคงพ่อของพรานเข้มและชบาได้รับเงินว่าจ้างให้พาคุณเทพและคณะเพื่อนฝูงทัวร์ไปในป่า พรานเข้มที่อายุตอนนี้เพียง 16 ปีไม่คิดเลยว่าชบาผู้เป็นพี่สาวจะมาทำบัดสีบัดเถลิงเช่นนี้อยู่หนุ่มชาวกรุงคนนั้น ร่างอรชรของชบาแอ่นอกเปลือยรับเรียวปากช่ำชองที่ก้มลงมาโลมเลียและดูดกลืนยอดถันที่กำลังชูชันรออยู่จนเกิดเสียงดังจ๊วบๆในขณะที่เบื้องล่างของคนทั้งสองก็ขยับโยกเป็นจังหวะเดียวกันจนเกิดเสียงน่าบัดสีดังสะท้านถึงใจเด็กหนุ่ม พรานเข้มหนุ่มน้อยส่ายหน้าอย่างระอากับภาพที่เห็น ที่สุดเขาก็ตัดสินใจเดินมุ่งกลับไปยังบ้านกลางป่าเพื่อบอกเรื่องราวที่ตนได้เห็นให้ผู้เป็นพ่อแม่รับรู้ .................................................................. หลังจากที่เรื่องราวการผิดผีกันของชบากับคุณเทพถึงหูพรานคงผู้เป็นพ่อและซ่อนกลิ่นผู้เป็นแม่คุณเทพก็ตกปากรับคำว่าจะรับผิดชอบชบาโดยการให้ค่าสินสอดและขอขมาผู้เป็นพ่อและแม่ของฝ่ายหญิงที่ตนได้ทำการล่วงเกินไว้ "ไม่ต้องห่วงนะครับ..ผมจะรับผิดชอบชบาทุกอย่าง ผมจะพาชบาไปอยู่ด้วยที่กรุงเทพ" พรานคงที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมามากไม่ใคร่พอใจนัก เขาไม่อยากให้ชบาไปต่างบ้านต่างเมืองเพราะคนกรุงนั้นไว้ใจไม่ได้แต่พอเห็นสีหน้าชื่นมื่นของชบาลูกสาวคนโตก็ไม่อาจออกปากห้ามได้ "ให้ฉันไปปอยู่กับคุณเทพนะพ่อ ฉันอยากไปอยู่กรุงเทพ ฉันอยากรู้ว่ากรุงเทพเป็นอย่างไร อยู่แต่ในป่าฉันเบื่อจะแย่อยู่แล้ว" คนเป็นลูกอ้อนวอน "ข้าไม่ให้ไป ชบาเอ๊ย ไม่มีที่ไหนสุขใจเท่าบ้านเราอีกแล้ว ทำไมเอ็งถึงปล่อยให้คนกรุงมาหยามได้ถึงเพียงนี้" "คุณเทพเขาไม่ได้หยามฉันนะพ่อ เรารักกัน แล้วอีกอย่างฉันกับคุณเทพก็ได้เสียเป็นเมียผัวกันแล้ว พ่อจะใจร้ายห้ามไม่ให้อยู่ด้วยกันเลยหรอ?" พรานเฒ่าถอนหายใจอย่างแสนระอา ซ่อนกลิ่นผู้เป็นเมียก็หมดหนทางจะหว่านล้อมไม่ให้ชบาไป ท้ายที่สุดชบาก็ได้ไปอยู่กรุงเทพสมใจ "คุณเทพจ๋า สัญญานะว่าจะรักชบาเพียงคนเดียว" "สัญญาจ๊ะ" ชบาเชื่อลมปากหนุ่มชาวกรุงจนหมดใจ ยอมทิ้งบ้านทิ้งป่าที่ตนเติบโตมาเพื่อไปอยู่กรุงเทพกับเขา ............................................................................................