บทนำ
หญิงสาวก้าวเข้ามาภายในบ้านหลังใหญ่ที่ปกคลุมไปด้วยความเงียบ ทันทีที่เข้ามาถึงห้องรับแขก เธอก็เจอพ่อกับแม่นั่งทำหน้าเคร่งเครียดอยู่ในนั้น -_-! เฮ้อ..หญิงสาวถอนหายใจออกมาด้วยท่าทางคิดหนัก เพราะเธอพอจะรู้ว่าท่านเครียดเรื่องอะไร คงไม่พ้นเรื่องนั้นแน่ๆ
"กลับมาแล้วค่า สวัสดีค่ะคุณพ่อ สวัสดีคุณแม่ "
หญิงสาวเข้าไปสวมกอดผู้เป็นแม่ด้วยท่าทางออดอ้อนเหมือนที่ชอบทำไม่แสดงความหนักใจให้ท่านคิดหนัก แต่วันนี้แม่ของเธอกลับยกยิ้มเพียงนิดแล้วเริ่มพูดเรื่องนั้นขึ้นมา
"พ่อกับแม่ยังรอคำตอบของหนูอยู่นะลูก คิดซะว่าช่วยเหลือครอบครัวของเราได้มั๊ย"ผู้เป็นแม่พยายามขอร้องลูกสาวที่เหมือนจะเป็นความหวังเดียวของท่าน แต่ลูกสาวกลับเอาแต่มองผู้เป็นแม่ด้วยท่าทางคิดหนัก จนผู้เป็นพ่อต้องช่วยพูดอีกแรง
"ถ้าลูกยืนยันว่าลูกไม่แต่งงาน พ่อคงต้องเอาบ้านไปจำนอง "
ห๊ะ! หญิงสาวเบิกตากว้างด้วยความตกใจ นี่บ้านของเธอถังแตกจนถึงขั้นต้องเอาบ้านไปจำนองเลยเหรอ หญิงสาวสวมกอดผู้เป็นแม่พร้อมน้ำตาที่ไหลทะลักออกมาจนแทบจะมองไม่เห็นใบหน้าของผู้เป็นพ่อที่นั่งฝั่งตรงข้าม
"ช่วยพ่อกับแม่สักครั้งนะลูก"
"แต่หนูยังเรียนไปจบเลยนะคะ มันไม่มีทางอื่นเลยเหรอ อึก! "
ลูกสาวก็พยายามหาเหตุผลมาอ้าง ต่างๆนา ต้องหาวิธีที่จะหยุดเรื่องนี้ให้ได้
" งั้นแม่ต้องคงเล่าเรื่องนี้ให้ลูกฟังแล้วสินะ มันเป็นวิธีสุดท้ายที่ลูกจะทำให้ลูกช่วยพ่อกับแม่ได้ "
ผู้เป็นแม่ตัดสินใจเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นภายในครอบครัวให้ลูกสาวสุดที่รักฟังว่ามันหมดหนทางแล้วจริงๆ ถึงต้องมาขอร้องให้ลูกช่วย
" หนูจะยอมแต่งงานก็ได้ค่ะ "
...
>> อีกด้าน
ในคฤหาสน์หลังใหญ่ที่ไกลจากคำว่าบ้าน ผู้เป็นแม่ที่อยู่ในท่าทางอิดโรยกำลังเกลี่ยกล่อมลูกชายคนเดียวให้ทำอะไรบางอย่างให้ แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
" ลูกจะต้องให้แม่ตายก่อนรึยังไง ถึงจะทำตามที่แม่ขอร้อง "เสียงแหบแห้งเอ่ยถามลูกชาย
" แม่จะให้ผมทำอะไรผมทำได้หมด แต่จะให้ผมแต่งงาน ผมทำไม่ได้จริงๆ"
ใบหน้าหล่อแสดงออกถึงความลำบากใจเพราะสิ่งที่ผู้เป็นแม่ขอร้องมันเกินกว่าที่เขาจะทำได้จริงๆ
" ก็แค่แต่งงาน มันจะยากอะไรลูก แม่ก็อาการแย่ลงทุกวัน อะ..แฮ่กๆ " ท่าทางอ่อนแรงและเสียงไอกระท่อนกระแท่นของแม่ ทำให้หัวใจแกร่งบีบรัดแน่นขึ้นมาจนจุกอก
" หรือจะให้แม่ตายก่อนใช่มั๊ย ลูกถึงจะยอมแต่งงานมีครอบครัว มีหลานที่แม่ไม่มีโอกาสจะได้เห็น "
มืิอหนายกมือขึ้นลูบหน้าด้วยท่าทางหนักใจ ก่อนจะเอ่ยให้สิ่งที่ผู้เป็นแม่ต้องการ
" ผมจะยอมแต่งงานก็ได้ แต่ถ้าเธออยู่ไม่ได้ อย่ามาโทษผมก็แล้วกัน "
ชายหนุ่มตอบเสียงห้วนแล้วลุกเดินออกไปจากตรงนั้น ท่าทางของเขาบ่งบอกถึงความไม่พอใจในสิ่งที่ผู้เป็นพ่อเป็นแม่ทำ